Μια κούπα καφέ κρύβει πιο πολλά από έναν καφέ.

Written by

Τελειώνοντας μια εβδομάδα, η κούπα του καφέ δίπλα στο γραφείο μου είναι σταθερή εικόνα , σταθερή μονάδα μέτρησης των ημερών που περνάνε, της διάθεσης, του ελεύθερου χρόνου, των σκέψεων.

Ανάλογα με τη διάθεση, επιλέγω και την κούπα. Ανάλογα με τις μέρες συσσωρεύονται και οι κούπες στην κουζίνα. Επτά ημέρες, επτά κούπες. Ανάλογα με τον χρόνο εργασίας μαζεύονται οι κούπες στα άπλυτα. Κάποιες φορές χαίρομαι να τις βλέπω να μαζεύονται στον νεροχύτη, ευτυχώς είναι πολλές και δε χρειάστηκε ακόμα να αγοράσω άλλες. Ανάλογα με τις σκέψεις ξαναγεμίζουν τα φλιτζανάκια.

Καφές και κινητό μόνιμη συνήθεια. Διάφορα είδη καφέ. Μόδα ακόμα και στον καφέ. Εσπρέσο, φρέντο, γεύσεις. Συνήθειες. Μόδα και στη ζάχαρη. Όχι, όχι πια λευκή ζάχαρη, μαύρη καλύτερα ή φρουκτόζη ή μήπως στέβια; Ο καθένας προσπαθεί να δείξει τον πολιτισμό του στο είδος του καφέ που πίνει. Και τελικά ο καφές δείχνει πιο πολλά από όσα φανταζόμαστε. Ο χαρακτήρας του καθένα θα φανεί στο είδος του καφέ, στην γεύση και στον τρόπο που θα πιεί τον καφέ. Ξενόφερτα είδη καφέ. Ξένες αλυσίδες καφέ κόντρα στα παραδοσιακά καφενεδάκια. Σε καθένα από τα δυο συμβολίζεται και κάτι διαφορετικό, συγκεντρώνεται ανάλογος κόσμος, παίζεται άλλου είδους μουσική, όμως παντού στόχος είναι η απόλαυση.

Και ο καημένος ο ελληνικός θεωρείται ¨μπανάλ¨. Τον θυμούνται μόνο όταν τρέχουν στην άλλη μόδα, την καφεμαντεία, να δει το μικρούλι φλιτζανάκι ο ειδικός, οιωνοσκόπος, λέγοντας σοβαρά τα μελλούμενα. Διαφορετικά ο ελληνικός καφές σε περίπτωση που τον παραγγείλεις έξω, μπορεί να θεωρηθεί ως δείγμα τσιγγουνιάς και όχι ως προσπάθεια να πιείς ένα καφέ που έχει σχέση με την παράδοση. Και τι παραπάνω έχει ο εσπρέσο που είναι  θεόπικρος; Επειδή έχει εξωτικά ονόματα;

Γιατί σιγά- σιγά χάριν της εξέλιξης πρέπει να εξελίσσεται ο καφές; Η καφεΐνη παραμένει ίδια. Το φοβερό μίγμα καφέ με το περίεργο όνομα και τα διάφορα πρόσθετα ένεκα της γεύσης και της πρωτοτυπίας μήπως αρχίζει να μοιάζει μακρινό ξαδερφάκι του καφέ; Μήπως το ότι χάνουμε την επικοινωνία με το περιβάλλον διαφαίνεται πρώτα-πρώτα στον καφέ που πίνουμε; Ακόμα και οι σχέσεις μας διακρίνονται από την παρέα του καφέ.

Ο καφές είναι κομμάτι της επικοινωνίας μας. Για ποιο λόγο, επιθυμούμε να τα πούμε γρήγορα με ένα καφέ και με μερικά τσιγαράκια και όσες καφετέριες ή καφετερίες αν ανοίξουν πάντα θα είναι λίγες; Ανάλογα με την διάθεση, τον καιρό, την παρέα γίνεται και η επιλογή του τόπου.

Ένα φλιτζάνι καφέ μας ακολουθεί είτε μέσα είτε έξω από το σπίτι. Ο καφές δεν είναι ποτέ αρκετός και όσα λέμε μπορούν να κρατήσουν μετρώντας αμέτρητους καφέδες.

Καφές με φίλους, καφές επαγγελματικός, πικρός καφές, γλυκός καφές, ατελείωτος καφές.

Μπορεί τελικά να συμβολίζει την προσωπική μας ανάγκη για επικοινωνία. Ακόμα και όταν είμαστε μόνοι μας, να είναι η μικρή παρεούλα που θα θέλαμε να έχουμε, συντροφιά δίπλα στον υπολογιστή και στις σκέψεις μας.

Ποιος μπορεί να φανταστεί τον εαυτό του τώρα πια χωρίς καφέ, κινητό και τσιγάρο;

Δείγμα πολιτισμού , παράδοσης ή κάτι άλλο;