Πατριδογνωσία στο Black Box, καταγγελτικό θέατρο

Written by

patridognwsia_IMG001a

 

Καταγγελτικό θέατρο πολιτικής σκέψης πάνω σε κείμενα που συνομιλούν διαχρονικά, παράσταση που αφορμάται από την παρούσα, πολυεπίπεδη διαπλοκή των πραγμάτων, αριστερή ματιά πολιτικής αγωγής, κριτική ανάγνωση επιλογών, συμπεριφορών, μέσων και ιδεολογιών της εξουσίας, διακήρυξη.

Θέατρο με ελάχιστα αντικείμενα σκηνής, θεατρικό βήμα απ’  όπου οι δύο μουσικοί και ο ηθοποιός κ. Γ. Γεννατάς, παρουσίασαν ένα ενδιαφέρον μάθημα πατριδογνωσίας, με εναλλαγές κωμικών και δραματικών στοιχείων που υπέδειξαν ευθαρσώς το σύγχρονο πρόβλημα. Τα απλωμένα χαρτάκια πολιτικών επισημάνσεων στο τεντωμένο σκοινί συμπλήρωναν το νοηματικό πλαίσιο της διαδραστικής  παράστασης,  σε ένα εικαστικό αποτέλεσμα αποτύπωσης του ρεαλιστικού χώρου της καθημερινότητας στην οποία κινούμαστε (αγορά-περίπτερο-δημόσιος χώρος).

Ο ηθοποιός της παράστασης,  απέδωσε με ένταση τις σύνθετες σκέψεις των κειμένων  και  συνομίλησε με το κοινό και τους μουσικούς, σε ένα αποτέλεσμα που κορυφώθηκε στο τέλος, με την συγκινητική εκφώνηση ενός προσωπικού πιστεύω. Η ερμηνεία του είχε αμεσότητα, συναισθηματικές εναλλαγές, την ώριμη ματιά ενός σκεπτόμενου καλλιτέχνη. Η ροή της παράστασης υποβοηθήθηκε από τους ήχους του βιολοντσέλου- κ. Φ. Σπαχή και της κιθάρας- κ. Β. Μπαμπούνης,  σε παράλληλη σύζευξη. Οι παραγόμενοι ήχοι και οι σύντομες απαντήσεις των μουσικών,  λειτούργησαν ως υπόστρωμα ανάδειξης του ρεαλιστικού στοιχείου μιας πραγματικότητας που μας περιβάλλει και μας εμπεριέχει.  Τα τραγούδια συμπλήρωσαν το νοηματικό  πλαίσιο, προτείνοντας μορφές αντίδρασης.

Η σάτιρα, ο σαρκασμός, η ειρωνεία, κατέδειξε αποκαλυπτικά στο βλέμμα του θεατή,  την αντίφαση και το αδίστακτο πρόσωπο της εξουσίας που χρησιμοποιεί μεθόδους χειραγώγησης και καταναγκαστικού εκφοβισμού προκειμένου να διατηρήσει στο ακέραιον τη θέση της. Η αρωγός χείρα της εκκλησίας, η συνεπικουρία των Μ.Μ.Ε., η διαπλοκή, το αίτημα διατήρησης των κεκτημένων και η διφορούμενη έννοια της δημοκρατίας, πίσω από το γέλιο, υπέδειξε μελαγχολικά τη διαπραγμάτευση. Οι Ευρωπαίοι, οι σύγχρονοι τοκογλύφοι, τα μνημόνια, η πολιτική, οι πολιτικοί, ο κόσμος. Οι παρελάσεις, το λάιφ στάιλ, οι συμπεριφορές, οι μηχανισμοί ελέγχου, τα λόγια των πολιτικών- που αλλάζουν τη σημασία των λέξεων ανάλογα με τις περιστάσεις και το προσωπικό συμφέρον- η οικογενειοκρατία, ήταν κάποια από τα θεματικά κέντρα αυτής της πατριδογνωσίας. Παράλληλα οι πνευματικοί φάροι, τα βιβλία, το όνειρο που ελλοχεύει ως ανήσυχη διεκδίκηση και αγώνας ζωής. Καμμιά φορά για τις επόμενες γενιές που θα ακολουθήσουν.

Πατριδογνωσία, μανιφέστο στη θεατρική σύμβαση. Καθρέφτης που διαβάζει το σύγχρονο δράμα υποδεικνύοντας την αντίδραση της ενεργούς σκέψης και πράξης.

Πατριδογνωσία ή τίποτα πια δεν είναι για συγνώμη.

Μια σκηνική σύνθεση πάνω σε κείμενα των Ξενοφώντα, Θουκυδίδη, Λειβαδίτη, Γαλίτη, Γεννατά και μελοποιημένα ποιήματα σε ζωντανή πρώτη εκτέλεση, των Μαγιακόφσκι, Μπρεχτ, Έλιοτ, και Λασκαράτου.

 

Συντελεστές
Πρωτότυπα κείμενα: Γεράσιμος Γεννατάς, Γιώργος Γαλίτης
Επιλογή κειμένων: Γεράσιμος Γεννατάς, Γιώργος Κομπογιάννης
Σκηνοθεσία: Θανάσης Χαλκιάς
Μουσική: Γιώργος Κομπογιάννης
Επιμέλεια σκηνικού χώρου & κοστουμιών: Θάλεια Ιστικοπούλου
Σχεδιασμός φωτισμών: Χριστίνα Καμμά
Σχεδιασμός βίντεο: Γιάννης Λεοντάρης
Βοηθός σκηνοθέτη – Κατασκευές: Βασιλική Τσακίρη
Παίζει ο Γεράσιμος Γεννατάς
και οι μουσικοί:
Βασίλης Μπαμπούνης – τραγούδι, κιθάρα
Φυλένια Σπαχή – βιολοντσέλο

γράφει η Άγγελα Μάντζιου


Σας αρέσει η σελίδα μας; Κάντε Like!