Τολμάτε τις τρέλες ;

Written by

bookparalia2

Συνήθως κάπου εκεί δίπλα μας, κρύβονται πολλά όμορφα πράγματα.  Ο λόγος που δεν τα βλέπουμε είναι γιατί δεν έχουμε εξασκηθεί στο να τα αναζητούμε και αυτό μας στερεί πολλές κρυφές χαρές.

Σάββατο πρωί και πόσοι από εμάς στριφογυρνάμε στο κρεβάτι.  Πλήθος όσα έχουμε να κάνουμε, βουνό όσα έχουμε να σκεφτούμε.  Ούτε να σηκωθούμε, ούτε να συνεχίσουμε και άλλο το χουζούρι.

Η ζωή τρέχει, αλλά πόσο σίγουροι είμαστε ότι ζούμε κάθε λεπτό της απολαμβάνοντας την ομορφιά της; Ακροβατούμε ανάμεσα στο πρέπει και το θέλω επιλέγοντας τελικά -το τίποτα -.

Πόσοι από εσάς τολμάτε να κάνετε τρέλες;  Kαι πόσοι από εσάς έχετε ανακαλύψει την ομορφιά της παραλίας;  Πόσοι αντέχετε να κάνετε μια μικρή παρέκκλιση στο πρόγραμμα σας ρισκάροντας να χάσετε χρόνο ή να κερδίσετε χαμόγελα;

Τι σχέση έχει αυτό;  Πολλές φορές η τονωτική ένεση είναι κοντά μας και αρκεί να κάνουμε κάτι μικρό για απεγκλωβίσουμε τις σκέψεις μας.  Αρκεί μια μικρή επίσκεψη στην παραλία, να καθίσουμε δίπλα στη θάλασσα, παρέα με έναν καφέ και το αγαπημένο μας βιβλίο, με θέα τον ορίζοντα και τον μπλε ουρανό, να αναπνεύσουμε λίγο μεταλλαγμένο ιώδιο- έχει και αυτό τη χάρη του.-

Όταν βρέθηκα στο εξωτερικό χάζευα τους ανθρώπους που άρπαζαν ένα βιβλίο και ξεχύνονταν στα πάρκα για να διαβάσουν.  Μου πήρε πολλά χρόνια για να συνειδητοποιήσω πως την κοινωνία την κάνουμε εμείς με την στάση μας και τις συνήθειες μας.  Ανακάλυψα πως στη χώρα μας μοιάζει τρελό να αρπάξεις ένα βιβλίο και να καθίσεις δίπλα στη θάλασσα απολαμβάνοντας την ομορφιά.  Μπορεί να σε κοιτάξουν περίεργα, μπορεί να νιώθεις εσύ ότι σε κοιτάζουν όλοι και αναρωτιούνται τι κάνεις μόνη.  Μικρές, απλές, καθημερινές φοβίες.

Χρειάστηκε μόνο ένα λεπτό να πάρω την απόφαση για να το κάνω και να περάσω ένα από τα πιο όμορφα πρωινά μου ανακαλύπτοντας πως η ευτυχία είναι στιγμές που τις δημιουργούμε εμείς.!  Δίπλα στη θάλασσα, σε μια ήσυχη γωνιά, να παρατηρώ τους άλλους ανθρώπους.  Ποτέ δεν είμαστε μόνοι μας τελικά.  Αρκεί να θέλεις να γίνεις ένα με τον κόσμο.

Σημασία δεν έχει ο τόπος αλλά το πώς αφήνεις τον εαυτό σου να νιώσει.  Και είναι τόσο όμορφο αυτό.

Κάνοντας μια μικρή υπέρβαση για τα δεδομένα μου έμαθα πως η παραλία που βρίσκεται δίπλα μου μπορεί να μου προσφέρει πολλά περισσότερα από όσα φανταζόμουν και πως όλα είναι θέμα απόφασης.  Το δύσκολο κομμάτι είναι μέχρι να γίνει το πρώτο βήμα, στη συνέχεια όλα ακολουθούν και μοιάζουν αυτονόητα.

Όταν το πάπλωμα βαραίνει, όταν κάτι δε πάει σωστά, αναζητήστε την εναλλακτική τολμώντας κάτι διαφορετικό και δε θα χάσετε.  Η ζωή είναι γεμάτη εκπλήξεις και διαφορετικές επιλογές.

Τολμήστε και γεμίστε με χαμόγελο!

Ντίνα Γιαννουπλάκη