Παναγιώτης Καμπάνης

Website URL: http://cityculture.gr/panagiotis-kampanis

Τα αειθαλή ρόδα του έρωτα – «The Rose» της Bette Midler

Κάποιοι λένε ότι ο έρωτας είναι ποτάμι Που πνίγει το τρυφερό κλαδάκι Κάποιοι λένε ότι ο έρωτας είναι ξυράφι Που αφήνει την ψυχή σου να ματώσει Κάποιοι λένε ότι ο έρωτας είναι πείνα Και μια έντονη συνεχής ανάγκηΕγώ λέω ότι είναι ένα λουλούδι και εσύ μόνο ένας σπόρος Η καρδιά που φοβάται να σπάσει Δεν

Μαλαχίμ, ἡ γλῶσσα τῶν ἀγγέλων

Φυλακτό με αγγελικά ονόματα – Μαλαχίμ, ἡ γλῶσσα τῶν ἀγγέλων Τα μαλαχίμ από το εβραϊκό male’ak (מלכים), που σημαίνει «άγγελος» ή melachim (מלך) που σημαίνει τον «βασιλέα των βασιλέων», μαζί με τα σεραφείμ και τα χερουβείμ, αποτελούσαν αγγελικό τάγμα, το οποίο βρισκόταν πολύ ψηλά στην ιεραρχία. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν οι τέσσερεις πιο γνωστοί αρχάγγελοι, Μιχαήλ,

Δεν αποθνήσκουν οι θεοί˙ η πίστις αποθνήσκει – Κωνσταντίνου Π. Καβάφη

Όταν οι αμφιβολίες με κυριεύουν, όταν οι απογοητεύσεις με κοιτούν κατάματα και δεν βλέπω ούτε μια αχτίδα ελπίδας, καταφεύγω στην ποίηση του Καβάφη, όπου βρίσκω κάποιο στίχο να μου δώσει δύναμη κι ελπίδα. «Στο μεσόφωτο του αρχοντικού σπιτιού του ξεχωρίζω στα σκοτεινά τη φυσιογνωμία του – πότε όλο έκφραση μεφιστοφελική κι ειρωνεία και τα ωραία

Τζόρτζιο ντε Κίρικο, Οι Αρχαιολόγοι

Οι Αρχαιολόγοι, 1968 Σαν σήμερα, πριν από 130 χρόνια (10 Ιουλίου 1888), γεννήθηκε στον Βόλο από Ιταλούς γονείς ένας από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες του 20ου αιώνα, ο Τζόρτζιο ντε Κίρικο (Giorgio de Chirico). Ο Τζόρτζιο ντε Κίρικο, ζωγράφος, συγγραφέας και γλύπτης, έγινε γνωστός ως ένας από τους καλλιτέχνες που διαμόρφωσαν το ιδίωμα της «Μεταφυσικής Ζωγραφικής»

Ανακάλημα της Κωνσταντινόπολης

Το Ανακάλημα της Κωνσταντινόπολης είναι ένας θρήνος, ανώνυμου συγγραφέα, για την άλωση της Πόλης. Ο χρόνος της συγγραφής του τοποθετείται μετά το 1453. Είναι γραμμένο σε 118 ιαμβικούς δεκαπεντασύλλαβους στίχους και σε γλώσσα απλή, όμως με κάποιους αρχαϊσμούς και ιδιωματικά στοιχεία. Ο συγκεκριμένος θρήνος, που είναι αρκετά πρώιμος και με ιδιαίτερη λογοτεχνική αξία, αρχίζει με

Αντώνης Σαμαράκης, Είναι αργά

Μην πεις ποτέ σου «είναι αργά» κι αν χαμηλά έχεις πέσει κι αν λύπη τώρα σε τρυγά κι έχεις βαθειά πονέσει. Κι αν όλα μοιάζουν σκοτεινά κι έρημος έχεις μείνει μην πεις ποτέ σου «ειναι αργα» -τ’ ακούς- ό,τι κι αν γίνει. Μην πεις ποτέ σου αυτές τις δυο απελπισμένες λέξεις και αν έμπλεξες με

Η Γοργόνα στη λαϊκή μας παράδοση

Η Γοργόνα στη λαϊκή μας παράδοση (Ψευδοκαλλισθένης, 3ος μ.Χ. αι.) Όταν ο Mέγας Αλέξανδρος πολέμησε κι έκαμε δικό του τον κόσμο, φώναξε τους σοφούς και τους ρώτησε: «Πώς θα μπορέσω να ζήσω πολλά χρόνια; Ήθελα να κάμω πολλά καλά στον κόσμο». «Bρίσκεται τρόπος» αποκρίθηκαν οι σοφοί, «μα είναι κάπως δύσκολος». «Δε σας ρώτησα» είπε ο

Για έναν καλύτερο κόσμο

Ένας κινέζικος μύθος που μας υπενθυμίζει ότι κανείς δεν είναι τέλειος, όλοι έχουμε αδυναμίες αλλά και δυνατότητες, αρκεί να τις εκμεταλλευτούμε σωστά. Μια γριά Κινέζα κουβαλούσε νερό με δύο μεγάλα δοχεία κρεμασμένα από τους ώμους της. Το ένα δοχείο ήταν άψογο και μετέφερε πάντα όλη την ποσότητα νερού που έπαιρνε. Το άλλο είχε μια ρωγμή

Τάσος Λειβαδίτης, Λόγια που δεν καταλάβαμε

Τάσος Λειβαδίτης, Λόγια που δεν καταλάβαμε Μακρινά πράγματα του κόσμου, δεν θα σας γνωρίσουμε ποτέ…. όμως εσείς είναι που δίνετε αυτό το νόημα στην ζωή μας… Λόγια που δεν καταλάβαμε παρά όταν ήταν πια αργά, πράξεις ακατανόητες που εξηγήθηκαν μια νύχτα σ έναν εφιάλτη. Κι ίσως η μεγάλη περιπέτεια μας περίμενε σε μια πάροδο που

Μέρα Μαγιού μου μίσεψες, μέρα Μαγιού σε χάνω…Γιάννης Ρίτσος, Επιτάφιος

Μερα Μαγιου

Μέρα Μαγιού μου μίσεψες μέρα Μαγιού σε χάνω άνοιξη γιε που αγάπαγες κι ανέβαινες απάνω Στο λιακωτό και κοίταζες και δίχως να χορταίνεις άρμεγες με τα μάτια σου το φως της οικουμένης Και μου ιστορούσες με φωνή γλυκιά ζεστή κι αντρίκεια τόσα όσα μήτε του γιαλού δεν φτάνουν τα χαλίκια Και μου `λεγες πως όλ’

Τροπαιοφόρε Μεγαλομάρτυς Γεώργιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν

Χρυσή λειψανοθήκη με σμάλτο. Παράσταση Άγιος Γεώργιος Από τη Θεσσαλονίκη, 12 ος – 13 ος αι. Βρετανικό Μουσείο Ο Άγιος Γεώργιος, αποκαλούμενος «Μεγαλομάρτυς και Τροπαιοφόρος», θεωρείται ένας από τους δημοφιλέστερους αγίους ολόκληρου του χριστιανικού κόσμου. Αναγνωρίζεται από την Ορθόδοξη, την Καθολική, την Αγγλικανική, την Λουθηρανική και την Αρμενική Εκκλησία. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διαθέτουμε, ο Άγιος Γεώργιος γεννήθηκε

Ζωή Καρέλλη, «Τα Εικονίσματα»

«Τα Εικονίσματα» Τα μάτια στις βυζαντινές εικόνες, αγίων και μαρτύρων, τα εκστατικά, είναι διαφορετικά απ’ των αρχαίων αγαλμάτων. – Ω δόξα της πατρίδας μου διπλή κι’ απέραντη χαρά η προσφορά, ανθρώπινη, δική σου παρηγοριά και διδαχή σου. Σ’ ολόκληρη την όρθωση, την άρθρωση του ωραίου σώματός των, είναι υπεροπτικά σχεδόν, τα ελληνικά αγάλματα και στην

Κρυμμένα Κωνσταντίνος Καβάφης ποιήματα

Κρυμμένα (Κωνσταντίνος Καβάφης) Aπ’ όσα έκαμα κι απ’ όσα είπα να μη ζητήσουνε να βρουν ποιος ήμουν. Εμπόδιο στέκονταν και μεταμόρφωνε τες πράξεις και τον τρόπο της ζωής μου. Εμπόδιο στέκονταν και σταματούσε με πολλές φορές που πήγαινα να  πω. Οι πιο απαρατήρητές μου πράξεις και τα γραψίματά μου τα πιο σκεπασμένα — από εκεί

«Τσολιάδες» ή «Στολιάδες» ποιο είναι το σωστό;

Σύμφωνα με μια άποψη οι «Τσολιάδες», επίλεκτοι στρατιώτες του ελληνικού στρατού, οφείλουν την ονομασία τους στον αναγραμματισμό που σημειώθηκε του ονόματος «Στολιάδες», από την εντυπωσιακή στολή που καθιερώθηκε επίσημα από τον Βασιλέα Όθωνα της Ελλάδας. Ο καθηγητής Μπαμπινιώτης στο Λεξικό του, καταγράφει τη δική του άποψη για τους τσολιάδες: η λέξη «τσολιάς» προέρχεται από το

Υμνος εις την Ελευθερία, Γνωρίζουμε ολόκληρο τον Εθνικό μας Ύμνο;

Υμνος στην Ελευθερία

  Η πρώτη έκδοση του Ύμνου εις την Ελευθερία στο Μεσολόγγι το 1823 Τα περισσότερα κράτη έχουν ύμνους, που ορίζονται ως «τραγούδια εξύμνησης, αφοσίωσης ή πατριωτισμού». Οι περισσότεροι ύμνοι είναι είτε εμβατήρια, είτε ύμνοι στο ύφος. Ένας ύμνος γίνεται εθνικός ύμνος συνταγματικά, είτε με νόμο ή απλά από παράδοση. Ο παλαιότερος εθνικός ύμνος είναι ο

Τι με λες… οι Θεσσαλονικείς  ομιλούμε την Κοινή των Ελλήνων Λαλιά, την ελληνιστική γλώσσα, την γλώσσα του Καβάφη

ti me les

Τι με λες, τι σε λέω; Είναι γνωστό το γλωσσικό αθηναϊκό bullying προς τους Θεσσαλονικείς για τον ιδιαίτερο τρόπο που χρησιμοποιούν τις γραμματικές προθέσεις, δημιουργώντας μας ένα ανούσιο κόμπλεξ (;;;). Διαβάζοντας για πολλοστή φορά τα ποιήματα του Καβάφη, διαπίστωσα πως όχι μόνο δεν κάνουμε λάθος ως προς την προφορά, αλλά οι Θεσσαλονικείς  ομιλούμε την Κοινή

Αερικά: Το «αέριον γένος» των δαιμόνων στη λαϊκή δοξασία των Βυζαντινών

«Αερικά» ονομάζονται οι εναέριοι δαίμονες ή κοινώς τα κακά πνεύματα. Λέγονται και «αγερικά» ή «ανεμικά», επειδή όταν φυσάει δυνατός αέρας οι διάφοροι περίεργοι ήχοι που ακούγονται, σύμφωνα με την λαϊκή φαντασία προέρχονται από αυτούς.

Όταν οι Θεοί αλλάζουν πρόσωπο – Αφρικάνικες μάσκες

 Αφιερωμένο εξαιρετικά στον φίλο συλλέκτη Χρήστο Γιαννουλάκη «Ο τεχνίτης έγνεψε στο νεαρό άνδρα. Καθισμένος πλάι στην παλιά φωτιά, κράδαινε στα δυνατά του χέρια τον κορυνό (ρόπαλο). Το υλικό περίμενε στωικά στα πόδια τα περίτεχνα χτυπήματα. Σε λίγο εκείνο το κομμάτι από φρέσκο φλοιό, θα αποκτούσε τα στοιχεία ενός προσώπου. Ο ιθαγενής κράτησε στα χέρια το

Η ερμηνεία των χρωμάτων

«Όλα τα χρώματα είναι φίλοι των γειτόνων τους και εραστές των αντιθέτων τους». (Marc Chagall, 1887-1985) Από ψυχο-φυσιολογική άποψη τα χρώματα θεωρούνται ως τα αίτια που διεγείρουν τον αμφιβληστροειδή χιτώνα των οφθαλμών. Υπό την άποψη αυτή η έννοια του χρώματος είναι καθαρά υποκειμενική που συνδέεται με ιδιάζοντα χαρακτηριστικά αισθημάτων τα οποία προέρχονται από φωτεινά ερεθίσματα.

Η ιστορία των χρωμάτων

«Ο γέρο-Αντόνιο δείχνει μια guacamaya που διασχίζει  τον απογευματινό ουρανό. «Κοίτα», λέει. Εγώ κοιτάζω αυτή την αστραπή χρωμάτων πάνω στο γκρίζο φόντο μιας βροχής που μας καλωσορίζει. «Μοιάζουν ψέμα τόσα χρώματα για ένα μόνο πουλί» λέω φτάνοντας στην κορυφή του βουνού. Ο γέρο-Αντόνιο κάθεται σε μια μικρή πλαγιά που δεν έχει λερωθεί από τη λάσπη

«Ποκ-τα-ποκ», το μπάσκετ των Αζτέκων και των Μάγια

Οι καμπάνες σε όλη την Ισπανία εκείνη τη ζεστή φθινοπωρινή μέρα του 1528 χτυπούσαν χαρούμενα. Δεν γιόρταζαν κάποια μεγάλη γιορτή, αλλά κάτι εξίσου σημαντικό. Ο Ενρίκο Κορτές, ο κατακτητής του Νέου Κόσμου επέστρεφε στην πατρίδα. Ο σκληρός κονκισταδόρ με τον ολιγάριθμο στρατό του είχε κατακτήσει την Αυτοκρατορία των Αζτέκων. Η πολιτισμένη Ισπανία είχε επιβληθεί στους…

«Αν αυτοί που μιλάνε άσχημα για μένα, γνώριζαν τι γνώμη έχω γι’ αυτούς, θα μιλούσαν πολύ χειρότερα!!!»

(Τιμωρία με φίμωτρο για την κουτσομπόλα της βικτωριανής Αγγλίας) «Ήταν κάποτε μία κυρία η οποία προσήλθε με μετάνοια να εξομολογηθεί σε κάποιον ιερέα. Ο ιερέας την καλοδέχτηκε, έβαλε το πετραχήλι του και την παρότρυνε να αρχίσει να του λέγει τα λάθη της. Η γυναίκα κόμπιαζε. Μετά από λίγη ώρα και μετά από τα πειστικά λόγια

Φόρος

Ιούλιος. Ο μήνας της Εφορίας (υπηρεσία είσπραξης των φόρων) και όχι της Ευφορίας (χαρά και ευφροσύνη). Και ξαφνικά κάποιοι θυμήθηκαν την μεγάλη ανακάλυψη του τέως Υπουργού Οικονομικών, του εν δυνάμει Νομπελίστα κ. Βαρουφάκη, για πληρωμή με κουπόνια!!!!! Ας θυμηθούμε τι έγραψε ο Κωνσταντίνος Καβάφης στις αρχές του 20ου αι. : Η Τράπεζα του Μέλλοντος Την

Argentum: Ασημένια λικνίσματα – Φωτογράφος Guido Argentini

O φωτογράφος Guido Argentini γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Φλωρεντία. Ξεκίνησε σπουδές στην ιατρική που όμως δεν ολοκλήρωσε και μετά από τρία χρόνια άρχισε να πειραματίζεται με τη φωτογραφία. Στα 23 του αποφάσισε πως το νέο του πάθος έπρεπε να γίνει επάγγελμα. Το 1990 μετακόμισε στο Λος Άντζελες όπου άρχισε να συνεργάζεται με μεγάλα περιοδικά μόδας.

Οι πριγκίπισσες της Παλμύρας

Η Παλμύρα αποτελεί μια από τις πιο σημαντικές αρχαίες πόλεις της κεντρικής Συρίας, κτισμένη σε μία όαση 215 χλμ. ΒΑ της Δαμασκού και 120 χλμ. ΝΔ του Ευφράτη. Για αιώνες ήταν ζωτικός σταθμός για τα καραβάνια που διέσχιζαν τη συριακή έρημο και ήταν γνωστή ως η «Νύμφη της Ερήμου». Το ελληνικό όνομα «Παλμύρα» αποτελεί μετάφραση

Πέτρα: Η Ροδοκόκκινη πόλη των Ναβαταίων

Σύμφωνα με τον αρχαίο Έλληνα ιστορικό του 4ου αιώνα π.Χ., Ιερώνυμο από την Καρδία, το όνομα Πέτρα δόθηκε στην πόλη από Έλληνες εμπόρους, επειδή οι κάτοικοι της γιόρταζαν την εποχή της άνοιξης μια θεότητα, στην οποία προσέφεραν διάφορα αγαθά ως θυσία, πάνω σε μια μεγάλη πέτρα. Η μεγάλη αυτή πέτρα βρίσκεται νοτιοδυτικά της αρχαίας πόλης

Οι «γοργονίδες» της Μεσογείου

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία τα κοράλλια σχηματίστηκαν από το αίμα μιας γοργόνας. Γι αυτό και τα ονόμαζαν «γοργονίδες». Πολλοί συγγραφείς της αρχαιότητας, ανάμεσά τους και ο Αίλιος Ηρωδιανός, θεωρούσαν ότι η λέξη κοράλλι είχε ελληνική ετυμολογία: από το κόρη και αλός, δηλαδή κόρη της θάλασσας. «κοράλλιον: ἴσως τὸ ἅλιον ἔγκειται· ἀπὸ θαλάσσης ταῖς κόραις