Βόυτσεκ στο BlackBox * η κριτική μας

Written by

«…Σιωπή απόλυτη σιωπή λες και νέκρωσε ο κόσμος…»
«…Η γη καίει σαν την κόλαση και ‘γω παγώνω…»

Ένας στρατιώτης,  ο Βόυτσεκ, ένας αξιωματικός-τυμπανιστής, ένας γιατρός και μία γυναίκα,  η  Μαρία, είναι τα πρόσωπα του έργου όπως προκύπτουν από το κείμενο του Γκέοργκ  Μπύχνερ. Έργο σκέψεων με μια ποιητική-φιλοσοφική χροιά, πάνω στις σχέσεις εξουσίας στην πολιτική του πολέμου και στο πείραμα της επιστήμης, στο ένστικτο και την ηθική, στο  ταξικό πεδίο και στην φυσιολογία  του έρωτα, σε πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό-θρησκευτικό πλαίσιο.

Όταν  ο καταπιεσμένη έκφραση και η συσσωρευμένη αγωνία της βίας,  διοχετεύεται στον  αδύναμο πόλο, στη λάθος κατεύθυνση που ακολουθεί η τυχαιότητα του βέλους και το μαχαίρι γίνεται ένας αντίλαλος φωνών αίματος και συντριβής.Στο σχήμα άνδρας –γυναίκα. Σ τον άξονα  ενοχή, τιμωρία, τύψη, στις θρησκευτικές επικλήσεις των γραφών, στον ψυχοτρόπο έλεγχο της επιστήμης, στον  κοινωνικό χλευασμό του δυνατού προς τον αδύναμο.

Σκηνοθετικά- κ. Σ. Στρούμπος,  δοσμένο με λιτή, αφαιρετική σκηνογραφία,  σε ένα  ενδιαφέρον αποτέλεσμα άσκησης  σχέσεων σωματικής  έντασης. Υποκριτικά υπερβατικό,  με έκφραση δυνατή, κατέγραψε απτά- από την πλευρά των ηθοποιών – το περίγραμμα σχέσεων στο τριγωνικό σχήμα του εξουσιαστικού πολιτικο-επιστημονικού και οικονομικού  μηχανισμού, του διπολικού ερωτικού πλαισίου στο σχήμα έλξη -απώθηση, της βουβής μοναχικής ύπαρξης του φτωχού Βόυτσεκ και των πολλαπλασιασμένων φωνών που αντηχούν ως τύψη εκδικητικής τιμωρίας.

Οι τέσσερεις ηθοποιοί,  έριξαν φως στη σκοτεινή ύλη των προσώπων-φωνών γύρω από τον στρατιώτη Βόυτσεκ και το συμβολικό του προσωπείο που χλευάζεται ως τον εκμηδενισμό και τον αφανισμό του. Με όπλο το σώμα και τη φωνή,  ανέδειξαν αυτό το καταγγελτικό  με  άδηλη  θεατρικότητα κείμενο, δίνοντας όγκο στη σκέψη του συγγραφέα και επεκτείνοντας τον εσωτερικό διάλογο πάνω  σε αντηχήσεις βάθους  όπως αυτό  της μουσικής, υπόκωφης και διαπεραστικής  στο σκοτεινό  πλαίσιο που έδωσαν οι φωτισμοί,  πάνω στην κατεύθυνση της ευθείας γραμμής,  του άξονα στον οποίο κινήθηκαν τα πρόσωπα.

Βόυτσεκ, σκέψεις  βιωματικού χαρακτήρα που γεννούν δύσκολες καταστάσεις,  όπως ο πόλεμος, η βία   και η φτώχεια, διάλογοι έμμεσοι και εσωτερικοί, κριτική κοινωνιολογικής διάστασης, σε μια ενδιαφέρουσα  θεατρική εκδοχή απαιτητικής σωματικής έκφρασης σεπαραληρηματική υπέρβαση.

 

Ο Βόυτσεκ γράφτηκε το 1836 στη Γερμανία, από τον 24χρονο Γκέοργκ Μπύχνερ (1813-1837), που πέθανε πριν προλάβει να το ολοκληρώσει. Το έργο αυτό, με τις μικρές αποσπασματικές του σκηνές, και την αινιγματική τους ακολουθία, έμελλε να επηρεάσει όσο λίγα το θεατρικό τοπίο του 20ού αιώνα. (από το δελτίο τύπου).

 

Βόυτσεκ, του  Γκέοργκ  Μπύχνερ – Ομάδα Σημείο Μηδέν

Μετάφραση:Ιωάννα Μεϊτάνη

Σκηνοθεσία: Σάββας Στρούμπος

Δραματουργική επεξεργασία: Ομάδα Σημείο Μηδέν

Μουσική: Δαυίδ Μαλτέζε

Σκηνική εγκατάσταση: Γιώργος Κολιός

Κοστούμια: Ηλίας Παπανικολάου

Φωτισμοί: Χριστίνα Θανάσουλα

Κατασκευή σκηνικού: Χαράλαμπος Τερζόπουλος

Χειριστής φωτός: Δημήτρης Σταμάτης

Photo credits: Αντωνία Καντά

Video&trailercredits: Χρυσάνθη Μπαδέκα

Διανομή

Ελεάνα Γεωργούλη: Μαρία

Δαβίδ Μαλτέζε: Λοχαγός, Αρχιτυμπανιστής

Μελέτης Ηλίας: Βόυτσεκ

Δέσποινα Χατζηπαυλίδου: Αντρές, Γιατρός, Θεατρίνος.