Πυκνή εκφραστικά παράσταση, με ιδιαιτερότητα στη λεπτομέρεια, προσεγμένη αισθητική, αρμονικές φωνές στα χορικά, εύπλαστη κίνηση, πρωτότυπη μουσική. Η σκηνοθετική σκέψη διέτρεξε την τραγωδία «Ηλέκτρα», προβάλλοντας το πολυεπίπεδο πλέγμα της σε γλώσσα ρευστή, που άφηνε να ακουστούν τα λογικά επιχειρήματα των αντιπαραθέσεων των προσώπων της τραγωδίας. Παράσταση σοβαρή, με μιαν αρμονική στιβαρότητα, που εξισορρόπησε το αντιφατικό στοιχείο του διττού σχήματος, μύθος – λόγος, από το αφαιρετικό σκηνικό, στο Άργος, σημείο αναφοράς της δράσης.
Επιχειρηματολογία, κειμενική οικονομία, στον ποιητικό-θεατρικό άξονα του μύθου των Ατρειδών και της μοίρας των παιδιών του Αγαμέμνονα και της Κλυταιμνήστρας. Το μοτίβο της εκδίκησης, η τύχη της Ηλέκτρας, ο ανάξιος γάμος, η περιπλάνηση του Ορέστη και η επάνοδος στην πατρώα γη, η αναγνώριση των δύο αδελφών, η εξύφανση του δόλου, το τέχνασμα και η πράξη του φόνου των δύο εραστών, οι αμφιβολίες και η βασανιστική σκέψη για την ορθότητα της απόφασης της μητροκτονίας, η αποφασιστικότητα και η τέλεση της πράξης, η καταδιωκτική μανία των ισχυρών Εριννύων – ύστερα από την αποτρόπαιη πράξη της μητροκτονίας- οι επικλήσεις και η εμφάνιση των Διοσκούρων – αδελφών της Ελένης, Κάστορα και Πολυδεύκη- που, ως από μηχανής θεοί, εποπτεύουν τη ζωή των θνητών και προλέγουν τα μέλλοντα ως λύση του δράματος, είναι οι άξονες πάνω στους οποίους ο αρχαίος ποιητής Ευριπίδης, αφουγκράζεται τα παθήματα των προσώπων ως την εξιλέωση και την κάθαρση των θεατών.
Ο θεϊκός και ο ανθρώπινος νόμος, το πατρώο αίμα, η κληρονομική ρίζα καταγωγής, η βασιλική γενιά, η αποκατάσταση της ηθικής τάξης, τα διφορούμενα λόγια, η μοίρα των ανθρώπων και η θέληση των θεών, η φιλία, στην ποιητική σύλληψη προβάλλουν το διαχρονικό ερωτηματικό πεδίο της ανθρώπινης ζωής και σκέψης. Ατομική ευθύνη της πράξης, υπακοή στο δίκαιο του αίματος, σε μια εποχή που αλλάζει στις δίνες της, τη μονοδιάστατη ερμηνεία με μια πικρή, κριτική, ειρωνική αίσθηση. Τα πρόσωπα του ποιητικού έργου, αντιλαμβάνονται αυτόν τον υπαινιγμό με μιαν φιλοσοφική λαϊκότητα όσο και με τη μορφή ενός στοχασμού που στοχεύει την πολυπλοκότητα των πραγμάτων.
Αυτό το πνεύμα ανέδειξε η σκηνοθετική σκέψη-κ. Σπύρος Ευαγγελάτος, δίνοντας το πολυδιάστατο ερμηνευτικό πλαίσιο των ανθρωπίνων πράξεων. Ο ρόλος της Ηλέκτρας αποδόθηκε με πλαστική έκφραση, συναισθηματικές εντάσεις και μια διάφανη επεξήγηση. Ο ρόλος του παιδαγωγού,εκφράστηκε απλά, με τη γαλήνη και την κούραση της πολύπειρης εμπειρίας , ο ρόλος του γεωργού, ταπεινού άνδρα της Ηλέκτρας, με ωραίες εκφραστικές, συναισθηματικές διακυμάνσειςκαι του αγγελιοφόρου με μιαν συναισθηματική ειλικρίνεια. Η αγέρωχη στάση της Κλυταιμνήστρας και ο ακατάδεχτος δισταγμός, αποτυπώθηκαν με την σκληρή έκφραση του υπεροπτικού στίγματος, στην άγνοια των μελλούμενων.Συμπαράστασης στάση έγραψε η παρουσία του Πυλάδη ως βουβό πρόσωπο. Η εμφάνιση των Διοσκούρων, Κάστορα και Πολυδεύκη, άφησε μια αίσθηση περιπαικτικής κωμικότητας με μια ειρωνική-κριτική ματιά στην προμαντεία των μελλούμενων. Μόνο ο ρόλος του Ορέστη αποτυπώθηκε κάπως μονοδιάστατα στις καθοριστικές λεπτομέρειες, κατά την άποψή μας.
Ο Χορός των γυναικών κέρδισε, στο εικαστικό σχήμα του έργου, τη δυνατή εντύπωση των ωραίων σχηματισμών, ατενίζοντας με υπερβατική προσήλωση τα τεκταινόμενα της σκηνής, αφήνοντας χώρο σε μιαν φιλοσοφική ενατένιση που υπέδειξε το βλέμμα και η στάση του σώματος. Τραγούδησε καλλίφωνα, με δυναμική κίνηση, σε αίσθηση του συνόλου και με όμορφους σχηματισμούς, τα χορικά, με τα καλαίσθητα- πολυεπίπεδης αισθητικής- κοστούμια, που είχαν την αύρα του μεγαλοπρεπούς στην συμβολική- πολυμορφική τους απλότητα, υπογραμμίζονταςχρωματικά, την αποτρόπαιη εξέλιξη.
«Ηλέκτρα», τραγωδία εκδίκησης, στο όνομα της αποκατάστασης του δικαίου του πατρικού αίματος.Αγώνας ποιητικής έκφρασης, μυθικός κύκλος δεινών,στον απόηχο του ένδοξου παρελθόντος και της μοίρας της γενιάς των Ατρειδών, αιμάτινον σέλας.
Ευριπίδη Ηλέκτρα
Μετάφραση:
Κ.Χ. Μύρης
Σκηνοθεσία-Δραματουργική Επεξεργασία:
Σπύρος Α. Ευαγγελάτος
Μουσική:
Γιάννης Αναστασόπουλος
Χορογραφίες:Αντιγόνη Γύρα
Σκηνικά-Κοστούμια:
Γιώργος Πάτσας
Φωτισμοί:
Λευτέρης Παυλόπουλος
Παραγωγός:
Μιχάλης Αδάμ
Ηθοποιοί:
Ηλέκτρα: Μαρίνα Ασλάνογλου
Κλυταιμνήστρα: Μαρίνα Ψάλτη
Πρεσβύτης: Γιάννης Βόγλης
Ορέστης: Θανάσης Κουρλαμπάς
Πυλάδης: Νίκος Ιωαννίδης
Αγγελιαφόρος: Θοδωρής Κατσαφάδος
Γεωργός: Γιώργος Ψυχογιός
Κάστορας : Άγγελος Μπούρας
Πολυδεύκης: Κωνσταντίνος Ελματζίογλου
Χορός:
Αλίκη Αβδελοπούλου
Γεωργία Ανέστη
Φανή Γέμτου
Μαριλού Κατσαφάδου
Ρένα Κυπριώτη
Γιάννα Μαλακατέ
Ελίνα Μάλαμα
Μαρία Μαλλούχου
Σύνθια Μπατσή
Μαριαλένα Ροζάκη
Μαρία Τζάνη
Μαίρη Χάγια
Εύα Χριστοδούλου
Εύα Βάρσου