Την Angelika Dusk το μουσικόφιλο κοινό την γνώρισε αρχικά μέσα από το hit single “Beautiful Love” που την οδήγησε στην κορυφή των ραδιοφωνικών charts. Λίγο μετά κυκλοφόρησε το πρώτο της άλμπουμ το “Marionette” που χαρακτηρίστηκε από τον Τύπο ως “ό,τι καλύτερο έχουμε ακούσει από την εγχώρια μουσική σοδειά της αγγλόφωνης σκηνής για το 2015”. Πέρυσι για πρώτη φορά -αλλά και φέτος- ανοίγει τις συναυλίες της Kovacs στην Ελλάδα σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα!
Η ταλαντούχα νεαρή ερμηνεύτρια-συνθέτρια Angelika Dusk με αφορμή την επίσκεψη της στη Θεσσαλονίκη έδωσε στο cityculture.gr μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης. (συνέντευξη στον P.S.)
– Γράφεις κάποιες συγκεκριμένες ώρες που αισθάνεσαι περισσότερο “γεμάτη”, ή δεν υπάρχει ωράριο στη δημιουργία και την έμπνευση; γράφεις πρώτα σε χειρόγραφο ή απευθείας πάνω στον υπολογιστή
Όταν είμαι στη Αθήνα γράφω πιο πολύ το βράδυ, που λιγοστεύουν οι υπόλοιπες δουλειές και τα email. Στην Αγγλία όμως ξεκινάμε με τους παραγωγούς το πρωί και δουλεύουμε χωρίς σταματημό όλη μέρα. Εκεί θες δε θες σου έρχεται η έμπνευση! Είμαι του χαρτιού και του Bic στυλό! Μ’αρέσει να μουτζουρώνω, να ξαναγράφω, έχει κάτι το ρομαντικό το χειρόγραφο.
– Όλες τις ηχογραφήσεις και τις παραγωγές τις κάνεις στην Αγγλία με δύο παραγωγούς, τους Red Triangle Productions και τον Ross Cullum οι οποίοι έχουν προωθήσει πολλά γνωστά ονόματα όπως οι Pixie Lott, Olly Murs, One Direction, Rufus Wainwright, The Saturdays. Ήταν εύκολο να δεχτούν ένα άγνωστο κορίτσι από την Ελλάδα;
Καθόλου. Όταν ξεκίνησα σε αυτό το χώρο δεν ήξερα κανέναν. Έπρεπε σιγά σιγά να χτίσω τις γνωριμίες μου, την ομάδα μου και αυτό ήταν ακόμη πιο δύσκολο στην Αγγλία. Ξεκίνησα στέλνοντας email και τραγούδια μου σε παραγωγούς, συνεργάστηκα με διάφορους που δεν ήταν το στυλ μου, μέχρι να βρω αυτούς που μου ταίριαζαν. Ο Ross Cullum για παράδειγμα στην αρχή μου είχε πει «έχεις ταλέντο και προοπτική αλλά θέλω να γράψεις κι άλλα τραγούδια» Έγραψα λοιπόν και όταν του τα έστειλα τότε μόνο δέχτηκε να δουλέψουμε μαζί. Σιγά σιγά γίνονται αυτά, ανοίγεις μια πόρτα και ανοίγουν κι άλλες.
– Προτιμάς να έχεις τον στίχο και μετά να προστεθεί η μουσική ή σε εμπνέει να πατάς πάνω στις νότες.
Συνηθως γραφω πρωτα τη μουσικη και μετα το στιχο. Πρωτον γιατι ακουγοντας μπαινω στην ατμοσφαιρα και φανταζομαι για τι πραγμα θελω να μιλησω, και δευτερον γιατι ετσι “πατανε” καλυτερα οι στιχοι στις νοτες. Αλλα και το αντιστροφο μου εχει συμβει πολλες φορες, ειδικα οταν αλλαζω μελωδιες σε υπαρχοντα τραγουδια για να γινουν καλυτερα.
– Μέχρι σήμερα γράφεις και ερμηνεύεις στα αγγλικά, διάβασα σε παλιότερη συνέντευξη σου πως δεν αποκλείεις να γράψεις κάποτε και στα ελληνικά. Σε τι γλώσσα βλέπεις όνειρα, τι όνειρα βλέπεις, έχουν και αυτά σχέση με τη μουσική
Χμ, τωρα που με βαζετε να το σκεφτω, δε μιλαω ποτε στα ονειρα μου! Βλεπω συνεχεια αεροπλανα που δεν προλαβαινω. Μαλλον καπου θελω να παω και δεν το εχω καταφερει ακομα? Μαλλον εχω βαλει πολλους στοχους στην πραγματικη ζωη και αγχωνομαι πώς θα τους πετυχω? Αβυσσος η ψυχη του ανθρωπου!…
– Αν θα έδινες κάποια τραγούδια σου να τα ερμηνεύσουν Ελληνίδες ποιες θα ήθελες να είναι αυτές.
Μαλλον πρεπει να ρωτησετε αυτες αν θα ηθελαν! (γελια) Παντως σαν φωνή και ερμηνεία ξεχωρίζω τη Βισση και την Πρωτοψαλτη. Ειδικα η Βισση εχει απιστευτη φωνη και μου φαινεται εξωπραγματικο πώς μπορει και τραγουδαει τοσες ωρες χωρις να χανει ουτε μια νοτα. Και το πιο ωραιο ειναι οτι νιώθει ο,τι τραγουδαει 100%.
– Και εσύ ποια κομμάτια θα ήθελες να ερμηνεύσεις από το παγκόσμιο ρεπερτόριο
Έχω τρέλα με τους Florence and the Machine, λόγω στίχων αλλά και λόγω της ατμοσφαιρικής και ιδιαίτερης μουσικής τους. Στα live μου κάνω διασκευές από τραγούδια που μ’ αρέσουν πολύ, όπως Florence and the Machine, Editors, Beyonce, Archive. Είναι τραγούδια που με εκφράζουν και πολλές φορές λέω «θα μπορούσα να το είχα γράψει εγώ επειδή αισθάνομαι ακριβώς τα ίδια». Οπότε τα απολαμβάνω μέσα από τις συναυλίες μου.
– Με ποιον ή με ποια καλλιτέχνη θα ήθελες να ανέβεις μαζί στη σκηνή και να κάνεις ντουέτο
Με τον Stevie Wonder νομίζω, τον λατρεύω από μικρή, είναι καταπληκτικός μουσικός και μεγάλη επιρροή μου. Και με τον Phil Collins για να παίξω ντραμς θα ήθελα!
– Πως θα σου φαινότανε να πεις κάποιο κομμάτι ακαπέλα (αν έχεις κάποιο κομμάτι δώσε το λινκ – ή αν θέλεις να μας κάνεις ένα δώρο 🙂 ερμήνευσε δυο τρεις στίχους
Θα σας στείλω ένα κομμάτι
– Είσαι ένα από τα λίγα ελάχιστα άτομα που ξεκίνησε με κλασική για να καταλήξει συνειδητά στη ποπ και αυτό για μένα είναι κάτι εξαιρετικό, μόνο κάποιος που γνωρίζει καλά τις φόρμες μπορεί να τις ξεπεράσει να κάνει το παραπάνω βήμα. Αλλά η ερώτηση (και μεγάλη επιθυμία μου) είναι αν κάποτε θα σε ακούσουμε να ερμηνεύεις τζαζ.
Ωραια ιδεα! Κοιτα, μ’αρεσει πολυ η τζαζ. Και οι μεγαλες κυριες της τζαζ, οπως η Ella Fitzgerald, η Nina Simone, αλλα και η instrumental μουσικη όπως αυτη του Miles Davis ή πιανιστες όπως ο Keith Jarett, ο Thelonious Monk, ο Bill Evans. Θεωρω όμως ότι ενας καλλιτεχνης δε μπορει και δεν θα επρεπε να τραγουδαει πολλα ειδη μουσικης, γιατι χανει την ταυτοτητα του αλλα και γιατι απλουστατα δεν εχουμε τη δυνατοτητα να το κανουμε – λιγοι το καταφεραν αυτό (πχ η Eva Cassidy). Οποτε εστιαζω στη ροκ-ποπ alternative, oπως θες πες το, αλλα ισως καποιες διασκευες να πλησιασουν την επιθυμια σου και τη δικη μου να είναι πιο «τζαζ» στο στυλ!
– Πως είναι μια συνηθισμένη Δευτέρα για σένα, τι ώρα σηκώνεσαι, πίνεις καφέ, τι καφέ πίνεις τι κάνεις στη διάρκεια της μέρας μέχρι να πέσεις ξανά στο κρεββάτι, πως περνάς τις ώρες σου;
Επειδή την Κυριακή μ’ αρέσει να βλέπω τους φίλους μου και να ξεχνιέμαι, η Δευτέρα είναι η μέρα που ξαναπιάνω με όρεξη τα πάντα. Εντάξει δε θα ξυπνήσω στις 7.30, δεν τη γνωρίζω πια αυτή την ώρα! (γελια) Αλλα γύρω στις 10 θα πιω καφέ – ντεκαφεινε πάντα, αλλιώς αρχίζω και βλέπω μαύρα αστεράκια απ’ την καφεΐνη – και βλέπω τα εμαιλ της δουλειάς, μελετάω πιάνο, κάνω ασκήσεις φωνητικής. Άλλες φορές έχω ραντεβού με την ομάδα μου ή πρόβα με τους μουσικούς. Γενικά καμία μέρα μου δε μοιάζει με την άλλη και αυτό μ’ αρέσει γιατί δε μπορώ τη ρουτίνα. Το βράδυ μ’ αρέσει να χαλαρώνω στο πιάνο ή με κάποια σειρά στο apple tv. (τηλεόραση δε βλέπω, δεν έχω καν κεραία)
– Αν θα αφήναμε τα τραγούδια σου να μιλήσουν για σένα θα λέγαμε πως είσαι ένα μίγμα αντιφάσεων (για αυτό και πολύ ενδιαφέρουσα προσωπικότητα). Χρησιμοποιείς το ταλέντο σου για να “επικοινωνήσεις” και ο τόνος σου αλλάζει σε κλάσματα δευτερολέπτου. Θα μπορούσες να μας δώσεις κάποια κλειδιά του χαρακτήρα σου;
Σωστα το πετυχατε παντως- “Μιγμα αντιφασεων”! Ειμαι γενικα του υψους ή του βαθους, μπορει τη μια μερα να ειμαι ενθουσιασμενη με κατι και μετα απο μια βδομαδα να το σιχαινομαι. Οι φιλοι μου μου κανουν πλακα για αυτο συνεχεια. Μ’αρεσει το μαυρο χιουμορ και ο κυνισμος αλλα ειμαι πολυ ρομαντικη και ευαισθητη ταυτοχρονα. Αλλες φορες ειμαι οργανωτικη και αλλες φορες παω στην κουζινα με σαφη στοχο τον οποιο εχω ξεχασει και κοιταω τα ντουλαπια χωρις να ξερω τι ηθελα να κανω. Στα τραγουδια μου τωρα για το δευτερο αλμπουμ μου εχουν βγει πολυ σκοτεινες σκεψεις αλλα και καποιες πολυ γλυκες και ερωτικες. Τι να πω, καλλιτεχνης, αλλα ‘ντ’αλλων!
– Μπορώ να ρωτήσω για τα στέκια σου, που χάνεται και που εμφανίζεται το ρομαντικό κορίτσι με τον αιχμηρό στίχο και την επιθετική ερμηνεία;
Και σε αυτη την περιπτωση μ’αρεσουν πολλα διαφορετικα πραγματα. Πηγαινω σε συναυλιες αλλων καλλιτεχνων και θα κατσω μεχρι αργα, αλλες φορες θελω απλως να παω σε καποιο ηρεμο μπαρακι οπως το Βοokabar στο Μαρουσι ή το Spinster στην Αθηνα. Μ’αρεσει το καλο φαγητο οπως το Παλιο Ποδηλατο στην Πειραιως, ο Κρητικος στην Κάντζα αλλα και οι βολτες στη φυση πχ στην Καισαριανη, ή στην Πλακα.
– Τα τραγούδια σου είναι ένας τρόπος έκφρασης, είσαι εσύ, τα πιστεύω σου, αυτό τουλάχιστον βγάζεις σε μένα. Όταν ερμηνεύεις φοράς τη μάσκα Angelika Dusk ; Πόσο απέχει η ερμηνεύτρια από τη μικρή Αθηναία που περνά τις ώρες της στο …
Τα τραγουδια μου ειναι ολα αυτοβιογραφικα οποτε οταν τα ερμηνευω τα αισθανομαι 100%. Δε νομιζω οτι φοραω “μασκα” γιατι δεν ειμαι καλλιτεχνης που εχει δημιουργησει μια ποπ περσονα πχ όπως η Lady Gaga. Αυτή που ειμαι στην πραγματικη ζωη ειμαι και στη σκηνη, απλως πιο εντονη, πιο εκφραστικη, πιο «χαμενη» στη μουσικη μου και στην επαφη μου με τον κοσμο.
– Οι στίχοι σου βγάζουν πολύ συναίσθημα, και μπορώ να πω πως η ερμηνεία σου το ενισχύει, Τελικά ανήκεις σ αυτήν την εποχή ή θα προτιμούσες να ζούσες κάποια άλλη;
Μ’αρεσει η μουσικη των 80ς πολυ αλλα νομιζω οτι ειναι καλυτερα τα πραγματα για τους νεους μουσικους τωρα απ’ ο,τι τοτε, λογω του ιντερνετ. Τωρα μπορουμε πολυ πιο ευκολα να προωθήσουμε τη μουσικη μας στο κοινο ενω παλια απαιτουνταν οι δισκογραφικες εταιριες στο 100%. Παρολα αυτα ειναι σιγουρα δυσκολα στην Ελλαδα του σημερα λογω της κρισης, αλλα γινονται ωραια πραγματα στο μουσικο χωρο και θα τα καταφερουμε!