«Όνειρο» – Σταύρος Φρύδας

Written by

dreaming1

Το βράδυ ανάμεσά μας
τα μάτια μου σε κοιτούν
ζωγραφίζουν, ζητάνε υπομένουν, ελπίζουν
αυτό που η νύχτα
δεν μπορεί να μου δώσει
φεύγεις
η γλυκιά ματιά σου πλημμυρισμένη
από τη μυρωδιά της νύχτας,
αυτή που σε κρατά φυλακισμένη.
μου χρωστάς
κοίταξα τη νυσταγμένη μέρα
και σε φαντάστηκα
γλυκιά, αιθέρια, να γλιστράς κουρασμένη
σε κρύα σεντόνια
να κλείνεις τα μάτια και να αφουγκράζεσαι
τ’αφρισμένα ποτάμια που τρέχουν στις φλέβες σου
γλυκές νότες που σε ρουφάν μαζί τους
κι εγώ
να μην μπορώ να κάνω τίποτα
μια ανάσα από το τίποτα
ένα χάδι ξεχασμένο στον ύπνο σου
μια αγκαλιά δοσμένη μόνο στα όνειρά σου
ένα φιλί στο σχήμα του κορμιού σου
ένα αγνάντεμα βαθειά μεσ’την ψυχή σου
εγώ όμως είμαι εδώ
εσύ με ξέχασες
πως μπόρεσες; πως μπόρεσες;
είμαι αυτός που σε κρατούσε ώρες στην αγκαλιά του
μέσα στη σιωπή
αυτός που γεύτηκε την αλμύρα των ματιών σου
εμείς ενώσαμε το άπειρο, και τώρα είμαστε χώρια
σου στέλνω ένα φιλί
μα τι λέω, πολλά χιλιάδες φιλιά
μόνο σε παρακαλώ
άσε τα χείλη μου να κυλήσουν μαζί με τον ιδρώτα σου
πάνω στο γυμνό κορμί σου
σε μέρη κρυφά, απάτητα
να γευτώ τους χυμούς σου
και εκεί θέλω να μεθύσω
ναι θέλω να με μεθύσεις
ίσως τότε εμείς οι δυό μέσα στην αγκαλιά μας
μπορέσουμε να γίνουμε ένα
εγώ να γίνω εσύ
εσύ να γίνεις εγώ
θυσία στον έρωτά μας
τι όμορφο όνειρο αγάπη μου
δεν θέλω να ξυπνήσω ποτέ

 


Σας αρέσει η σελίδα μας; Κάντε Like!