«Οι πεταλούδες είναι ελεύθερες» στο θέατρο Αυλαία * κριτική

Written by

petaloudes7820b (1)

Πρεμιέρα στη Θεσσαλονίκη και στο θέατρο Αυλαία με το έργο «Οι πεταλούδες είναι ελεύθερες», του Leonard Gershe, σε σκηνοθεσία της κ. Άννας Παναγιωτοπούλου. Παράσταση στον συμβολικό κύκλο, του πρώτου ανεβάσματος του έργου αυτού το 1970, από τον θίασο Γ. Φέρτη – Ξ. Καλογεροπούλου, στο παλαιό θέατρο Αυλαία.

Έργο για τη διεκδίκηση της ελευθερίας, την αυτοπραγμάτωση, την αναζήτηση της ευτυχίας, τη διαφορετικότητα.

Ρεαλιστικό έργο σχέσεων, εγγεγραμμένο στον κύκλο της ιστορίας ενός τυφλού μουσικού, ο οποίος διεκδικεί την ανεξαρτησία του, ως ένα -χρονικό- στοίχημα που βάζει με την υπερπροστατευτική μητέρα του. Έργο για τη δύναμη της θέλησης, το θάρρος και την αλληλοκατανόηση που απωθεί τον οίκτο και κερδίζει τον σεβασμό της ύπαρξης, στην προσέγγιση και την ουσιαστική επικοινωνία, στο βήμα της ενηλικίωσης.

Πνευματώδες, με υποδόριο και αισθητό χιούμορ, με αναφορές στο θέατρο και την ποίηση, έργο απλών νοημάτων, που διαπραγματεύεται διαχρονικά θέματα, όπως η διαφορετικότητα και η αποκόλληση από τους κόλπους της οικογένειας, η ανεξαρτησία, ο έρωτας και η ευτυχία. Έργο με ρευστούς διαλόγους και διδακτικό –τρυφερό πυρήνα.

Στην παράσταση που παρακολουθήσαμε, αναδύθηκαν τα νοήματα του έργου με τρόπο άμεσο, μέσα από το χιούμορ των διαλόγων, με μια απλοϊκή συγκίνηση, που προκάλεσε –σε σημεία- το αβίαστο γέλιο των θεατών. Απουσίαζε ωστόσο μια διαφορετική ανάγνωση και οι εντάσεις δόθηκαν επίπεδα και χωρίς ιδιαίτερο νεύρο. Οι ερμηνείες κινήθηκαν σ’ αυτό το γενικό πλαίσιο, αποκάλυψης κινήτρων-διαφορών, χωρίς εμβάθυνση και καλλιτεχνική έκφραση, στο επικοινωνιακό παιχνίδι των σχέσεων των τεσσάρων προσώπων που συνδέονται μεταξύ τους με δεσμούς οικογενειακούς και κοινωνικούς , στο θέατρο της καθημερινότητας, στη μεγαλούπολη.

Η μουσική του έργου χωρίς ιδιαίτερη έμπνευση, ακολούθησε το γενικό ρεύμα της παράστασης, σε μια γλυκανάλατη μελωδία, που δεν έπειθε για την χαρισματική ενασχόληση του ήρωα με τη μουσική και δεν άφηνε καμμιάν υπόνοια ανήσυχης έκφρασης, ως επιλογή,σε μια πολυπολιτισμική πόλη όπως η Νέα Υόρκη της δεκαετίας του ‘60. Τα σκηνικά και τα κοστούμια σχεδιασμένα ρεαλιστικά, άφηναν μια αίσθηση ελαφριάς ανησυχίας που δεν ήταν αρκετή για να προσδώσει χαρακτήρα στην παράσταση.

Οι Πεταλούδες Είναι Ελεύθερες
Κείμενο: Leonard Gershe
Μετάφραση: Αλέξης Καλλίτσης
Σκηνοθεσία: Άννα Παναγιωτοπούλου
Σκηνικά-Κοστούμια: Παναγιώτα Κοκορού
Φωτισμοί: Αντώνης Διρχαλίδης
Μουσική: Διονύσης Τσακνής
Φωτογραφίες: Πάτροκλος Σκαφιδάς, Νώντας Στυλιανίδης
Βοηθός σκηνοθέτη: Γιώργος Τσούρμας
Παίζουν:
Άννα Παναγιωτοπούλου, Σταύρος Καραγιάννης, Άννα Μονογιού, Γιώργος Τσούρμας


Σας αρέσει η σελίδα μας; Κάντε Like!