Ευριπίδης Ταρασίδης

Μερικές από τις πολλές αρχές που ισχύουν στο σινεμά είναι και οι τρεις ακόλουθες:

καμερα

-η σύμβαση του θεατή με το καλλιτεχνικό έργο στο ότι ο πρώτος θα παρακολουθήσει κάτι ψευδές ( κάτι μη πραγματικό)

-η σύμβαση ότι οι χαρακτήρες που θα βρουν τα εμπόδια μπροστά τους θα είναι ψεύτικοι και θα έχουν διάρκεια ζωής όσο και η ταινία

-δεν είσαι ό,τι λες μα ό,τι πράττεις.

Άρα λοιπόν, εφόσον γράφω για τον κινηματογράφο, δηλαδή για την τέχνη των παραμυθάδων (μαζί με το θέατρο και την λογοτεχνία) θα ήταν ασέβεια να πω εγώ πράματα για μένα! Διότι οι συμβάσεις του ψεύδους θα με κάνουν να νιώσω κρετίνος. Έτσι λοιπόν, αντί βιογραφικού θα δώσω τις δεκαπέντε αγαπημένες μου ταινίες φροντίζοντας να είναι η κάθε μία από διαφορετικό σκηνοθέτη:

  • Η διπλή ζωή της Βερονίκ, του Κισλόφσκι
  • Ερωτική επιθυμία, του Καρ Ουάι Ουόνγκ
  • Ο Νονός Ι, του Φράνσις Φορτ Κόπολα
  • Η λάμψη, του Στάνλευ Κιουμπρικ
  • Ψυχώ, του Άφρεντ Χιτσκοκ
  • Oldboy, του Τσαν-ουοκ Παρκ
  • Ο καλός,ο κακός και ο άσχημος, του Σέρτζιο Λεόνε
  • Blade Runner , του Ρίντλευ Σκοτ
  • Πολίτης Κέιν, του Όρσον Ουέλς
  • Ο Θίασος, του Θόδωρου Αγγελόπουλου
  • Καζαμπλάνκα, του Μαικλ Κέρτις
  • Η Χάνα και οι αδερφές της, του Γούντυ Άλλεν
  • Το τελευταίο τανγκό στο Παρίσι, του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι
  • Το μωρό της Ροζμαρι, του Ρόμαν Πολάνσκι
  • Κλέφτης ποδηλάτων, του Βιτόριο Ντε Σίκα

Διαβάστε και άλλα κείμενα που έγραψε ο Ευριπίδης


Σας αρέσει η σελίδα μας; Κάντε Like!