VANGELO (κριτική θεάτρου)

Written by

Την παράσταση “VANGELO”, παρακολουθήσαμε στο Βασιλικό θέατρο. Παράσταση ενταγμένη στο πλαίσιο του 2ου Διεθνούς Φεστιβάλ Δάσους του ΚΘΒΕ.

Η παράσταση-ορατόριο, βασισμένη στη μουσική, στις εικόνες και στον λόγο, διερεύνησε κυρίως εικαστικά την ανθρώπινη συνθήκη ζωής και θανάτου στις σύγχρονες συνθήκες κάτω από τις υποδηλωτικές γραμμές ενός Ευαγγελίου.

Με αυτοβιογραφικές αναφορές και μέσα από προσωπικές εμπειρίες, συνομιλώντας θεατρικά και με άλλες μορφές, πρόσωπα και έργα τέχνης, συστήθηκε η καταγγελτική και οραματιστική οπτική του σκηνοθέτη της παράστασης“VANGELO”.

Δίνοντας έμφαση στις συμβολικές εικόνες της παλαιάς και καινής διαθήκης της ανθρώπινης περιπέτειας, διερεύνησε βιωματικά και τελετουργικά πλευρές της θρησκευτικής και κοινωνικοπολιτικής κατάστασης.

Υπογραμμίζοντας μοτίβα όπως ο φόβος, η ενοχή, η τύψη, η διάκριση, η τυπολατρική ακαμψία, η δύναμη και η αδυναμία, η μοναξιά, η βία, η τιμωρία και ο μαρτυρικός θάνατος, σε αντιδιαστολή προς την εξιλέωση, τη χαρά, το όνειρο, την αλληλεγγύη, τη συμπόνια, την ενσυναίσθηση, την ελευθερία, την ευτυχία και τη γαλήνη.

Οι αναφορικές εικόνες του έργου συμπεριέλαβαν τα διαχρονικά θέματα- στη σύγχρονη επίκαιρη εκδοχή- του ξένου, του πρόσφυγα, του διωγμένου ανθρώπου-ικέτη αυτού που υποφέρει και αγωνίζεται εν μέσω πυρών, στην τραγική διαπίστωση τυφλότητας στο νόημα της κοινής ανθρώπινης μοίρας.

Οι ηθοποιοί

Οι ηθοποιοί της παράστασης, επαγγελματίες και απλοί άνθρωποι και μαζί και ο σκηνοθέτης, στάθηκαν στις σκηνές του έργου με διάφορα σύνδρομα, ως φιγούρες παθών και ύβρεως, ενσαρκώνοντας το κοινωνικό μωσαϊκό με το ακατέργαστο υλικό μιας νέας αλφαβήτας. Απουσίαζε ωστόσο από το συνολικό αποτέλεσμα η ανάπτυξη σχέσης-σχέσεων, η τραγικότητα και το ρίγος της κάθαρσης και η παράσταση αφέθηκε σε μια μονοδιάστατη εικαστική τροπή, παρά τις αναφορές της σε μεγάλα και μικρά έργα στη ροή της ιστορικότητας.

Η μουσική

Η μουσική έντυσε εντυπωσιακά με διάφορα πέπλα και με θραυσματικές εντάσεις τις θρησκευτικές και κοσμικές εικόνες της παράστασης, σε αρμονικό συνδυασμό με τον εικαστικό χαρακτήρα πολλών σκηνών πάνω σε αρχετυπικά σχεδιαγράμματα όπως η σταύρωση, η ταφή, η εικόνα του πληγωμένου σώματος, το άτομο, το πλήθος.

Εικαστικά και τεχνικά δημιούργησε πολυεπίπεδη ένταση με τις δυναμικές εικόνες στο όριο προσωπικού-συλλογικού, ατομικού-κοινωνικού, ρεαλιστικού-ψευδαισθητικού πλαισίου του θεάτρου ντοκουμέντο-μαρτυρία, δίνοντας καλλιτεχνική αξία στο εγχείρημα και τονίζοντας εμφατικά την ιδέα του δημιουργού στην αφοριστική της πρόθεση. “…non voglio stare nella sicurezza, ma nella fragilita’, perche’ l’ arte sta li’”.( Pippo Delbono)

VANGELO di Pippo Delbono

.“VANGELO”: Παράσταση με προσωπική εξομολογητική αφιέρωση στο πρόσωπο μιας μητέρας. Παράσταση ανθρωπιστικά θρησκευτική και διερευνητικά καταγγελτική (μας συμπεριέλαβε στις αιχμές της) στους παραλληλισμούς της, για ό,τι μας γέννησε και για ό,τι μας οδηγεί στον αδυσώπητο θάνατο.

“ … quelle immagini, quelle voci, quei suoni, quegli echi, quei silenzi sentiti in quei campi di zingari e di profughi, in quelle corsie d’ ospedale, ma anche quella forza vitale , quella inspiegabile gioia trovata nei luoghi deputati al dolore”. Pippo Delbono, regista.

Musica Enzo Avitabile
Attori: Gianluca Ballarè, Bobò, Margherita Clemente, Pippo Delbono, Ilaria Distante, Simone Goggiano. Mario Intruglio, Nelson Lariccia, Gianni Parenti, Alma Prica, Pepe Robledo, Grazia Spinella, Nina Violić, Safi Zakria, Mirta Zečević.

VANGELO
Uno Spettacolo di Pippo Delbono
EMILIA ROMAGNA TEATRO FONDAZIONE
COMPAGNIA PIPPO DELBONO

cityculture.gr / VANGELO / θέατρο / κριτική Άγγελα Μάντζιου