Βόλτα στην πόλη

Written by

tumblr_ldzujeOXQj1qzg2w3o1_500

Καμιά φορά μου αρέσει η μυρωδιά του νυχτερινού αέρα. Κι ακόμα καλύτερα αν είναι και λίγο ψυχρός. Κι ας είμαι μόνη μου, προτιμώ μόνη μου ακόμα κι αν λες ότι θα μου βρεις παρέα. Βόλτα στην πόλη βράδυ. Να χαζεύεις τα αυτοκίνητα και να αναρωτιέσαι πού πάνε. Να βλέπεις παρέες και ζευγάρια χέρι χέρι και λίγο πιο κάτω η θάλασσα. Εκείνη είναι η καλύτερη βόλτα, εκεί ανάβω και τσιγάρο παρόλο που είπα να μην καπνίσω, αλλά τι να κάνεις αφού ταιριάζει με το τοπίο και με τον καιρό. Κι έπειτα πλησιάζει η ώρα και πρέπει να το σβήσω και να κόψω τη θαλασσολαγνεία στη μέση και να τρέξω να προλάβω, γιατί θ” αρχίσει η παράσταση.

saul leiter

Άλλες φορές πάλι, με βροχή στη Βασιλίσσης Όλγας είναι πιο δύσκολα. Αλλά μ” αρέσει η Όλγας, είναι ωραίος αυτοκινητόδρομος, έχει τη δική του ζωή, τα δικά του σπίτια. Νιώθω να εισχωρώ βαθύτερα στην αστική ανωνυμία, να γίνομαι ακόμη πιο άγνωστη. Και από την «ξένη» πόλη, στη γνώριμη αίθουσα περιμένοντας να βγω από τη δική μου ζωή και να ζήσω μιαν άλλη, να σκιαγραφήσω τους χαρακτήρες, να αναρωτηθώ εγώ αν ήμουν εκεί πάνω πώς θα το ξεδίπλωνα; Να δω πώς αλλιώς αντιδρούν οι άνθρωποι, πόσο διαφορετικά και πόσο ίδια, πώς στέκουν, πώς αντέχουν, πώς αλληλεπιδρούν, πώς σε κοιτάζουν, πώς κοιτάζονται, τι νιώθουν, τι λαμπρά συναισθήματα ξεπηδούν ανάμεσα στους φωτεινούς προβολείς και στο ανώνυμο, σκοτεινό πλήθος;

Όταν τελειώνει δεν νιώθω τίποτα, κενό. Ανοίγω την ομπρέλα στη Βασιλίσσης Όλγας, ανάβω άλλο τσιγάρο στην Τσιμισκή και αρχίζω το περπάτημα με σκυφτό κεφάλι. Κάπου κάπου έρχονται στο νου οι διάλογοι, οι περίεργες σκιάσεις στα βαθουλώματα των ματιών, οι μορφασμοί των ηθοποιών. Μέχρι την επόμενη φορά.

Πάμε θέατρο;

γράφει η Τατιάνα Χριστιανούδη

 


Σας αρέσει η σελίδα μας; Κάντε Like!