Αριστοφάνης, Λυσιστράτη -Εθνικό θέατρο *κριτική

Written by

lisi-1

Μοντέρνα, πολυεπίπεδη και ιδιαίτερη, η ανάγνωση της Λυσιστράτης, στο σκηνοθετικό όραμα του κ. Μ. Μαρμαρινού, όπως ξεδιπλώθηκε στη σκηνή του θεάτρου, στην παράσταση που παρακολουθήσαμε στο θέατρο Δάσους στη Θεσσαλονίκη.

Ανάγνωση κωμωδίας, διδασκαλία κωμωδίας, παράσταση κωμωδίας, παράσταση ανήσυχης και δυνατής σκέψης, με πολλές τεχνικές αφήγησης, εσωτερική πειθαρχία, ρυθμό, φυσική, πολυπρόσωπη και διακοπτόμενη έκφραση. Παράσταση προκλητική, νοηματικά και αισθητικά, ως τέχνη θεάτρου εν τη γενέσει, ακόμα και στη ροή μιας παράστασης.
Με αίτημα την επιβολή της ειρήνης, το έργο του Αριστοφάνη κυλάει στην αντιπαράθεση των δύο φύλων, ως πολιτικός στοχασμός και λόγος των γυναικών στην Αθήνα του Πελοποννησιακού πολέμου, στο όνειρο της Λυσιστράτης. Μιας γυναίκας, που βγαίνει απ’ το σπίτι της. Μια ουτοπία ανάληψης των ηνίων της πόλης, με όπλο το σώμα των γυναικών. Στο σύμβολο της πόλης, στο σύμβολο του οίκου, μέσο εκβίασης τρυφερής, το σώμα, διεκδικεί την ειρήνη και την ζωή. Διεκδίκηση της ζωής από το γένος των γυναικών, στην ελαφρότητα των καλλωπισμών, των λόγων, της δράσης,ως την νίκη της συμφιλίωσης, της απόλαυσης και της γιορτής του έρωτα.

Ειρωνική και με τρυφερό σαρκασμό, ευδιάκριτο χιούμορ και συμβολισμούς, παράσταση. Προκάλεσε το αβίαστο γέλιο των θεατών, στον ήχο λέξεων και φράσεων, που ακουμπούν στην κρούστα της υπονόησης και της κωμικότητας, με μια διάσταση γενική και πέρα από τα συνηθισμένα κλισέ επικαιρότητας, ως όπλο της κωμωδίας.

Μελαγχολική, με έμφαση στη γλώσσα και στην ποιητική έκφραση, έδειξε την γυμνή ομορφιά των γυναικών, την αθέατη στα μάτια των ανδρών, στην, σαν σε πίνακα, παράβαση, στο βλέμμα των θεατών, όχι προκλητικά και χυδαία, αλλά με πολύτροπη φυσικότητα, υπαινικτικά και με αίσθηση των κωδίκων και της πολιτικής συγκυρίας του έργου.

Ανέπτυξε τα νοήματα του έργου μέσα από τις συλλογικές φωνές του Χορού και των προσώπων στα επεισόδια, και στις σκηνές, στον αγώνα των λόγων,μέσα από τη σιωπή και τις αντηχητικές φωνές, τις επαναλήψεις, τη λάθος απεύθυνση, τις υποδείξεις, τις επεξηγήσεις, τις διορθώσεις, τις παρεμβάσεις, τις αναδιηγήσεις, τις υπερβολές, την ανάγνωση του κειμένου, τους αυτοσχεδιασμούς, ως θέατρο μέσα στο θέατρο, πολλών ταχυτήτων.
Οι ηθοποιοί της παράστασης, υπηρέτησαν το πνεύμα του έργου με ζωηρότητα και αίσθηση ενός παιχνιδιού πολιτικής και σεξουαλικότητας, που αιώνες λαμβάνει χώρα ανάμεσα στα φύλα, σε όλους τους καιρούς. Κινήθηκαν ευέλικτα στον σκηνικό χώρο με τα συμβολικά αντικείμενα, με πρωτότυπη κίνηση, με μιαν αισθητική απήχηση αρχαίων αγγείων.Υπό τους μοντέρνους, γρατσουνισμένους και ζεστούς ήχους ενός πιάνου και των ιδιότυπων φωνών, οι ρόλοι αποδόθηκαν παιχνιδιάρικα, με ανατρεπτική διάθεση, κεντρίζοντας την προσοχή και το ενδιαφέρον των θεατών. Με τα ευφάνταστα κοστούμια των γυναικών, που αποκάλυψαν την φυσική ομορφιά χωρίς ενοχή και σεμνοτυφία και με αυτά των ανδρικών ρόλων, που έδειξαν το ανδρικό σώμα με κατανόηση, στο φως και στο σκοτάδι που έριξαν πάνω τους οι φωτισμοί, οι ηθοποιοί, έπλασαν την ύλη του έργου:Ύμνο της ζωής και ύμνο του θεάτρου. Σπονδή στην ομορφιά και στην νίκη. « Πιες, πιες, πιες…». Απέσπασαν τοθερμό χειροκρότημα των θεατών, που στη βροχή αντήχησε, ως ένα ευχαριστώ στο δώρο που έλαβαν, καθώςεκείνο το παρόμοιο «Δώροασημένιο ποίημα», του Νομπελίστα ποιητή.

«Το θέατρο επιζητεί τη θεατρικότητα του πραγματικού πάντοτε». (Μιχαήλ Μαρμαρινός)
lisi-2ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ, Αριστοφάνη
Μετάφραση Δημήτρης Δημητριάδης
Σκηνοθεσία Μιχαήλ Μαρμαρινός
Μουσική Δημήτρης Καμαρωτός
Σκηνικά Γιώργος Σαπουντζής

Κοστούμια Μαγιού Τρικεριώτη
Φωτισμοί Thomas Walgrave
Κίνηση Χρήστος Παπαδόπουλος
Μάσκες Μάρθα Φωκά
Καλλιτεχνική Συνεργάτις Έφη Θεοδώρου
Βοηθός σκηνοθέτη Θεοδώρα Καπράλου
Βοηθοί ενδυματολόγου Κατερίνα Αριανούτσου, Μυρτώ Σαρμά
Δραματολόγος παράστασης Έρι Κύργια
Διανομή: Γιάννης Βογιατζής, Gemma Carbone, Αθηνά Δημητρακοπούλου, Λένα Δροσάκη, Ευαγγελία Καρακατσάνη, Λένα Κιτσοπούλου, Άννα Κλάδη, Σοφία Κόκκαλη, Ειρήνη Μακρή, Γιώργος Μπινιάρης,Αθηνά Μαξίμου, Ελένη Μπούκλη,Ηλέκτρα Νικολούζου, Θέμης Πάνου,Λένα ΠαπαληγούραΑγλαΐα Παππά, Μαρία Σκουλά, Έλενα Τοπαλίδου, Χάρης Τσιτσάκης, Αιμίλιος Χειλάκης
Πιάνο: Λενιώ Λιάτσου

cityculture.gr / γράφει η Άγγελα Μάντζιου


Σας αρέσει η σελίδα μας; Κάντε Like!