Άλκηστη από το Εθνικό θέατρο *κριτική

Written by

alkisti

Την τραγωδία του Ευριπίδη «Άλκηστη» παρακολουθήσαμε στο θέατρο Δάσους, από το Εθνικό θέατρο, σε σκηνοθεσία της κ. Κ. Ευαγγελάτου, παράσταση ενταγμένη στον κύκλο του 3ου φεστιβάλ Δάσους του ΚΘΒΕ.
Μοντέρνα παράσταση, με πολλές σκέψεις στη σκηνοθετική της ροή, ιδιαίτερη κίνηση και αισθητική ατμόσφαιρα θραυσματικών κλασσικών αναφορών στην πολυπρισματική μετατοπιστική της ανάγνωση.
Σκέψεις δομημένες σε επάλληλους κύκλους και μετα-πτώσεις γύρω από τον κλοιό του θανάτου, της θνητότητας και της αθανασίας, των δώρων της φιλοξενίας και του ύψιστου αγαθού της ζωής και της ευτυχίας των θνητών, στο οριακό σημείο σύγκλισης μύθου και λόγου, θεϊκής, ηρωϊκής και ανθρώπινης δράσης στην τραγωδία.

Τα πρόσωπα του έργου κινήθηκαν σε ένα φυσικό σκηνικό τοπίο στο οποίο το άδυτο του βασιλικού οίκου ήταν ορατό και το φανερό άνοιγμα του ορύγματος τάφου-ηφαιστείου ήταν αόρατο στον βαθύ του πυθμένα. Στο χείλος αυτού του τύμβου-μνημείου και στον σκοτεινό του πυρήνα θα κινηθούν τα αρχετυπικά πρόσωπα, έτσι όπως τα συνέλαβε η ποιητική φαντασία για να μιλήσει για το προφανές δώρο της ζωής και το ίχνος της αθανασίας, στο πολιτισμικό πρό-σχημα των δώρων της φιλοξενίας στους θεατές του θεάτρου.

Η παράσταση ξεκίνησε με τα λόγια του θεού Απόλλωνα και την ίδια στιγμή τα πρόσωπα του έργου, στο βάθος της σκηνής, συστήνονταν στους θεατές με μιαν ανεπαίσθητη μελαγχολική μεγαλοπρέπεια τονισμένη από ήχους που διακόπτονταν απότομα και εξακολουθητικά ως μετέωρος προοιωνισμός. Αυτοί οι διακοπτόμενοι ήχοι ακολούθησαν και έντυσαν διακριτά την παράσταση, με τους μουσικούς στο βάθος της σκηνής, σε συγχρονισμούς με την κίνηση των ηθοποιών και των ανδρών του χορού, σε ένα αποτέλεσμα συγχρωτισμού λόγων, μουσικής, κίνησης ως ευδιάκριτο αισθητικό στίγμα.
Με μοντέρνα ρούχα από το πρόσφατο παρελθόν, τα πρόσωπα πήραν μέρος στον αγώνα λόγων, κινήθηκαν σχηματικά και άκουσαν τα λόγια τους και ως ρόλοι ενώπιον των άλλων. Είδαν να ξεδιπλώνουν τα λόγια, αντιφατικά και προφανή, ως αναστοχασμός των ανθρωπίνων δεινών. Οι ερμηνείες, αν και όχι όλες στο ίδιο επίπεδο, άφησαν αρχαϊκές ρωγμές και είχαν μια κοινή αίσθηση συμμετοχικής συγκίνησης στο εξελικτικό δρώμενο των ερωτημάτων της τραγωδίας.
Όταν η ηρωική πράξη είναι έργο μιας γυναίκας και η θυσία της ζωής σφραγίδα αγάπης. Όταν η φιλοξενία γίνεται αντιχάρισμα ζωής. Όταν ο πόνος κρύβεται σε διφορούμενα λόγια. Όταν η επιθυμία της ζωής νικάει τον θρήνο του θανάτου. Στη σκιά του μέλλοντος χρόνου. Στο κυπαρίσσι σύμβολο του σκηνικού.

Ο Άδμητος του κ. Ο. Παπασπηλιόπουλου, αποδόθηκε πολύ ιδιαίτερα, με μεγάλη πλαστικότητα εκφραστικών μέσων, χωρίς μελοδραματισμούς. Κινήθηκε με αίσθηση θνητότητας ανάμεσα στη θεϊκή υπεροχή του Απόλλωνα και την τόλμη του ημίθεου Ηρακλή και στο όριο εξουσίας και προσφιλότητας στη σχέση με τα άλλα πρόσωπα της τραγωδίας, αγγίζοντας και την κωμικότητα των απτών σημείων σε διφορούμενα λόγια. Η ερμηνεία του συγκίνησε τους θεατές και χειροκροτήθηκε θερμά και παρατεταμένα.
Στο τέλος του αγωνίσματος οι πρωταγωνιστές χαιρέτησαν μεγαλοπρεπώς και χειροκροτήθηκαν για τα χαρακτηριστικά που ανέδειξαν, για τον αισθητό συμπυκνωμένο προβληματισμό καθώς και για το αισθητικό- καλλιτεχνικό βάθος της ιδιαίτερης αυτής παράστασης στο φως της πανσελήνου.
• Το Εθνικό Θέατρο αφιερώνει την παράσταση στη μνήμη του Σπύρου Α. Ευαγγελάτου (20.10.1940 – 24.1.2017).

ΆΛΚΗΣΤΗ- Ευριπίδη
ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ
Ταυτότητα παράστασης
Μετάφραση: Κώστας Τοπούζης
Σκηνοθεσία-Επεξεργασία μετάφρασης: Κατερίνα Ευαγγελάτου
Σκηνικά: Εύα Μανιδάκη
Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα
Κίνηση: Πατρίσια Απέργη
Μουσική: Γιώργος Πούλιος
Φωτισμοί: Σίμος Σαρκετζής
Μουσική διδασκαλία: Μελίνα Παιονίδου
Βοηθός σκηνοθέτη: Δήμητρα Δερμιτζάκη
Β’ Βοηθοί σκηνοθέτη: Δημήτρης Οικονομίδης, Μαριλένα Κουτρουλάκη
Βοηθός χορογράφου: Ειρήνη Καλαϊτζίδη
Βοηθός ενδυματολόγου: Ειρήνη Γεωργακίλα
Βοηθοί Σκηνογράφου: Θάλεια Μέλισσα, Μυρτώ Μεγαρίτου
Ηθοποιοί:
Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος: Άδμητος
Κίττυ Παϊταζόγλου: Άλκηστη
Γιάννης Φέρτης: Φέρης
Δημήτρης Παπανικολάου: Ηρακλής
Ερρίκος Μηλιάρης: Υπηρέτης
Κώστας Βασαρδάνης: Απόλλων
Σωτήρης Τσακομίδης: Θάνατος
Παιδιά: Σπύρος Γουλιέλμος, Νικόλ Φαλτσέτα
Χορός:
Κωνσταντίνος Γεωργαλής, Γιώργος Ζυγούρης, Στάθης Κόικας, Μιχάλης Μιχαλακίδης, Αντώνης Μιχαλόπουλος, Γιώργος Νούσης, Χρήστος Ξυραφάκης, Στέλιος Παυλόπουλος, Δημόκριτος Σηφάκης, Περικλής Σκορδίλης, Αλέξανδρος Σταυρόπουλος, Μιχαήλ Ταμπακάκης, Βαλάντης Φράγκος

Μουσικοί επί σκηνής: Πέτρος Κασιμάτης (τρομπέτα), Κωνσταντίνος Κωστίδης (συνθεσάιζερ, synth bass, ακορντεόν), Κωνσταντίνος Τσιώλης (ακορντεόν, συνθεσάιζερ), Θοδωρής Σοφόπουλος (κρουστά, ντραμς).

cityculture.gr/ γράφει η Άγγελα Μάντζιου


Σας αρέσει η σελίδα μας; Κάντε Like!