Ήταν η πρώτη φορά που η παράσταση τελείωσε μόλις…. άρχισε. Και για αυτό δεν φταίει η πραγματικά μικρή διάρκειά της, μόλις μία ώρα και είκοσι λεπτά, αλλά το ότι ήταν συναρπαστική. Δεν σου άφηνε να πάρεις ανάσα.
Η πλοκή της τραγωδίας του Ευριπίδη διαδραματίζεται στην Κόρινθο όπου έχει καταφύγει η Μήδεια με τα παιδιά της, και ταυτόχρονα εκεί βρίσκεται ο Ιάσωνας ήδη παντρεμένος με την Γλαύκη, κόρη του βασιλιά Κρέοντα. Η διαμάχες μεταξύ Ιάσονα και Μήδειας κυριαρχούν στο έργο. Οι μονόλογοι της Μήδειας είναι έντονοι, γεμάτοι μίσος για τον άντρα της, αγάπη και λαχτάρα για τα παιδιά της, με έντονη θλίψη για την ίδια την ζωή της και τρελά σχέδια τιμωρίας . Στο τέλος του δράματος καταφέρνει με δόλο να σκοτώσει την Γλαύκη και τον Κρέοντα, και μετά τα παιδιά της. Αρνείται στον Ιάσονα να δει για τελευταία φορά τα παιδιά έστω και νεκρά και να τα θάψει, τον καταριέται να βρει θάνατο από κομμάτι της Αργούς, και χάνεται πάνω σε άρμα που το σέρνουν φτερωτοί δράκοι σταλμένο από τον θεό Ήλιο.
Η Μήδεια του Γιώργου Κιμούλη είναι εξαιρετική, συναρπαστική. Οι διακυμάνσεις τις φωνής του, γεμάτες κάθε φορά με το αντίστοιχο συναίσθημα, η παγερή φωνή όταν αποστασιοποιείται για να μπορέσει να εκτελέσει τα σχέδιά της, και οι κινήσεις των χεριών και του σώματος που είναι σχεδόν διπλωμένο από τον πόνο, δίνουν την τραγικότητα της ηρωίδας με τον καλύτερο τρόπο.
Εξαιρετικός και ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος στον ρόλο του Ιάσονα, επίσης πολύ καλός ο Τάσος Νούσιας στο ρόλο του Κρέοντα. Υποδειγματική η σκηνοθεσία του Σπύρου Ευαγγελάτου.
Όσοι παραβρέθηκαν στο αρχαίο θέατρο του Δίον μαγεύτηκαν και ανταπέδωσαν με ένα από τα θερμότερα χειροκροτήματα που έχω ακούσει. Όσα περισσότερα και αν γράψω για αυτήν την παράσταση δεν θα μπορέσω να σας μεταδώσω την μαγεία της. Πρέπει να την δείτε.
