Πέντε γυναίκες στη σκηνή του θεάτρου αφηγούνται ιστορίες της Ιστορίας από την δική τους οπτική- εμπειρία συμμετοχής και θέτουν διαχρονικά ερωτήματα, πίσω από τα θραυσματικά αποσπάσματα και στον χρονικό διασκελισμό γεγονότων του 18ου αιώνα μέχρι αυτά του 20ου. Ονόματα ηρωίδων, ιστορικές χρονολογίες, μαρτυρίες, σε μια θεατροποιημένη αφήγηση και αναπαράσταση, με ελάχιστα μέσα, του απόηχου των γεγονότων που αγγίζουν και τη γυναικεία ψυχή στον κύκλο και τον κλοιό της Εθνικής Ιστορίας η οποία καταγράφεται και ως προσωπική -ηρωϊκή ιστορία.
Η σκηνοθέτις της παράστασης- κ. Ρ. Μοσχοχωρίτη, υπαινίχθηκε τη δράση με το λόγο και μέσα από τη μελετημένη κίνηση- κ.Κ. Θεοδοσιάδη, των πέντε γυναικών, έδωσε ένα ενδιαφέρον μάθημα συνοπτικής Ιστορίας, με βιωματικό-συναισθηματικό υπόβαθρο. Ισχυρό αισθητικό μοτίβο της οπτικής θέατρο Μαρτυρία –Ντοκουμέντο, τα καλαίσθητα -με το στίγμα της εποχής- κοστούμια της παράστασης – κ. Μ.Φωκά, σε έναν αφαιρετικό σκηνικό χώρο, που έδωσε προοπτική στη φαντασία να αντιστοιχήσει τις φωνές και τις παρουσίες στον πραγματικό χώρο-με μια διάσταση φανταστικού- της εκάστοτε αφήγησης.
Σουλιώτισσες, Μεσσολογγίτισες, γυναίκες της αντίστασης, της εξορίας, εργάτριες, ανώνυμες αγωνίστριες, επώνυμες ηρωίδες, Μόσχω Τζαβέλα, Μπουμπουλίνα, Μαντώ, Μαυρογένους, Ηλέκτρα Αποστόλου, Λέλα Καραγιάννη, Ζωή Πετροπούλου, σε εναγκαλισμό ζωής και θανάτου και στον βηματισμό της Ιστορίας. Έξοδος, αναφορές γυναικών, με ζωηρές μουσικές φράσεις –μοτίβα σύνδεσης, των κειμένων που αφηγήθηκαν ηρωϊκά συμβάντα, με συναισθηματικές κορυφώσεις, όπως αυτή της εξόδου στο Μεσσολόγγι, στην εικόνα ενός βρέφους πλάι στη νεκρή του μητέρα…
Ένας αφηγηματικός κύκλος που ανοίγει και κλείνει με την ομάδα των γυναικών, σε υπαινιγμό διδαχής, θεατρικής αναδιατύπωσης- αναβίωσης, όταν στην αρχή οι γυναίκες θέτουν τα ερωτήματα προς τους θεατές και όταν στο τέλος, ακούν τη μαρτυρία της Ζωής Πετροπούλου που αφηγείται αυτό που έζησε, το βίωμα της εξορίας, σε περισυλλογή σιωπής.
Έξοδος, παράσταση μέ τη χρήση μοτίβων ποιητικού λόγου και μουσικών φράσεων συνοδευτικών των γεγονότων στην πατριωτική –κυρίως –αναπαράσταση, που έχει εγγραφεί μέσα μας ως σχολικό βίωμα. Βίωμα από την εποχή που τα σχολικά σκετς, ιδιαίτερα εκείνα του 1821, τολμούσαν την διαπαιδαγώγηση δια του παραδείγματος των ηρώων, στη μεταμόρφωση των ρόλων του θεάτρου.
ΈΞΟΔΟΣ
Κείμενο: Θεατρική ομάδα ANIMA
Σκηνοθεσία – Διασκευή: Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη
Δραματουργική επεξεργασία: Κυριακή Σπανού
Σκηνογραφία – Κοστούμια: Μάρθα Φωκά
Επιμέλεια Κίνησης – Χορογραφίες: Κάλλια Θεοδοσιάδη
Πρωτότυπη Μουσική: Κώστας Νικολόπουλος
ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Νικολίνα Καραθύμιου, Κατερίνα Μπιλάλη, Λυγερή Ταμπακοπούλου, Γιώτα Τσιότσκα, Στέλλα Γρίβα. Και η 90χρονη: Ζωή Πετροπούλου.
Παραγωγή: Θεατρική ομάδα ANIMA
Διεύθυνση παραγωγής: Κυριάκος Πανόπουλος
Θέατρο Φαργκάνη
Άγγελα Μάντζιου