Μία παράσταση του κύκλου των Ατρειδών και της μοίρας της Ιφιγένειας που η θεά Άρτεμις υφαρπάζει από τον θυσιαστήριο βωμό αντικαθιστώντας την με ένα ελάφι,την διασώζει οδηγώντας την στη χώρα των Ταύρων και του βασιλιά Θόα. Εκεί θα φτάσει κυνηγημένος από τις Εριννύες, οδηγημένος από τους χρησμούς του Απόλλωνα, ο αδελφός της Ορέστης μαζί με τον φίλο και συγγενή του Πυλάδη. Στη χώρα αυτή η ιέρεια της θεάς Ιφιγένεια, είναι επιφορτισμένη- υπακούοντας στους βαρβαρικούς νόμους- με το ιερό καθήκον του ραντίσματος των υποψήφιων νεκρώνπου φτάνουν από την Ελλάδα. Στη συνάντηση με τους δύο ξένους η Ιφιγένεια, αν και εξομολογείται ότι θα φανεί αυτή τη φορά σκληρή απέναντι στα νέα θύματα της θεάς, εξ αιτίας ενός ονείρου που η ερμηνεία του αφορά τη ζωή του Ορέστη, ρωτάει να μάθει για την πατρίδα τους και τη μοίρα των δικών της. Από τις στιχομυθίες προκύπτει ότι ο ένας από τους δύο ξένους κατάγεται από το Άργος. Εκείνη του ζητάει τη χάρη να μεταφέρει στους οικείους της ένα γράμμα, σώζωντάς του τη ζωή. Ο ξένος με τη σειρά του υποδεικνύει τον φίλο του Πυλάδη να εκτελέσει την επιθυμία της και να σώσει σε αντάλλαγμα τη ζωή του. Αυτό το γράμμα, που δένει τα πρόσωπα με όρκους στο όνομα του Δία και της Αρτέμιδος,γίνεται η αιτία της αναγνώρισης των δύο προσώπων του δράματος, του Ορέστη και της Ιφιγένειας. Θα ακολουθήσουν και τα άλλα σημάδια αποκάλυψης της ταυτότητας των αγαπημένων αδελφών καθώς και η εξιστόρηση των δεινών του οίκου των Ατρειδών.Στο σχέδιο φυγής από τη χώρα των Ταύρων η Ιφιγένεια προτάσσει τον εξαγνισμό του ξόανου της θεάς, εξασφαλίζοντας παράλληλα και τη σιωπή των γυναικών του χορού σε υπόσχεση της μελλοντικής τους ελευθερίας. Τα τρία πρόσωπα θα βρουν τη σωτηρία επιστροφής, με την αρωγή του εύπιστου βασιλιά Θόαντα και την κατευναστική παρουσία της θεάς Αθηνάς, που προλέγει, ως από μηχανής θεός, τα μελλούμενα να συμβούν στο όριο της μοίρας των προσώπων από τη γενιά των Ατρειδών. Ο κύκλος του μύθου κλείνει με την αποδοχή των λόγων της θεάς και την επίκληση του χορού στο όνειρο της ελευθερίας και της Νίκης.
«Η Ιφιγένεια στη χώρα των Ταύρων» τραγωδία τεχνικής επιχειρημάτων, νοσταλγίας, περιπέτειας, αναγνώρισης, αίσιου τέλους.
Στην παράσταση που παρακολουθήσαμε στο θέατρο δάσους σε σκηνοθεσία- μετάφραση του κ. Θ. Μοσχόπουλου, στη ρευστή , μεστή νοημάτων και με αίσθηση γλώσσα, ο χορός έδωσε ένα ιδιαίτερο στίγμα με τις αρμονικές, εύπλαστες φωνές και τη δυναμική, εκφραστική κίνηση. Στην ίδια κατεύθυνση κινήθηκε και η μουσική κ.Κ. Σελαμσής, με τους μουσικούς επί σκηνής (μπάσο κλαρινέτο – όμποε ντ’ αμόρε), σε μελαγχολικούς τόνους, ντύνοντας το υπαινικτικό υπόβαθρο των λόγων του χορού, στη ροή της εξιστόρησης των μύθων, των παθών, των φόβων, των επικλήσεων και των ελπίδων ανάκτησης της ελευθερίας των προσώπων, σε υποδεικτικό σχήμα .
Τα άλλα πρόσωπα της τραγωδίας, κινήθηκαν στο γενικό περίγραμμα του έργου, χωρίς ιδιαίτερη συγκίνηση και εμβάθυνση στα χαρακτηριστικά των ρόλων. Απουσίαζε το πάθος και η εκφραστική πλαστικότητα από την ερμηνεία τους, με πρόταξη- σε σημεία- κάποιων επιτονισμών λογικής-κριτικής κωμικότητας (προκαλώντας το γέλιο κάποιων θεατών), με αποτέλεσμα μία παράσταση όχι ξεχωριστή και πρωτότυπη.
Τα κοστούμια του χορού καθώς και της Ιφιγένειας είχαν ενδιαφέρον και έδεναν χρωματικά με το στυλ του σκηνικού περισσότερο από εκείνα των άλλων ρόλων, που φάνταζαν κάπως ανόμοια στο συνολικό εικαστικό αποτέλεσμα. Ενδιαφέρον στοιχείο της περιπέτειας αναγνώρισης,φυγής, σε συμπληρωματική εκδοχή θεσμικής δύναμης- ανθρώπινης αδυναμίας, ήταν και η ένδυση- απέκδυση τμημάτων της συνοδευτικής σκευής των ρόλων και του χορού, τόσο στην εξέλιξη της ιστορίας του μύθου όσο και στην αποκάλυψη των κινήτρων δράσης των πρωταγωνιστών.
«Η ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΤΑΥΡΩΝ» Παράσταση ρευστής γλώσσας, σκέψεων αναζήτησης,που προσπάθησε να ισορροπήσει στην κλασσική και μοντέρνα φόρμα χωρίς ιδιαίτερη έκφραση.
«Η ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΤΑΥΡΩΝ»ΚΘΒΕ
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Μετάφραση/Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος
Σκηνικά: Ευαγγελία Θεριανού
Κοστούμια: Κλαιρ Μπρέισγουελ
Μουσική : Κορνήλιος Σελαμσής
Κίνηση-Χορός: Σοφία Πάσχου
Βοηθός σκηνοθέτη: Τάσος Αγγελόπουλος
Βοηθός σκηνογράφου: Μαρία Μυλωνά
Οργάνωση παραγωγής: Αθανασία Ανδρώνη
ΔΙΑΝΟΜΗ
Αμαλία Μουτούση (Ιφιγένεια), Χρίστος Στυλιανού (Α΄Αγγελιοφόρος), Γιώργος Χρυσοστόμου (Ορέστης), Μιχάλης Συριόπουλος (Πυλάδης), Γιώργος Κολοβός (Θόας), Αναστάσης Ροϊλός (Β΄Αγγελιοφόρος), Άννα Καλαϊτζίδου (Αθηνά)
ΧΟΡΟΣ
Ελευθερία Αγγελίτσα, Μομώ Βλάχου, Μάνος Γαλανής, Απόλλων Δρικούδης, Αριστοτέλης Ζαχαράκης, Στεφανία Ζώρα, Χρύσα Ιωαννίδου, Δάφνη Κιουρκτσόγλου, Αντώνης Μιχαλόπουλος, Αλεξία Σαπρανίδου, Ευτυχία Σπυριδάκη, Χρύσα Τουμανίδου, Ορέστης Χαλκιάς. Συμμετέχουν επίσης: Παντελής Βασιλόπουλος, Μαρία Κωνσταντά, Μαριάννα Πουρέγκα
Μουσικοί
Αλέξανδρος Μιχαηλίδης (μπάσο κλαρινέτο)
Κώστας Σακαρέλης (όμποε, αγγλικό κόρνο)