Αναζητώντας τον Αττίκ (θέατρο, κριτική)

Written by

Μια εξαιρετικά καλοδουλεμένη τρίωρη παράσταση παρακολουθήσαμε η
μάλλον απολαύσαμε στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης. Μια παράσταση
με στοιχεία καμπαρέ, επιθεώρησης, μιούζικαλ. Μια παράσταση έξοχη από
κάθε πλευρά, που μας καθήλωσε, μας προβλημάτισε. Μας γνώρισε και μας
ξαναθύμησε ωραίες και μοναδικές μελωδίες. Μελωδίες του Αττίκ, ενός φάρου
που παρά τα χρόνια που πέρασαν με τα τραγούδια του φωνάζει πάντα
παρών.

Η παράσταση, ήταν αποτέλεσμα ιστορικής και μουσικής έρευνας του Λάμπρου
Λιάβα. Με τα ευφυή στιχουργικά ευρήματα να υπογράφονται από τον Γιάννη
Ξανθούλη. Τη σκηνοθεσία και τη χορογραφία ανέλαβε η Σοφία
Σπυράτου, τη διεύθυνση της πολυμελούς ζωντανής ορχήστρας να έχει
αναλάβει ο Θόδωρος Κοτεπάνος. Τα υπέροχα σκηνικά και κοστούμια να
έχει επιμεληθεί ο Μανώλης Παντελιδάκης. Τον σχεδιασμό φωτισμού ο
Λευτέρης Παυλόπουλος. Ήταν κατά συνέπεια αναπόφευκτο να πετύχει δραματουργικά,
ψυχαγωγικά, μουσικοχορευτικά.

Με σεβασμό στο κοινό, με ισορροπία ανάμεσα στις ατάκες των
πρωταγωνιστών και στις ερμηνείες των τραγουδιστών, με αυστηρή επιλογή
πολυσύνθετων καλλιτεχνών, με αναφορά στη πολυτάραχη ζωή του Αττίκ,
όπως πολυτάραχη ήταν και η εποχή του, η παράσταση, παρ ότι θνησιγενής,
όπως όλες άλλωστε όλες οι παραστάσεις, μας άφησε μια γλυκειά γεύση, μια
θαυμάσια νοσταλγία για εποχές και καταστάσεις που δεν υπάρχουν πια, για
πρόσωπα που χάθηκαν.

Αναζητώντας τον Αττίκ – οι πρωταγωνιστές

Με ένα μοναδικό θεατρίνο, τον Άκη Σακελλαρίου, στο ρόλο του animateur, να
διανύει με προσοχή χρόνια και πρόσωπα περασμένα με ένα τρυφερό ύφος ,
με μια κίνηση χορευτική και ένα πάθος πρωτόγνωρο, με ένα

Ο Κώστας Ασπιώτης, ο ηθοποιός-τραγουδιστής έκπληξη, στο ρόλο του Αττίκ, έπαιξε χόρεψε και τραγούδησε υπέροχα. Το ίδιο φανταστική ήταν η είκονα που έδωσε ο πολύ καλός Μίνωας Θεοχάρης, που με του Θεού τη χάρη, έθελξε.

Οι υπέροχες Κατερίνα Παπουτσάκη και Νάντια Κοντογεώργη αποθέωσαν τα τραγούδια του
Αττίκ και αποθεώθηκαν από τους θεατές.

Εντυπωσίασε ο Αντώνης Καφετζόπουλος χορεύοντας ένα ωραίο pas de deux με την Ζωζώ Σαπουντζάκη. Η τελευταία εξακολουθεί να συναρπάζει, να μαγεύει, να εκπλήσσει.

Η παράσταση διέτρεξε όλα τα χρόνια του ευάλωτου, ευαίσθητου και μόνιμα ερωτευμένου Αττίκ, με υπευθυνότητα και ακρίβεια.

Αυτοί οι πρωταγωνιστές συνοδευόταν από μια πλειάδα ταλαντούχων ηθοποιών-τραγουδιστών. Όλοι χωρις καμία εξαίρεση πρόσφεραν ένα υπέροχο θέαμα..

Ο Αττίκ

Γεννημένος το 1885 στην Αίγυπτο από ευκατάστατους γονείς, μετακόμισε
στην Αθήνα, όπου σπούδασε Νομική. Συνέχισε στο Παρίσι για
σπουδές, αλλά εκεί τον κέρδισε η μουσική.

Άτομο με ιδιαίτερη ευφυία, διέπρεψε γράφοντας πασίγνωστα τραγούδια. και
Για μια δεκαετία ίδρυσε το δικό του μέγαρο μουσικής, τη μάντρα του Αττίκ. Εκεί
σε μια δεκαετία 1934-1944 αναδείχθηκαν πολλοί καλλιτέχνες. Το 1944 που ήταν το τέλος του ήταν η μοιραία και τελευταία χρονιά

Ο Αττίκ νυμφεύθηκε τρεις φορές, αλλά ο μεγάλος του έρωτας ήταν η
δεύτερη γυναίκα του που όμως τον εγκατέλειψε.

cityculture.gr/ Αναζητώντας τον Αττίκ / θέατρο / κριτική Βαγγέλης Ραφτόπουλος