κριτικές

Κριτικές: Κριτικές βιβλίων, βιβλιοκριτικές, κριτική θεάτρου, κριτικές θεάτρου, κριτικές ταινιών, κριτικές για συναυλίες, κριτικές Live κλπ

Ο Εξορκισμός από το Θέατρο του Άλλοτε

Ο Εξορκισμός από το Θέατρο του Άλλοτε στο Μπενσουσαν Χαν, στα Λαδάδικα. Παρακολουθήσαμε μία συγκλονιστική παράσταση, με θέμα τον εξορκισμό ενός καθολικού νέου άνδρα, που κάποια ψυχική διαταραχή τον μετέβαλε σε άτομο με διαταραγμένη προσωπικότητα, αδιευκρίνιστη όμως και προβληματική με πιθανότητα κατοχής της ψυχικής του υπόστασης από δαιμόνια. Στο ερειπωμένο σπίτι μια ερειπωμένη επίσης οικογένεια,

Λούις Σεπούλβεδα, Τελευταία νέα από το Νότο (κριτική βιβλίου)

Το βιβλίο «Τελευταία νέα από το Νότο» γεννήθηκε ως χρονικό του ταξιδιού δύο φίλων, αλλά ο χρόνος, η βίαιη οικονομική κρίση και η απληστία των θριαμβευτών το μετέτρεψαν σ’ ένα βιβλίο μεταθανάτιων ειδήσεων,

Santiago Gamboa – Νυχτερινές Ικεσίες (κριτική βιβλίου)

Οι Νυχτερινές Ικεσίες (Plegarias nocturnas) είναι το τελευταίο μυθιστόρημα του Κολομβιανού συγγραφέα Santiago Gamboa «Εκείνη η φωνή ήταν μόλις ένα μουρμουρητό, μια μικρή ανάσα που ήθελε να διασχίσει τους ουρανούς της Ινδίας και να φτάσει στ’ αυτιά του Μανουέλ, που εκείνη την ώρα θα το ήξερε πια και θα περίμενε με τεντωμένα αυτιά ν’ ακούσει τα

Τσαντόρ, Μουρατχάν Μουνγκάν / κριτική βιβλίου

«Αυτό που μας κάνει να ερωτευόμαστε είναι οι μακρινές φωνές μας, οι φωνές που πάνε πίσω  ως την παιδική μας ηλικία. Κι αυτοί που προκαλούν τις φωνές είναι πάντα οι άλλοι, η ύπαρξη των άλλων. Αυτούς που αγαπάμε τους αγαπάμε μαζί με έναν κόσμο που μας τους θυμίζει». Σελ. 77 Ένας άνδρας επιστρέφει στην γενέθλια

«λίγες και μία νύχτες» – Ισίδωρος Ζουργός / κριτική βιβλίου

Ο Ισίδωρος Ζουργός με όλα τα βιβλία του μέχρι τώρα, αποτελεί την πιο αποστομωτική απάντηση απέναντι σε όσους πιστεύουν ότι δεν υπάρχει σήμερα αξιόλογη ελληνική λογοτεχνία. Δικαίως ο Ισίδωρος Ζουργός θεωρείται και είναι, ένας από τους πλέον σημαντικούς σύγχρονους Έλληνες συγγραφείς Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και συχνά μέσα στα έργα του κάνει αναφορές στη Θεσσαλονίκη μιας άλλης εποχής.

Ειρήνη του Αριστοφάνη στο Θέατρο Δάσους από το Εθνικό Θέατρο

Ετερόκλιτη παράσταση με πολλές καινοτομίες, αλλά και δυσνόητες προσεγγίσεις της αρχαίας κωμωδίας. Για πρώτη φορά είδαμε ένα ηλεκτρονικά προβαλλόμενο και διαρκώς μεταβαλόμενο σκηνικό επί του ΕΔΑΦΟΥΣ (με προβολές από ψηλά)

Οι Βιομηχανίες του μέλλοντος του Alec Ross *κριτική

«Το βιβλίο που ξέρω ότι εύχονταν να είχαν διαβάσει τη δεκαετία του 1960 οι γονείς ή οι παππούδες  μου θα περιέγραφε πώς επρόκειτο να επηρεαστεί ο κόσμος από την παγκοσμιοποίηση. Το βιβλίο που θα ήθελα να έχω διαβάσει τότε που τελείωνα το κολέγιο, εδώ και πάνω από είκοσι χρόνια, θα μου έλεγε πώς επρόκειτο να

Το Παρίσι μπορεί να περιμένει *κριτική

Ένα γαστρονομικό road movie, με αγωνία του θεατή εάν οι πρωταγωνιστές φτάσουν στο ενδεχόμενο ερωτικών περιπτύξεων παρακολουθήσαμε στο θερινό κινηματογράφο ΝΑΤΑΛΙ. Η ΝΤΑΙΑΝ ΛΕΙΝ, σύζυγος του επιτυχημένου παραγωγού ΑΛΕΚ ΜΠΑΛΤΟΥΙΝ δέχεται πρόταση του συνεργάτη του ΑΡΝΩ ΒΙΑΡ να ταξιδέψει μαζί του οδικώς από τις ΚΑΝΝΕΣ στο ΠΑΡΙΣΙ και να μην ακολουθήσει αεροπορικώς τον σύζυγό της.

Το μόνον της ζωής του ταξείδιον στο Θέατρο Κήπου *κριτική

Την παράσταση «Το μόνον της ζωής του ταξείδιον» παρακολουθήσαμε στο θέατρο Κήπου. Παράσταση ενταγμένη στον κύκλο των Γιορτών ανοιχτού θεάτρου, του Δήμου Θεσσαλονίκης. Ο σκηνοθέτης της παράστασης, κ. Δ. Αβδελιώδης, επικεντρωμένος στον ζωηρό λόγο του κειμένου, ανέδειξε τον στοχασμό του συγγραφέα, σε μια παράσταση η οποία με ελάχιστα μέσα δημιούργησε μια κατανυκτική ατμόσφαιρα θεατρικής αίσθησης.

Το Όνομα του Ανέμου- Patrick Rothfuss *κριτική

-Το Όνομα του Ανέμου το έχετε; Όταν είσαι βαριά ενήλικας 50+ ετών  και φτάνεις στο ταμείο  του βιβλιοπωλείου κρατώντας παραμάσχαλα  ένα τίτλο από  λογοτεχνία του φανταστικού*   η πιο συνηθισμένη ερώτηση που δέχεσαι είναι  αν πρόκειται για δώρο. Και λαμβάνοντας την απάντηση πως είναι για «ιδία χρήση» , η πιο κλασική αντίδραση είναι ένα γελάκι αμηχανίας και σπανιότερα κάποιο

Hey you! out there on your own… The Wall, το άλμπουμ, Pink Floyd,  το συγκρότημα

Οι Pink Floyd έχουν πουλήσει περισσότερα από 300 εκατομμύρια άλμπουμ κατά τη διάρκεια της πλούσιας καριέρας τους, στη διαδρομή της οποίας έγραψαν κάποια από τα πλέον εμβληματικά κομμάτια στην ιστορία της ροκ μουσικής, ντυμένα με μερικούς από τους πλέον συγκλονιστικούς στίχους που τραγουδήθηκαν ποτέ. Από τον Αύγουστο του 1967, όταν και κυκλοφόρησαν το ψυχεδελικό The

«Κύκλωπας» στο θέατρο Δάσους *κριτική

Την παράσταση «Κύκλωπας» παρακολουθήσαμε στο θέατρο Δάσους, παράσταση ενταγμένη στο 1ο Διεθνές φεστιβάλ Δάσους, στη συνεργασία του ΚΘΒΕ με το Εθνικό θέατρο. Το σατυρικό δράμα του ποιητή Ευρυπίδη «Κύκλωπας», στη λαϊκή μετάφραση του κ. Π. Μπουκάλα, σε σκηνοθεσία του κ. Π. Δεντάκη, αποδόθηκε με λιτά μέσα, στην αντιστροφή επιλογής των ανδρικών ρόλων, αφού αυτοί ανατέθηκαν

Τρικυμία – Ουίλιαμ Σαίξπηρ, από το Εθνικό Θέατρο Ρουμανίας *κριτική

Την παράσταση «Τρικυμία», από το Εθνικό θέατρο Ρουμανίας «Ίων Λούκα Καρατζιάλε», παρακολουθήσαμε στο θέατρο Δάσους. Παράσταση ενταγμένη στο πρόγραμμα του 1ου διεθνούς φεστιβάλ δάσους, του ΚΘΒΕ. Ευφάνταστη παράσταση με εικαστικά ευρήματα και παραστατικές τεχνικές, που ξεδιπλώθηκε σαν παραμύθι εξωτικό, πατώντας στη μαγεία των ονείρων, σε σκοτεινές ίντριγκες, στη δύναμη της φαντασίας, μιλώντας για εξουσία και

Αισχύλου, Επτά επί Θήβας (στο θέατρο Δάσους) *κριτική

Πολυεπίπεδη η παράσταση «Επτά επί Θήβας» του ΚΘΒΕ στο θέατρο Δάσους. Παρουσιάστηκε στο πλαίσιο του 3ου φεστιβάλ Δάσους, συνεχίζοντας την επιτυχημένη πορεία της προηγούμενης σεζόν 2016, ένα βήμα πριν την κάθοδο στο φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, στο οποίο συμμετέχει φέτος με παραστάσεις του και το ΚΘΒΕ. Συμπληρωματικά και σε συνέχεια προηγούμενης (8/7/2016) κριτικής μας, προσθέτουμε

Επτά επι Θήβας *κριτική

Με έναν ακατάλληλο και ανιστόρητο σκηνοθέτη, τον Τσέζαρις Γκραουζίνις, η παράσταση Επτά επί Θήβας, το έργο του Αισχύλου, παρουσιάσθηκε τελείως διαφορετικό από το πνεύμα της αρχαίας τραγωδίας. Η στήλη εκπλήσσεται με την ανάθεση έργων της αρχαίας ελληνικής δραματουργίας σε άτομα που παραποιούν τα πραγματικά γεγονότα, χωρίς σεβασμό σε αυτά, σεβασμό που δείχνουν οι αλλοδαποί σκηνοθέτες

«Ξα Μου» σημαίνει κάνω αυτό που πιστεύω, παίρνω την ευθύνη *κριτική

Το «Ξα Μου» είναι η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της Κλειώς Φανουράκη  γυρισμένη εξ’ ολοκλήρου στην Κρήτη. Μέχρι τώρα συμμετείχε στο 57ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, στο 27ο Palm Springs International Film Festival και στο 11ο Los Angeles Greek Film Festival. Στη ταινία ο  56αρης Τζώνη (Γιώργος Χωραφάς) που στα ξαφνικά απολύεται από το ξενοδοχείο όπου δουλεύει διευθυντής

Εβίτα *κριτική

Το δικό μου μέτρο για το πόσο καλή ή όχι είναι μια παράσταση, αποτελεί η επιθυμία μου, αν θα θελήσω και πόσες φορές, να τη ξαναδώ. Δεν έχω την υπομονή αλλά και τη διάθεση να κάθομαι καθηλωμένος μέχρι το τέλος σε μια θεατρική παράσταση όταν από τα πρώτα λεπτά λαμβάνω μηνύματα πως μπάζει σκηνοθετικά, ή

Αρλεκίνο – υπηρέτης μιας αγάπης *κριτική

Στο θέατρο ΑΝΕΤΟΝ της ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ παρακολουθήσαμε, στα πλαίσια της φοιτητικής εβδομάδας του Α.Π.Θ , τη κωμωδία των Σταμάτη Γαργαλιάνου και Ματίνας Κυριακίδου –ΑΡΛΕΚΙΝΟ, ΥΠΗΡΕΤΗΣ ΜΙΑΣ ΑΓΑΠΗΣ-, μια κωμωδία στα πρότυπα της commedia dell’ arte και πιο συγκεκριμένα μια παραλλαγή του Υπηρέτη δύο αφεντάδων του ΓΚΟΛΝΤΟΝΙ. Το έργο, είναι υπό την αιγίδα του Φοιτητικού Ομίλου Θεάτρου-Κινηματογράφου

«Λαμπεντούζα», Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, θέατρο του Νέου κόσμου *κριτική

Την παράσταση «Λαμπεντούζα», παρακολουθήσαμε στην Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, από το θέατρο του Νέου κόσμου. Παράσταση επίκαιρη ως προς το διαχρονικό θέμα που διαπραγματεύεται στην αφήγησή της. Η συνάντηση των ανθρώπων και η πάλη της ζωής κάτω από αντίξοες συνθήκες, κυρίως υπό το πρίσμα της σύγκρουσης των πολιτισμών, τόσο στο αστικό τοπίο των πόλεων του Βορρά

Το τέλος του παιχνιδιού στο Θέατρο Τ *Κριτική

Στο θέατρο Τ της Θεσσαλονίκης παρακολουθήσαμε ένα από τα καλλίτερα έργα της παγκόσμιας θεατρικής δραματουργίας, το τέλος του παιχνιδιού του ΜΠΕΚΕΤ, ενός από τους σημαντικότερους πρωτοπόρους της σύγχρονης λογοτεχνίας και εκφραστή ενός μυστηριώδους ρεύματος, που πολύ δύσκολα μπορεί να ενταχθεί σε κάποια καλλιτεχνική φόρμα. Ο ΜΠΕΚΕΤ έχει θεωρηθεί μεταμοντέρνος, αλλά και πατέρας του θεάτρου του

Το «Δηλητήριο» της Λοτ Φεϊκεμανς, στο φουαγιέ της ΕΜΣ *κριτική

Το έργο της Ολλανδής συγγραφέως ΛΟΤ ΦΕΪΚΕΜΑΝΣ-–το δηλητήριο- παρακολουθήσαμε στο φουαγιέ του ΚΘΒΕ , ένα έργο προσωπικών διαλόγων, σε ένα χώρο τελείως ακατάλληλο για παράσταση δύο ατόμων με συγκρούσεις και αντιπαλότητα, παράσταση που θα μπορούσε να αναδειχθεί καλλίτερα στο μικρό θέατρο της Μονής Λαζαριστών. Ένας άνδρας και μία γυναίκα-τέως σύζυγοι- βρίσκονται σε νεκροταφείο, εννέα χρόνια

«Ευτυχισμένες οικογένειες» – Δημήτρης Στεφανάκης *κριτική βιβλίου

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου «Οι ευτυχισμένες οικογένειες δεν έχουν μυστικά, αλλιώς δεν είναι ευτυχισμένες». Αυτό ισχυρίζεται ο Άγης Δημητριάδης-Σέραρντ. Ο ίδιος βέβαια συντηρεί δύο σπίτια, δύο γυναίκες, δύο παιδιά, ζει ουσιαστικά δύο ζωές. Στο μεταξύ η οικογένειά του, από τις επιφανέστερες της Αθήνας, περνά δύσκολες ώρες. Ο Ρόμπερτ Σέραρντ, ιδρυτής του ομώνυμου πολυτελούς ξενοδοχείου,

Αγαπητή Ελένα -Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών *κριτική

Την παράσταση «Αγαπητή Ελένα», παρακολουθήσαμε στο θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών. Παράσταση δραματικής έντασης και ρητορικής επιχειρηματολογίας, που αφορά την αντιπαράθεση των γενεών, σε καίρια ζητήματα όπως η εκπαίδευση, η μόρφωση, οι ηθικές αξίες, η αισθητική και η τέχνη, η πολιτική, η εξουσία, οι ιδεολογίες, το οικογενειακό – κοινωνικό περιβάλλον και οι οικονομικές συνθήκες, οι

Αλκυόνη Παπαδάκη «Μια ατέλειωτη φυγή» *κριτική

Το νέο βιβλίο της Αλκυόνης Παπαδάκη έχει στο εξώφυλλό του την εικόνα ενός σταθμού τρένων. Δεν είναι τυχαία η επιλογή μιας τέτοιας εικόνας, αφού ο σταθμός για την ηρωίδα του βιβλίου, τη Μάγδα, είναι η αφετηρία της ιστορίας της καθώς και το τέλος της. Σταθερά για τη Μάγδα αποτελεί η φυγή της στη ζωή, ένας

«Μπαμπά…μια κανονική ημέρα», ένα κείμενο γεμάτο πηγαίο συναίσθημα, πόνο, απόγνωση…

«Αυτό δεν είναι ένα λογοτεχνικό βιβλίο. Είναι ένα πέρα για πέρα αληθινό, κείμενο, που περιγράφει τα συναισθήματα, τις σκέψεις, τις αντιδράσεις, τα γεγονότα, είκοσι περίπου συγκεκριμένων ημερών. Τις είκοσι αυτές ήμερες αυτά έζησα, αυτά ένιωσα, αυτά σκέφτηκα, αυτά φώναξα, αυτά έκανα. Το κείμενο αυτό γράφτηκε αυθόρμητα, άμεσα, ασταμάτητα. Γράφτηκε μόνο του, μέσα σε τέσσερις περίπου