Μυθιστόρημα ονείρων που ακυρώνονται, αλλαγής πορείας ζωής, στα βήματα της Ιστορίας και των συναισθημάτων, για έναν νεαρό επαρχιώτη, που το ίχνος της ζωής του σβήνει στη « Χώρα της Πρωϊνής Γαλήνης», στην Άπω Ανατολή, ύστερα από την περιπέτεια-εμπειρία ανοίγματος της σύντομης ζωής από την οικογένεια στον κόσμο, σ’ ένα σκηνικό προσωπικών διαψεύσεων, φόβου, αντίδρασης, πολέμων, συνεπειών, απώλειας και θανάτου .
«… – χαμένος, ηττημένος, πεινασμένος ακόμα για το όνειρο, να βγαίνει περίπολο και τις νύχτες να κοντοστέκεται να τσεκάρει την πυξίδα κοιτώντας ψηλά τον πολικό αστέρα». Σελ. 171
Ο νεαρός ήρωας του μυθιστορήματος, θέλει να γίνει πιλότος της πολεμικής αεροπορίας για να ξεφύγει από το μίζερο σκηνικό της οικογενειακής ζωής, στον μικρό επαρχιακό κύκλο και στον απόηχο του διχαστικού εμφυλίου που ακουμπά και την δική του εξέλιξη. Καταφέρνει να πείσει τον πατέρα του, να του επιτρέψει να φύγει για να δώσει εξετάσεις στην Αθήνα, αφήνοντας πίσω του το σιδεράδικο-χυτήριο, ακολουθώντας το όνειρο των πτήσεων, από τον μαγνητισμό των αεροπλάνων που πετούν στον ουρανό του βορρά και τις εικόνες πτήσης του βιβλίου που του χαρίζει ο θείος του, ο αποκηρυγμένος, λόγω φρονημάτων, από την οικογένειά του. Καταφέρνει να γίνει δεκτός, ύστερα από εξετάσεις, στη σχολή, ταξιδεύει στην Αμερική και η πρώτη δοκιμαστική πτήση του, ακυρώνει το όνειρό του, εξ αιτίας ενός ανεξέλεγκτου φόβου, που θα τον οδηγήσει πίσω στην Αθήνα και στην επιλογή του στρατού ξηράς. Στην Αθήνα θα γνωρίσει την αναστάτωση του έρωτα και του ανολοκλήρωτου πόθου που γίνεται υπόσχεση κοινού μέλλοντος , ύστερα από την επιστροφή από το μέτωπο της Κορέας. Εκεί, στη χώρα που δίνει και τον τίτλο του έργου, ως μεταφορά, ο ήρωας θα βρει το θάνατο, γεγονός που θα ανατρέψει το προσωπικό όνειρο επιστροφής στην αγαπημένη του, την ισορροπία της οικογένειας και το μέλλον των μελών της. Στη συνέχεια, η εξιστόρηση επικεντρώνεται στη συνάντηση του ερευνητή- συγγραφέα με τον αδερφό του ήρωα, ο οποίος αποκαλύπτει πτυχές της ιστορίας της ζωής του αδελφού του και των επιλογών του. Επιλογών που, μ’ έναν συμπτωματικό-μυθιστορηματικά- τρόπο, ακουμπούν άμεσα και έμμεσα και στις βιωματικές επιλογές ζωής- λόγω οικογενειακού περιβάλλοντος – και των δύο αυτών προσώπων, που συζητούν για τον απόντα, εξετάζοντας τα πειστήρια- ντοκουμέντα της ζωής του ως μαρτυρία τεκμηρίωσης.
Μυθιστόρημα διαρθρωμένο σε δέκα κεφάλαια και μικρές υποενότητες, δομημένο σε δύο επίπεδα, τριτοπρόσωπης αφήγησης αρχικώς και στη συνέχεια πρωτοπρόσωπης αφήγησης, που ολοκληρώνει την ιστορία ζωής του μυθιστορηματικού ήρωα , ως μεταγενέστερη αναζήτηση- αναβίωση αναδιήγησης και υπονοεί τον συγγραφέα-ερευνητή της Ιστορίας και των ατομικών ιστοριών, που περιπλέκονται, ως περιπτώσεις παραδείγματος, στο μωσαϊκό εικόνων της μετεμφυλιακής Ελληνικής πραγματικότητας ως τις επιχειρήσεις της Κορέας και τα ύστερα ιστορικά-πολιτικά γεγονότα.
«…αλλά τελικώς προτίμησα να μείνω εδώ και να γράφω περί πτήσεων». Σελ. 459
Αφηγηματικά όχι πολύ ώριμη γραφή, περιγραφή με κάποια αποστασιοποίηση και χωρίς ιδιαίτερη εμβάθυνση χαρακτήρων, σκιαγράφηση με ένα κρυφό, βιωματικό υλικό αφήγησης, που αποκαλύπτεται στο τέλος, ως τεχνική- μυθοπλαστική κατασκευή και ως εμπειρική ύλη – ζωής του μυθιστορηματικού ήρωα.
Η ζωή της επαρχίας, οι πόλεις, τα βιβλία, η μουσική στην εικόνα ενός δίσκου, οι φωτογραφίες στις όψεις ενός νοσταλγικού παρελθόντος και ως ντοκουμέντα- τεκμήρια ιστορικών επικαίρων μαζί με το υλικό ειδήσεων των εφημερίδων, οι ταινίες στην προσωπική, κριτική κοινωνιολογία μιας εποχής , τα νέφη και η μετεωρολογία, καρτ ποστάλ και επιστολές, προβάλλουν πίσω από το σκηνικό της στρατιωτικής εκπαίδευσης, της πειθαρχίας, των τιμωριών, της ιεραρχίας, της γραφειοκρατίας, των εξετάσεων σε διάφορα επίπεδα. Η νεότητα και τα όνειρα, ο πόθος του έρωτα και η αναζήτηση της ευτυχίας, η φιλία και οι σχέσεις, φωτίζουν ένα σκηνικό παρελθόντος χρόνου και μια φέτα ξεχασμένης ιστορικής μνήμης σε μια μακρινή χώρα, καταγράφοντας μια ιστορία που έμελλε να γίνει μυθιστορηματική αφήγηση και προσωπική μαρτυρία ηρωϊκού θανάτου.
« …και με αυτή τη στερεότητα , κάτι σαν δικαιοσύνη, να παγιώνεται σαν ένα στιβαρό μνημείο μέσα του, ο Δημήτρης έγινε για πρώτη του φορά ιπτάμενος… ένα μικρό, ταπεινό, ασήμαντο cumulus με δέκα λεπτά ζωής το πολύ, τόσο λίγο, κι όμως για όσο κράτησε ήταν η δική του ζωή. Η δική του». Σελ.395
« Διότι πρέπει κανείς να είναι ήρεμος και συγκεντρωμένος για να παρατηρήσει , για να θαυμάσει το αέναα μεταβαλλόμενο τοπίο των νεφών. Και η ιδανική ώρα είναι νωρίς το πρωί. Όταν όλα είναι γαλήνια». Σελ. 110
«Το Αιγαίο» είπε «είναι μια σταγόνα μέσα σ’ αυτό το άπειρο»… σελ. 251
«Στο βάθος, στον ορίζοντα, θα μπορούσε κάποιος υποψιασμένος να διακρίνει μερικά λευκά Cumulus. Μόλις που ξεκινούσαν τη ζωή τους. Μέσα σε δέκα λεπτά θα είχαν γεράσει, πεθάνει κι εξαφανιστεί, τόση η βιολογική τους γραμμή. Ο Δημήτρης όμως, νέος, όμορφος, υγιής, με πονεμένα μάτια μα και μ’ ένα γενναιόδωρο χαμόγελο, σκαρφαλωμένος στην κορυφή του κόσμου, να ίπταται μόνος , μέσα σ’ ένα απέραντο, φωτεινό πρωινό, βουβό και γαλήνιο». Σελ. 462
«…Μάθε να ξεχνάς αυτά που βλέπεις». Σελ. 380
«…η Ελλάς γενικότερα , είναι ιδανικός τόπος παρατηρήσεως νεφών…». Σελ. 110
«Και δεν αρκεί το όνειρο, κι ας λένε οι λογοτέχνες». Σελ. 427
Ηλίας Μαγκλίνης
Πρωινή γαλήνη
ISBN: 978-618-03-0349-0
Σελίδες: 472
Εκδόσεις Μεταίχμιο