«Κύκλωπας» στο θέατρο Δάσους *κριτική

Written by

kiklopas

Την παράσταση «Κύκλωπας» παρακολουθήσαμε στο θέατρο Δάσους, παράσταση ενταγμένη στο 1ο Διεθνές φεστιβάλ Δάσους, στη συνεργασία του ΚΘΒΕ με το Εθνικό θέατρο.

Το σατυρικό δράμα του ποιητή Ευρυπίδη «Κύκλωπας», στη λαϊκή μετάφραση του κ. Π. Μπουκάλα, σε σκηνοθεσία του κ. Π. Δεντάκη, αποδόθηκε με λιτά μέσα, στην αντιστροφή επιλογής των ανδρικών ρόλων, αφού αυτοί ανατέθηκαν σε γυναίκες. Έτσι ο μύθος του Σατυρικού δράματος, φωτίστηκε στο πρίσμα ενός μετατοπισμού και ο κόσμος των Κυκλώπων, του Σιληνού και των Σατύρων, του Οδυσσέα και των συντρόφων του, αναδύθηκε στον ετερογενή του -αινιγματικό και αντιφατικό- πυρήνα και στην αιχμή της σύγκλισης πρωτογονισμού και πολιτισμού.

Στη Σικελία τοποθετείται η δράση και η περιπέτεια της σύγκρουσης ανάμεσα στους Έλληνες και τους Κύκλωπες. Ο κόσμος θεών, ημίθεων και ανθρώπων και οι κύκλοι των μύθων, όπως καταγράφηκαν από τους ποιητές Ευρυπίδη, Όμηρο και Θεόκριτο, απεικονίζονται ενσωματωμένοι στο είδος του δράματος.
Οι επικλήσεις στους θεούς, οι περιπέτειες των ταξιδιών, οι νόμοι, οι εθιμοτυπίες, οι συνήθειες, η βία, το ένστικτο και η λογική, αναδύθηκαν νοηματικά και αναπτύχθηκαν σε σχέσεις σύγκρισης και συγκρούσεων, αναδίπλωσης και μηχανορραφιών εξόντωσης, ως αγώνας λόγων και επικράτησης της λογικής, ως διεκδίκηση ελευθερίας και αποκατάσταση του Δικαίου.

Οι ερμηνείες των ηθοποιών με εκφραστική ζωηρότητα αποκάλυψαν την φύση των πρωτόγονων ενστίκτων και τη δεξιότητα των πολιτισμένων τρόπων, στην κυριολεξία και στη μεταφορά του πράγματος και κινήθηκαν στο όριο με τέχνη, αφήνοντας κωμική εντύπωση και ειρωνική αίσθηση του διαχωριστικού πλαισίου, τόσο του είδους όσο και των χαρακτήρων. Ανέπτυξαν τη ρητορεία του χαρακτήρα τους με ευδιάκριτη τεχνική στην αντιπαράθεσή τους και κινήθηκαν με τα κοστούμια τους σε σκηνικούς- σκοινικούς σχηματισμούς, που άφηναν να φανεί, όπως φωτίστηκαν θεατρικά, η φύση των όντων και τα διακριτικά της εξουσίας τους.

Ο σκηνογραφικός χώρος με μια θραυσματική αισθητική αναφορά στην κλασσική αρχαιότητα, χωρίς ιδιαίτερη πρωτοτυπία, άφηνε κάποια ελευθερία στη φαντασία των θεατών να περιπλανηθεί στο σκηνικό του μύθου, στο νησί των παράξενων όντων. Η μουσική με το βαρύ σφύριγμα καραβιών τόνισε με πολυρυθμία τη λαϊκότητα του εγχειρήματος και με τις επιλογές των τραγουδιών ενίσχυσε την αίσθηση. Αφήνοντας, κάπως υπερβολικά, να ακουστεί ολόκληρο το τραγούδι το ψωμί της ξενητιάς, αποδυνάμωσε την υπόδειξη- στην παράταση της υπόκρουσης- στη σκηνή των λόγων, σε ένα παραφωνικό ταυτόχρονο άκουσμα.

«Κύκλωπας», παράσταση μεστής θεατρικότητας, σε ρευστή και υπαινικτική μετάφραση, με την ιδιαιτερότητα της συμμετοχής των γυναικών στον αγώνα ερμηνείας του ανδρικού κόσμου και της προ-οπτικής των κύκλων του.

cityculture.gr/γράφει η Άγγελα Μάντζιου

Info
Ευρυπίδη «Κύκλωπας» – Εθνικό θέατρο
Μετάφραση: Παντελής Μπουκάλας
Σκηνοθεσία: Παντελής Δεντάκης
Σκηνικά – Κοστούμια: Γεωργία Μπούρδα
Επιμέλεια κίνησης: Ερμής Μαλκότσης.
Μουσική: Λευτέρης Βενιάδης.
Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης.
Βοηθοί σκηνοθέτη: Έφη Ρευματά, Θανάσης Ζερίτης.
Βοηθός Σκηνογράφου – Ενδυματολόγου: Μυρτώ Κοσμοπούλου
Κατασκευή Σκηνικού: Νίκος Δεντάκης
Φωτογραφίες: Κική Παπαδοπούλου.
Ερμηνεύουν:
Στεφανία Γουλιώτη (Κύκλωπας), Άννα Καλαϊτζίδου (Οδυσσέας), Αλεξάνδρα Αϊδίνη (Σιληνός), Νεφέλη Μαϊστράλη, Μαρία Μοσχούρη, Αμαλία Νίνου, Μυρτώ Πανάγου, Ελένη Τσιμπρικίδου (Σάτυροι), Έφη Ρευματά (Κομπάρσος).
• Στο κείμενο της παράστασης έχουν προστεθεί αποσπάσματα από την Οδύσσεια του Ομήρου και από το Ειδύλλιο ΙΑ” (Κύκλωψ) του Θεόκριτου, σε μετάφραση του Παντελή Μπουκάλα.


Σας αρέσει η σελίδα μας; Κάντε Like!