Τη λένε Εύα *κριτική

Written by

eva3

Αν ξεπερασθεί η αδυναμία της ερμηνείας και περιορισθεί κάποιος στην απόλαυση της τολμηρής αποκάλυψης, θα αισθανθεί ότι θα συναντήσει σε μέγιστο βαθμό την λογική να χορεύει αρμονικά με την ευαισθησία, λογική και ευαισθησία που εν αφθονία διαθέτει η Εύα Κουμαριανού, μια ξεχωριστή προσωπικότητα που για πολλές δεκαετίες αγωνίζεται για τα δικαιώματα των ατόμων με διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό, μη διστάζοντας να τσαλακωθεί, να βασανισθεί, να πονέσει.
Με σπάνιο χιούμορ, με ειλικρίνεια που σπάζει κόκκαλα ,η Κουμαριανού θα πείσει και τον πλέον δύσπιστο, ότι αξίζει να ρίξει μια ματιά και σε ένα άλλο κόσμο και να του δείξει κάποια συμπάθεια.
Στην εξιστόρηση της ζωής της, δίκην συνέντευξης, δε διστάζει να αναφερθεί σε καταστάσεις και γεγονότα που βίωσε, σε βιασμούς που υπέστη, σε εξευτελισμούς, σε φυλακίσεις.
Η εξομολόγησή της πείθει τον θεατή να αμφισβητήσει τη συμβατική και υποκριτική ηθική και να διαισθανθεί ότι υπάρχει και μιας άλλης μορφής ηθική, η ηθική του περιθωρίου και της απομόνωσης, όπου συμπίπτουν άτομα τρίτης κατηγορίας με ευυπόληπτους πολίτες, που το βράδυ συναντούν και απαιτούν την απόλαυση από πρόσωπα που το πρωί καταδικάζουν.
Στις δύο ώρες της παράστασης, το χιούμορ και το γέλιο εναλλασσόταν με το πόνο, η πίκρα με την συγκατάβαση, η απόρριψη με τον αγώνα.
Οι προσπάθειες που καταβάλλουν τα άτομα αυτά και οι αγώνες που δίνουν είναι πολλαπλάσιοι από τους αντίστοιχους των συνηθισμένων ανθρώπων, αφ ενός γιατί πρέπει να πείσουν τους εαυτούς τους ότι αξίζουν και αφ ετέρου γιατί πρέπει να οπλισθούν με κουράγιο και αυτοεκτίμηση για να επιβιώσουν και να διακριθούν.
Τελειώνοντας η ταλαντούχα καλλιτέχνης, αποθεώνει την αλληλεγγύη και την αγάπη των ανθρώπων, με λόγια σπαρακτικά και έντιμα, κατακεραυνώνοντας το φαύλο στοιχείο της άρχουσας τάξης.
Ίσως αν το ρόλο της υποδυόταν μια καταξιωμένη ηθοποιός, αποστασιοποιημένη από τη συναισθηματική φόρτιση της Κουμαριανού, που μιλά για τη ζωή της, τα αποτελέσματα να ήταν καλύτερα.
Όμως , έτσι κι αλλιώς η παράσταση ήταν αξιόλογη.

Την λένε Εύα…(και ήταν αγόρι)

Σκηνοθεσία/ Συγγραφή: Αντώνης Μποσκοΐτης
Τραγούδι: Τάνια Τσανακλίδου (Μουσική: Λένα Πλάτωνος, στίχοι: Ελένη Φωτάκη)
Φωτογραφίες: Alex Cat
Βοηθός σκηνοθέτη: Θρασύβουλος Καλαϊτζίδης
Ηθοποιοί: Εύα Κουμαριανού, Αντώνης Μποσκοΐτης
Διάρκεια: 70′
cityculture.gr/ γράφει ο  Βαγγέλης Ραφτόπουλος


Σας αρέσει η σελίδα μας; Κάντε Like!