θέατρο κριτική

Αισχύλου Ορέστεια – Αγαμέμνων, 5ο Φεστιβάλ Δάσους – 2η κριτική παράστασης

Την τραγωδία «Αγαμέμνων»- πρώτο μέρος της τριλογίας «Ορέστεια»- του ποιητή Αισχύλου,   παρακολουθήσαμε στο θέατρο Δάσους, παράσταση του Εθνικού θεάτρου ενταγμένη στο πρόγραμμα του 5ου φεστιβάλ Δάσους του ΚΘΒΕ. Στον κύκλο των Ατρειδών τοποθετείται ο μύθος της τραγωδίας «Αγαμέμνων».  Στην παράσταση που παρακολουθήσαμε αυτός ο μύθος της επιστροφής του βασιλιά, στην πόλη, στο ανάκτορο-εστία και στην

«Μαρία Πενταγιώτισσα», 62ο Φεστιβάλ Φιλίππων – κριτική παράστασης

   Την καλέσαμε στο 62ο Φεστιβάλ Φιλίππων. Εκείνη ευπροσήγορη, προσηνής, πες ανοιχτόκαρδη  κι «ανοιχτοχέρα»  να’ σαι μέσα, αλλά και παμπόνηρη, εφόσον ήξερε καλά ότι ο λαός  διψάει για γέλιο, έβαλε τα καλά της, τ’ ακριβά της τα στολίδια, τα φτιασιδώματά της, τα τζοβαΐρια της, τα φισεκλίκια της, αριβάρισε τις ανηφοριές της παλιάς μας πόλης και

Το Χώμα Βάφτηκε Κόκκινο, Θεσσαλικό Θέατρο – κριτική παράστασης

Το Θεσσαλικό θέατρο, με μία ιστορία πολλών δεκαετιών και πετυχημένων παραστάσεων, κατέχει μία αξιοζήλευτη θέση ανάμεσα στα θεατρικά σχήματα που παράγουν πολιτισμό και διακρίνονται για τη ποιότητα τόσο των έργων που ανεβάζουν όσο και για την αποτελεσματικότητά τους. Στο Χώμα Βάφτηκε Κόκκινο το θέατρο αναμετρήθηκε με την ομότιτλη κινηματογραφική ταινία των Φώσκολου-Γεωργιάδη και κέρδισε το

Για να είσαι υγιής και ευτυχισμένος διάλεξε έναν ευσυνείδητο σύντροφο.

Τα ευρήματα αυτής της πολύ σημαντικής έρευνας υποδεικνύουν ότι η προσωπικότητα του συντρόφου μας είναι πολύ σημαντική για την υγεία μας. Επομένως, διαλέξτε τους συντρόφους σας με προσοχή. Η προσωπικότητα του συντρόφου μας μπορεί να επηρεάσει πολλές πλευρές της ζωής μας. Για παράδειγμα, έρευνες έχουν δείξει ότι ένας ευσυνείδητος σύντροφος είναι καλός για την υγεία

«Ορέστεια», Εθνικό Θέατρο, στο 62ο Φεστιβάλ Φιλίππων | κριτική παράστασης

Ο ποιητής Ο Αισχύλος γεννήθηκε το 525/4 π.Χ. στην Αθήνα και πέθανε στη Γέλα το 456/5 π.Χ. Καταγόταν από παλιά αριστοκρατική οικογένεια του δήμου Ελευσίνας και είχε κοινωνικές επαφές με πολλούς από τους εξέχοντες ποιητές της εποχής, όπως τον Πίνδαρο, το Σιμωνίδη και άλλους. Πήρε μέρος στη μάχη του Μαραθώνα και στη ναυμαχία της Σαλαμίνας.

Ο «Δον Ζουάν» σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη στο αρχαίο θέατρο Φιλίππων | κριτική παράστασης

Πρόλογος Το 62ο Φεστιβάλ Φιλίππων σε εξέλιξη στον ζεστό μήνα Αύγουστο. Καυτή, στεγνή βραδιά και το νερό τόσο κοντά (στο σκηνικό), μα τόσο μακριά (στον Γουαλδακιβίρ ή στον Τάγο ή στον Σηκουάνα), σχεδόν αποπνικτική η ατμόσφαιρα στο θέατρο με τα υψηλά ποσοστά υγρασίας, ώσπου έσταξαν οι πρώτες νότες δροσιάς από το όργανο του Σγαναρέλ. Έγχορδο

“Βικτόρ ή τα παιδιά στην εξουσία”, ΚΘΒΕ – κριτική παράστασης

Μικρή εισαγωγή. Ένα κοριτσάκι Δημοτικού διαβάζει το πρόγραμμα της παράστασης και ρωτάει την μητέρα του, -«τι θα πει μανιφέστο;», εκείνη το προτρέπει να συνεχίσει το διάβασμα και θα καταλάβει τη σημασία της λέξης. Εικόνες πριν την παράσταση. Παρέες διαφόρων ηλικιών. Φωνές και γέλια. Τα φώτα χαμηλώνουν. Η παράσταση αρχίζει με μουσική και ανοίγει η αυλαία.

«Προμηθέας δεσμώτης» Από τον Αισχύλο στον Σταύρο Τσακίρη | κριτική παράστασης

Πρόλογος Αυτός ο «Προμηθέας» είναι πολύ ιδιαίτερος. Οι καινοτομίες, που για άλλους αποτελούν ευρήματα και γι άλλους πλεονασμοί, συναντώνται στην παράσταση από την αρχή ως το τέλος. Με ακατάληπτη γλώσσα Διός ξεκινάει το έργο, ως θεϊκή οργή για το μέγα ατόπημα του Τιτάνα ν αρπάξει τη φωτιά απ τους θεούς για χάρη των ανθρώπων κι

«Λωξάνδρα», στο Φρούριο Καβάλας | κριτική παράστασης

«….σαν είδε ο Δημητρός μπροστά του τη Λωξάντρα, φαρδύπλατη, μακρόσκελη λεβέντισσα, γεροδεμένη δωρικιά κολόνα  να μπαίνει στην κάμαρα κρατώντας τον δίσκο με το γλυκό στα χέρια της, άνοιξε η καρδιά του. Όμορφη δεν ήταν, δεν είχε μέση δαχτυλίδι. Κι όμως, γιατί ταράχτηκε έτσι ο Δημητρός; Γιατί είπε το «ναι» αμέσως, χωρίς  καν να βεβαιωθεί  αν

«Οδύσσεια» Ραψωδία Ι, ΚΘΒΕ στο 62ο Φεστιβάλ Φιλίππων | κριτική παράστασης

Ο  Όμηρος στον πολύπαθο γυρισμό τού Οδυσσέα στην Ιθάκη του, φορτώνει στον ήρωα ανδραγαθήματα, ευφάνταστα  παθήματα – μαθήματα, τα εμπλουτίζει με λογής- λογής υπερβολές , τα ενώνει τεχνηέντως σε ραψωδίες κι ακόμα τα μοιράζει στα σχολεία, στα θέατρα, στα  ξενόγλωσσα βιβλία . Πρόκειται για  την «Οδύσσεια», ένα υπερβατικό “παραμύθι”, που υπήρξε και  θα συνεχίσει να

«Οδυσσέας, ο ήρωας της καρτερίας» στο Καρνάγιο Καβάλας σε σκηνοθεσία Θοδωρή Γκόνη, κριτική παράστασης

Στον μικρό κολπίσκο του καρνάγιου, στα γνωστά «Καλαφατιά», εκεί πίσω από τις «καμάρες», από το παλιό υδραγωγείο, χαμηλά στα «μπεντένια»,  εκεί όπου το κύμα της θάλασσας συναντά μια χούφτα άμμο και μια αράδα χαλίκια σε μια στενή λωρίδα γης, εκεί όπου το φεγγάρι στέλνει το μέγεθός του και τη λάμψη του κάθε που η νυχτιά

Ευριπίδη Ιφιγένεια εν Αυλίδι από το ΚΘΒΕ – κριτική παράστασης

Ευριπίδη Ιφιγένεια εν Αυλίδι από το ΚΘΒΕ σκηνοθεσία Γιάννη  Καλαβριανού – κριτική παράστασης Παύλος Λεμοντζής Στεναχωρήθηκα πολύ που αυτή η πρεμιέρα δε στεφανώθηκε από την αίγλη του αρχαίου θέατρου των  Φιλίππων, όπως έκανε παλιότερα το ΚΘΒΕ  κι έτσι έχασε τη μυσταγωγία, την καθήλωση  που θα της έδινε άλλη διάσταση. Τα απομεινάρια του αρχαίου χώρου, ως φυσικό ντεκόρ, εμπνέουν  σεβασμό και

Ευριπίδη, «Ιφιγένεια η εν Αυλίδι» από το ΚΘΒΕ, στο θέατρο Δάσους | κριτική παράστασης

«Ιφιγένεια η εν Αυλίδι», Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, στο θέατρο Δάσους (5ο Φεστιβάλ Δάσους) Κριτική Άγγελα Μάντζιου Μινιμαλιστική και επιβραδυντική παράσταση με πρόταξη του ποιητικού λόγου του τραγικού ποιητή-φιλοσόφου, Ευριπίδη. Μοντέρνα μετατοπιστική ανάγνωση χωρίς το περίβλημμα της αρχαίας σκευής, μα με όλα τα κλειδιά ανάδειξης της πολυδιάστατης ουσίας και των υπονοήσεων του έργου στο προσκήνιο και ενώπιον των θεατών.

Αύγουστου Κορτώ «Ρένα» | κριτική

Αύγουστου Κορτώ «Ρένα» κριτική Παύλος Λεμοντζής Απ την πιάτσα της Τρούμπας στις σημερινές θεατρικές «πιάτσες» Η Υρώ Μανέ παίζει στοίχημα κάθε ζεστό ελληνικό βράδυ και το κερδίζει. Τολμηρή γυναίκα, χαρισματική ηθοποιός, γλυκύτατος άνθρωπος. Ενσαρκώνει τη «Ρένα» εδώ και καιρό σε ανοικτά θέατρα και, παρά τις ανατροπές της εποχής, μετεωρολογικές ή όχι, κατορθώνει να δροσίσει το

Αριστοφάνη «Νεφέλες» στους Φιλίππους |κριτική παράστασης

Αριστοφάνη «Νεφέλες» σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά στο 62ο Φεστιβάλ Φιλίππων κριτική Παύλος Λεμοντζής  Ο Ανδρέας Βουτσινάς όταν έκανε το 1998 τις δικές του «Νεφέλες» για λογαριασμό του Κ.Θ.Β.Ε. είχε δημοσιοποιήσει μερικές απόψεις του για τη δουλειά του . Είχα δει την παράσταση στους Φιλίππους, θυμάμαι αρκετά απ αυτή την τολμηρή, μα διασκεδαστική προσέγγιση τού «νεωτεριστή» Βουτσινά,

Νεφέλες του Αριστοφάνη στο Θέατρο Δάσους | κριτική παράστασης

Νεφέλες του Αριστοφάνη στο Θέατρο Δάσους | κριτική παράστασης Άγγελα Μάντζιου Εντυπωσιακή ήταν η είσοδος και η έξοδος του θιάσου της κωμωδίας του Αριστοφάνη Νεφέλες, στη σκηνή του θεάτρου. Μετρώντας βήματα με ελαφρές αναπηδήσεις και αλλάζοντας ξαφνικά κατεύθυνση, οι ηθοποιοί της παράστασης, εισήλθαν και εξήλθαν στη σκηνή με χαριτωμένο διερευνητικό τρόπο, ως πλήθος μαθητών- οπαδών

Οιδίπους Τύραννος στο Θέατρο Δάσους | κριτική παράστασης

Οιδίπους Τύραννος στο Θέατρο Δάσους | κριτική παράστασης Άγγελα Μάντζιου Την παράσταση «Οιδίπους Τύραννος», παρακολουθήσαμε στο θέατρο Δάσους. Ο θίασος των ηθοποιών της παράστασης εισήλθε στη σκηνή σαν να έφτανε από πολύ μακρυά μ? έναν απόηχο, για να διηγηθεί την ιστορία. Ο όμιλος στάθηκε, σχηματίζοντας μια σκοτεινή ευθεία γραμμή ο ένας πλάι στον άλλον, κοιτάζοντας

Μαρκουλάκης – Λιγνάδης – Μουτούση «Οιδίπους Τύραννος» στους Φιλίππους | κριτική παράστασης

Μαρκουλάκης – Λιγνάδης – Μουτούση «Οιδίπους Τύραννος» στους Φιλίππους | κριτική παράστασης Παύλος Λεμοντζής Το κοίλο πλήρες. Η ορχήστρα γυμνή. Φυσικό το σκηνικό : αρχαία ερείπια, ανάμεσά τους τρία μεγαλοπρεπή δένδρα σαν Ολύμπια θεϊκή δύναμη στον «ιερό» χώρο, στο βάθος ο κάμπος των Φιλίππων. Η θυμέλη στο κέντρο προκαλεί. Τα ανάκτορα, τα τείχη, οι κοιλότητες

Toc Toc στο Ράδιο Σίτυ | κριτική παράστασης

Toc Toc στο Ράδιο Σίτυ | κριτική παράστασης Βαγγέλης Ραφτόπουλος Την εξαιρετική παράσταση toc toc του Laurent Baffie απολαύσαμε στο Ράδιο Σίτυ σε σκηνοθεσία Κώστα Σπυρόπουλου και πρωταγωνιστές τον σκηνοθέτη, τον Δημήτρη Σταρόβα, τον Νίκο Πολυδερόπουλο, τη Ναταλία Δραγούμη, τη Φωτεινή Ντεμίρη και την Αποστολία Ζώη. Ο Ομάρ Ταρίφ ή Βασίλης Δαμπάογλου –Κώστας Σπυρόπουλος- ταξιτζής

Βρικόλακες (θέατρο Τέχνης) | κριτική παράστασης

Βρυκόλακες | κριτική παράστασης Αμφιτρίτη Ιωαννίδου Περιήγηση στο μουσείο των παλιών ιδεών Όπως υπονοείται από τον τίτλο της παρούσας κριτικής, η παράσταση Βρικόλακες του ιδιαίτερου σκηνοθέτη Δημήτρη Καρατζά δίνει την αίσθηση ότι η δράση εκτυλίσσεται σε έναν μουσειακό χώρο. Και αυτή η αίσθηση δίνεται αμέσως μόνο αν κοιτάξει κανείς το σκηνικό της Κλειούς Μπομπότη ,

Κριτική της παράστασης: Η γίδα ή ποια είναι η Σύλβια

Κριτική της παράστασης: Η γίδα ή ποια είναι η Σύλβια | Αμφιτρίτη Ιωαννίδου Ασφυξία Ιδιαίτερες πρώτες παραστάσεις επιλέγει για την επανέναρξή του το Θέατρο Αμαλία θέλοντας ενδεχομένως να διατηρήσει την παλιά του ταυτότητα ως Πειραματική Σκηνή της Θεσσαλονίκης. Μία από αυτές που τράβηξε την προσοχή μας είναι η Γίδα ή ποια είναι η Σύλβια, ένα σχετικά σύγχρονο έργο

Ο Εραστής | κριτική παράστασης

Ο Εραστής | κριτική παράστασης από τον Βαγγέλη Ραφτόπουλο Ο Άγγλος θεατρικός συγγραφέας Χάρολντ Πίντερ , από του καλύτερους στο κόσμο, μεταξύ των άλλων έργων συνέγραψε και τον εραστή, ένα έργο με έντονη εσωτερικότητα, χαλαρούς χαρακτήρες, με διαλόγους γεμάτους από εκπλήξεις, παιχνίδια ερωτικά, έντονες εμπνεύσεις, αρκετή φαντασία και σκοπό την αποστέρηση από τη προσωπική σχέση

Ο Τζόνι πήρε το όπλο του | κριτική παράστασης

Ο Τζόνι πήρε το όπλο του | κριτική παράστασης από τον Βαγγέλη Ραφτόπουλο Το θέατρο ΑΜΑΛΙΑ ρίσκαρε με την επιλογή του αριστουργήματος του Ντάλτον Τράμπο , ο Τζόνι πήρε το όπλο του, σαν κλείσιμου της εαρινής περιόδου, αλλά δικαιώθηκε με την εξαιρετική αυτή παράσταση. Το ομώνυμο κινηματογραφικό έργο του 1971 συγκλόνισε και απέσπασε διθυραμβικά σχόλια

Φαέθων | κριτική παράστασης

Φαέθων | κριτική από τον Βαγγέλη Ραφτόπουλο Ο διακεκριμένος συγγραφέας Δημήτρης Δημητριάδης με το πόνημα Φαέθων πρόσθεσε ένα ακόμη αριστούργημα σε όλα τα προηγούμενα που τον καθιστούν ένα από τους καλύτερους στο είδος του διεθνείς συγγραφείς. Στον Φαέθοντα ο Δημητριάδης πολύ παραστατικά ξεγυμνώνει μια μεσοαστική οικογένεια στο Λονδίνο και αποκαλύπτει το δράμα που παίζεται από

Κουμ Κουατ στο Θέατρο της ΕΜΣ | κριτική

Κουμ Κουατ στο Θέατρο της ΕΜΣ | κριτική Άγγελα Μάντζιου Παρωδία ηθών, συμπεριφορών, χαρακτήρων, στη σκιά ενός καθεστώτος, μιας εποχής, μιας γιορτής, υπό τους ήχους της νεανικής -ξένης- μουσικής και της πατροπαράδοτης δημοτικής ως υπόκρουση υπαινικτικών σχολιαστικών συνδυασμών, μεταξύ Ανατολής και Δύσης, στο όνομα του κερκυραϊκού τοπικού λικέρ. Μεταξύ πραγματικότητας και θεάτρου -και με τα

Ο Τζόνι πήρε τo όπλο του | κριτική

«Ο Τζόνι πήρε τo όπλο του» κι ήρθε στο «Αμαλία» κριτική Παύλος Λεμοντζής Ο Ντάλτον Τράμπο έγραψε και δημοσίευσε το αντιπολεμικό του έργο το 1939, τον ίδιο μήνα που η Γερμανία εισέβαλε στην Πολωνία και ξεκίνησε ο Β Παγκόσμιος Πόλεμος. Αφορά σε έναν πολυτραυματία από μια νάρκη, τον νεαρό Αμερικανό στρατιώτη Τζόνι Μπόναμ. Ακρωτηριασμένος κι

Masterclass | κριτική

Masterclass Κριτική από τον Βαγγέλη Ραφτόπουλο Ένα από τα ωραιότερα έργα , διαχρονικά και παγκόσμια, παρακολουθήσαμε στο θέατρο Αριστοτέλειο, με πρωταγωνίστρια την αισθαντική και καταπληκτική ταυτόχρονα Μαρία Ναυπλιώτου. Το masterclass του Αμερικανού συγγραφέα Terrence Mc Nally βασίσθηκε στο σεμινάριο της Μαρίας Κάλλας στη μουσική σχολή Τζούλλιαρντ της Νέας Υόρκης στη περίοδο 1971-72 και ερμηνεύθηκε από

Ωκεανός, Ocean Sea στη μονή Λαζαριστών, μικρό θέατρο | κριτική

Ωκεανός, Ocean Sea στη μονή Λαζαριστών, μικρό θέατρο /κριτική Άγγελα Μάντζιου Την παράσταση «Ωκεανός», παραγωγή του θεάτρου του Νέου Kόσμου, στη μετάκληση του ΚΘΒΕ, παρακολουθήσαμε στο μικρό θέατρο της μονής Λαζαριστών. Καλλιτεχνική η αύρα της παράστασης «Ωκεανός»: σε μια συνθήκη βραδύτητας, καθαρότητας και με την υπόκρουση συμπαντικών ήχων και φωνών στο απροσδιόριστο πεδίο της μυστικιστικής

Ο Χαρτοπόλεμος | κριτική

Ο Χαρτοπόλεμος Κριτική από τον Βαγγέλη Ραφτόπουλο Ο Βαγγέλης Ρωμνιός , ηθοποιός και θεατρικός συγγραφέας, απόφοιτος του θεάτρου τέχνης, απεβίωσε το 2018, σε ηλικία μόλις 36 ετών. Ο χαρτοπόλεμος γράφτηκε από τον ίδιο ένα χρόνο πριν τον θάνατό του και είχε τη χαρά και τη τύχη να πρωταγωνιστήσει. Ένα έργο, εν μέσω κρίσης-οικονομικής, πολιτικής, κοινωνικής,

Η φόνισσα | κριτική

H Φόνισσα Κριτική από τον Βαγγέλη Ραφτόπουλο Η φόνισσα είναι νουβέλα του Αλέξανδρου ΠΑΠΑΔΙΑΜΆΝΤΗ και θεωρείται ένα από τα καλλίτερα της νεοελληνικής λογοτεχνίας, εκτυλίσσεται στην ιδιαίτερη πατρίδα του , τη Σκιάθο, με κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας, την Φραγκογιαννού, μια ηλικιωμένη χήρα, πικραμένη από την ζωή, βασανισμένη και πονεμένη σαν παιδί, σαν σύζυγος, σαν μητέρα, σαν