Μου αρέσουν… (χωρίς επεξήγηση)

Written by

mou aresoun

Δεν εξηγούνται τα γιατί και ποια είναι αυτά που σου αρέσουν. Αλλά το ό,τι σου αρέσουν, είναι μια εξήγηση από μόνη της. Αλλά δεν υπάρχει κανείς λόγος να δίνεις εξηγήσεις για αυτά που σου αρέσουν, σ αυτούς που δεν θα καταλάβουν.  Νομίζω ότι αυτό είναι απόλυτα κατανοητό

Μου αρέσουν

– τα μεγάλα χαμόγελα

– η απόλυτη κτητικότητα των χεριών,

– οι συμπτώσεις,

– όσοι εμπιστεύονται τυφλά,

– αυτοί που περπατάνε χαμένοι στις σκέψεις,

– να βρίσκω πρωί μια μικρή ποσότητα σάλιου στο πλαϊνό μαξιλάρι,

– όσοι αγαπάνε τον διάδρομο 1634,

– οι λέξεις που δεν κρύβουν τον υπότιτλο,

– όταν ο συνεπιβάτης ξεκαρδίζεται ενώ η μηχανή σέρνεται νυχτα στην ασφαλτο,

– τα μικρά ψέμματα που θέλουν να σε προστατεύσουν, απο σκληρές, κρύες, βλακώδεις, απάνθρωπες αλήθειες,

– τα μπαλόνια που ξεφουσκώνουν απότομα και υψώνονται τρελά στον αέρα,

– τα ρήματα μοιράζομαι -κόβομαι- λιώνω,

– όσοι παλινδρομούν ανάμεσα στην ορίτζιναλ αγάπη και στο ξέφρενο μίσος,

– οι πεταλούδες που πετάνε ζαλισμένες,

– τα μεγάλα πολύχρωμα φουρφούρια,

– όσοι μπορούν να εισέλθουν στον κόσμο και το χρόνο των άλλων,

– τα μάτια που τις νύχτες δαιμονίζονται από τον πειρασμό,

– οι ενδιάμεσες ανάσες,

– τα ΝΑΙ τα ΟΧΙ τα ΤΩΡΑ τα ΠΟΛΥ τα ΘΕΛΩ,

– οι στρατιές των ηττημένων, όταν οι χαμένοι, χαμογελάνε στην ήττα

– όσοι έχουν σταθερό επισκέπτη κάποιες μέρες τους εφιάλτες τους,

– ο υπερθετικός βαθμός

– αυτοί που διαμορφώθηκαν μέσα από κάποια ζάλη,

– οι αποφάσεις που παίρνονται όταν μιλά το πάθος,

– οι φίλοι μου,

– τα σ’ αγαπώ, σε θέλω, σε χρειάζομαι, μου λείπεις,

– η πολύ μεγάλη ηδονή να περιμένεις μια δεδομένη απάντηση,

– όσοι έχουν την αίσθηση της μοναξιάς και της βαθιάς θλίψης,

– να διαλέγω το χρόνο,

– ο ήλιος  τον χειμώνα,

– το παραδομένο βλέμμα του ελαφιού όταν βρίσκεται στα δόντια του λιονταριού,

– οι αυτοκτονικές προσωπικότητες,

– όσοι δεν έχουν απαντήσεις για όλα,

– όποιος βιώνει την ολέθρια εμπειρία της εγκατάλειψης,

– τα μεγάλα οικογενειακά τραπέζια,

– ένα ταψί σεκέρ παρέ,

– η οξυδέρκεια του πάθους,

– τα άγνωστα ζευγαράκια της παραλίας,

– όσοι είναι ροκ και δεν το ξέρουν,

– όσοι έχουν την ευγένεια να μη θίγουν τις αδυναμίες μας,

– τα μεγάλη πάθη,

-όλα τα αδέσποτα, τετράποδα και δίποδα…

 

συνεχίζεται…

 

cityculture.gr/ γράφει ο Πέτρος Γραμμενίδης
.