Το μόνον της ζωής του ταξείδιον στο Θέατρο Κήπου *κριτική

Written by

pappa

Την παράσταση «Το μόνον της ζωής του ταξείδιον» παρακολουθήσαμε στο θέατρο Κήπου. Παράσταση ενταγμένη στον κύκλο των Γιορτών ανοιχτού θεάτρου, του Δήμου Θεσσαλονίκης.

Ο σκηνοθέτης της παράστασης, κ. Δ. Αβδελιώδης, επικεντρωμένος στον ζωηρό λόγο του κειμένου, ανέδειξε τον στοχασμό του συγγραφέα, σε μια παράσταση η οποία με ελάχιστα μέσα δημιούργησε μια κατανυκτική ατμόσφαιρα θεατρικής αίσθησης. Κίνηση μικρής κλίμακας, ενεργητική στατικότητα, σκιές, πλαισίωσαν τον παραστατικό λόγο σε ένα καθαρό αποτέλεσμα.

Στον άδειο χώρο με ένα σκαμπώ στο κέντρο της σκηνής, η ηθοποιός της παράστασης, κ. Ιω. Παππά, ξεδίπλωσε τον αφηγηματικό καμβά της αυτοβιογραφικής ιστορίας και των αναμνήσεων του συγγραφέα της, εμπλουτισμένων με κοινωνικά σχόλια και με λεπτές παρατηρήσεις για τη ζωή των ανθρώπων της εποχής εκείνης.

Ο λόγος της, χρωματισμένος θεατρικά με μια ιδιαίτερη θέρμη, ανέδειξε την πολύχρωμη λαϊκότητα, την δύναμη των βιωματικών εντυπώσεων και εμπειριών, την ευθραυστότητα των ονείρων, τις διαψεύσεις και την σκληρότητα της καθημερινής ζωής, την συναισθηματική συμπάθεια μαθητεία συνάντησης των γενεών στον άξονα της ζωής και του θανάτου.

Η μελετημένη αίσθηση του κειμένου, αναπτύχθηκε με λεπτοδουλεμένη κίνηση σε εικόνες που άφησαν δυνατή εντύπωση και απεικονίστηκαν ως συμπυκνωμένες πολλαπλασιασμένες σκιές, χτυπώντας μεταφορικά στον τοίχο των αναμνήσεων.

Η πλαστική παραστατική έκφραση, αποκάλυψε την δυναμική ικανότητα στο αποτέλεσμα της συγκινητικής διέγερσης των θεατών, οι οποίοι αφέθηκαν στον βιωματικό λόγο, όπως αυτός αναδύθηκε τόσο καλλιτεχνικά, σε μια ισόρροπη αίσθηση δύναμης και ευαισθησίας, ειλικρίνειας και αθωότητας, στο φως του θεάτρου.

Η μουσική συμπλήρωσε διακριτικά με ακατέργαστους ήχους την εξέλιξη της ιστορίας και η βροχή που ξέσπασε ορμητική, ενίσχυσε την συμμετοχική αίσθηση συμπάθειας, με τους θεατές να χειροκροτούν θερμά και την ηθοποιό συγκινημένη να στέκεται στο κέντρο της σκηνής.

Η ιστορία ολοκληρώθηκε, ύστερα από αυτή την μικρή διακοπή της καλοκαιρινής βροχής, αίσθηση εξιλέωσης και συγχώρεσης του περασμένου κόσμου και των αθώων ανθρώπων, που έζησαν σε δύσκολους καιρούς με όνειρα ταξιδιών και με παραμυθητικές ιστορίες.

ΤΟ ΜΟΝΟΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΤΑΞΕΙΔΙΟΝ- Γεωργίου Βιζυηνού (1849-1896)
Διδασκαλία ερμηνείας, σκηνική όψη, κίνηση, σκηνοθεσία: Δήμος Αβδελιώδης
Ερμηνεία: Ιωάννα Παππά
Κοστούμι: Αριστείδης Πατσόγλου
Μουσική: Βαγγέλης Γιαννάκης

cityculture.gr/ γράφει η Άγγελα Μάντζιου


Σας αρέσει η σελίδα μας; Κάντε Like!