Aristotle Univershitty of Thessaloniki (ΑΠΘ)

Written by

Πατώντας απλά τις λέξεις ναρκωτικά και ΑΠΘ στο google θα βρεις δεκάδες άρθρα για την κατάσταση που επικρατεί στο μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Μια ματιά στα κείμενα αλλά και μια πραγματική ματιά από κοντά,όχι μόνο αργά το βράδυ αλλά οποιαδήποτε ώρα της ημέρας,θα επιβεβαιώσει αυτό που πραγματικά ήλπιζες να μην επιβεβαιωθεί ποτέ. Το πανεπιστήμιο έχει αλλάξει,έχει γίνει ένα μέρος αγοραπωλησίας ναρκωτικών και τα όνειρα σου για ένα πανεπιστημιακό κάμπους όμοιο-έστω και ως ένα βαθμό-με αυτό που ονειρευόσουν αρχίζει να καταστρέφεται.

Άρχισα να αντιλαμβάνομαι την αλλαγή στο ΑΠΘ στην αρχή αυτού του ακαδημαϊκού έτους. Αρχικά έβλεπα λίγα άτομα είτε στην πλατεία Χημικού, είτε έξω από την κεντρική βιβλιοθήκη,κοντά σε εκείνο το “κόκκινο βαγόνι”. Δεν είχα δώσει ιδιαίτερη σημασία,άλλωστε η εξάρτηση από ουσίες είναι μια αρρώστια(όχι κάτι δηλαδή που μπορεί κάποιος να τιμωρήσει με οποιονδήποτε τρόπο)και εφόσον οι φύλακες δεν αντιδρούσαν,πίστευα ότι δεν μπορούσα να βοηθήσω με κάποιον τρόπο.Όταν όμως άρχισα να περνάω 12 η ώρα το πρωί, έξω από την παλιά φιλοσοφική και έβλεπα κανονικότατη ανταλλαγή ναρκωτικών ουσιών μπροστά στα μάτια μου ή όταν περίπου 10 η ώρα το βραδυ είδα πίσω από την φιλοσοφική δύο άτομα να παίρνουν την δόση τους άρχισα όχι μόνο να αναρωτιέμαι αλλά και να ψάχνω τρόπους να βελτιώσω την κατάσταση.Οι ληστείες μέσα στο πανεπιστήμιο είχαν αυξηθεί, η παρουσία ναρκομανών αλλά και των ίδιων ανθρώπων που διακινούσαν ναρκωτικά ήταν αρκετά έντονη ενώ απλά και αυτονόητα πράγματα όπως το να βγεις από το πανεπιστήμιο άρχισαν να γίνονται ολοένα και πιο περίπλοκα.

Μετά την επέμβαση της αστυνομίας τον Νοέμβριο αλλά και την αύξηση της φύλαξης, πρέπει να ομολογήσω ότι η κατάσταση έχει κάπως βελτιωθεί ωστόσο το γεγονός και μόνο ότι έπρεπε να επέμβει η αστυνομία στο πανεπιστήμιο για να βοηθήσει κάπως την κατάσταση είναι από μόνο του αρκετά θλιβερό. Από την άλλη πλευρά,επειδή υποστήριζα το πανεπιστημιακό άσυλο και φυσικά απογοητεύτηκα από την ολική κατάργησή του,δεν μπορώ παρά μόνο να αναρωτηθώ τι λένε τώρα όλοι οι υποστηρικτές της κατάργησης όταν φώναζαν ότι με την κατάργηση του ασύλου θα πάψουν τα πανεπιστήμια να είναι καταφύγια εγκληματιών και ναρκομανών. Με μια βόλτα στα πανεπιστήμια η άποψη αυτή μου φαίνεται το λιγότερο άστοχη.

Επειδή λοιπόν,μεγάλος μέρος των φοιτητών βαρεθήκαμε τις άσχημες εικόνες,”τις μυρωδιές”,τα προσβλητικά σχόλια από τους γνωστούς-άγνωστους που έχουν γεμίσει τα πανεπιστήμια,καλό θα ήταν να προσέχουμε ορισμένα μέρη στο πανεπιστήμιο τουλάχιστον μέχρι να καθαρίσει οριστικά η κατάσταση. Η πλατεία χημικού, ο δρόμος μεταξύ Παλιάς και Νέας Φιλοσοφικής, το κιόσκι έξω από το παιδαγωγικό, το βαγόνι έξω από την βιβλιοθήκη, το αστεροσκοπείο είναι κατά την άποψη μου τα μέρη όπου θα πρεπε να είμαστε λίγο πιο προσεκτικοί.

Τελειώνοντας,θα ήθελα να πω ότι δεν κρίνω ούτε κατακρίνω συμπεριφορές,ανθρώπους και φυσικά δεν παίρνω την πλευρά κανενός παρά μόνο αυτή των φοιτητών και όλων των ανθρώπων που θέλουν να δουν τα ελληνικά πανεπιστήμια έτσι όπως πραγματικά θα έπρεπε και ίσως κατά βάθος να είναι· αξιόλογα, καθαρά και ΔΗΜΟΣΙΑ ιδρύματα που καλλιεργούν ανθρώπους και πολίτες του μέλλοντος όχι μόνο με γνώσεις αλλά και με αξίες!

Πασχαλίδου Όλγα.