Πέερ Γκυντ έργο σε πέντε πράξεις, λαϊκός μύθος σε εξέλιξη, όνειρο στο φαντασιακό τοπίο, μύηση , υπέρβαση κωδίκων, ταξίδι, περιπέτεια, ωρίμανση… Σαν πρόθεση…
Έργο που ο Ίψεν ξεκίνησε να γράφει στην Ιταλία το 1867, γραμμένο σαν ανάγνωσμα, βασισμένο στις «Νορβηγικές Λαϊκές Ιστορίες» του Άσμπγερνσεν, θρύλος ενός υπαρκτού προσώπου, βιωματικές εμπειρίες του συγγραφέα στην εξέλιξη του ήρωα και των προσώπων που περιβάλλουν τη ζωή του, μουσικές υποδείξεις προς τον συνθέτη Grieg, απόπειρα διασκευής του αναγνώσματος από τον δημιουργό,επέμβαση ενός σκηνοθέτη και διευθυντή του θεάτρου της Χριστιανίας , μια απόπειρα διασκευής που μειώνει τη διάρκεια των σκηνών, διατηρώντας όλα τα επεισόδια.
Έργο πολυπρόσωπο, αμφισημικό, όπου στοχασμός , σάτιρα,δραματικότητα, ειρωνεία, ποιητική φαντασία,επιστρατεύονται ως πρόθεση δημιουργίας, ανασύνθεσης λαϊκών θρύλων. Υψηλές προσδοκίες , ημιτελές αποτέλεσμα.Ένας δημιουργός που προσπαθεί να ανασυνθέσει ένα έπος ζωής, θεατρικής περιπέτειας, χωρίς έμπνευση και πνεύμα υπέρβασης του λαϊκού προτύπου.
Στην παράσταση του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος «Πέερ Γκυντ» του Χ. Ίψεν, ο σκηνοθέτης κ. Γιάννης Μαργαρίτης ασχολήθηκε με πρωτότυπο και δημιουργικό τρόπο με ένα έργο βαρετό, παρά τα ψήγματα ποιητικής ,φιλοσοφικής, θεατρικής ψυχαγωγίας –μέσω του μύθου του ταξιδιού μύησης-του δημιουργού του. Κατόρθωσε να υπερβεί το έργο, εισήλθε στην εσωτερική του ουσία και ανέδειξε με τρόπο μοντέρνο και μαγικό όλα τα στοιχεία του επικού κύκλου που είναι η ζωή ενός αλαφροΐσκιωτου προσώπου στο διαχρονικό συμβολισμό ως την ωρίμανση και το θάνατο. Η σκηνοθετική σκέψη ακολούθησε το συμβολικό μίτο και έπλασε ένα ευφυές θεατρικό παιχνίδι που αξιοποίησε πολλές τέχνες. Καθοδήγησε μια μεγάλη ομάδα ηθοποιών που κινήθηκαν σε γενικές γραμμές στον άξονα της ιστορίας αυτής με ειλικρίνεια αλλά χωρίς πλαστικότητα θεατρική και πάθος. Υπήρχαν καλές στιγμές στην ερμηνεία και στη θεατρική απεικόνηση του εκάστοτε ρόλου ωστόσο έλειπε μια σπίθα διαφορετικής ανάγνωσης. Αλλά το θέατρο βασίζεται στο κείμενο και εδώ δεν υπήρχε δυνατό κείμενο…
Τα σκηνικά της κ. Αγνής Ντούτση θεατρικά εύπλαστα δημιούργησαν ψευδαισθήσεις αληθοφάνειας της ατμόσφαιρας ενός πολυεπίπεδου ταξιδιού μύησης, μιας μακρινής εποχής, που ηχεί ως διαχρονικό όνειρο προσαρμογής στην αέναη προσπάθεια εύρεσης του αληθινού προσωπείου. Τα κοστούμια του κ. Δημήτρη Κακριδά ακολούθησαν το συνειρμό των αντιθέσεων άσπρο –μαύρο και διευκόλυναν την ανάγνωση του ποιητικού –ονειρώδους στο γαλάζιο φόρεμα της Σουλβάιγ,του συμβόλου της αγάπης, στο υπόλευκο της Ώσε,της μητέρας του ήρωα στη σκηνή του θανάτου, στο πράσινο των δασών του βορρά στον κύκλο των ξωτικών. Η χορογραφία της κ. Αμάλια Μπένετ είχε την έντεχνη απεικόνηση των λαϊκών χορών του βορρά, τη δυναμική έκφραση της ροκ εκδοχής στη μοντέρνα εκδοχή των ξωτικών και τη νωχελική κίνηση στο ανατολίτικο λίκνισμα. Η μουσική του κ. Δημήτρη Οικονομάκη ήταν –κατά τη γνώμη μας-άτολμη και ενώ θα μπορούσε να υποστηρίξει το έργο δεν το προσπάθησε.Οι φωτισμοί του κ. Αλέκου Αναστασίου δημιούργησαν θεατρικές ψευδαισθήσεις,ήταν υποβλητικοί και έδωσαν αληθοφάνεια στο παραμύθι μιας ζωής που εξελίσσεται ως θεατρική παράσταση στο βλέμμα του θεατή, στον καθρέφτη του θεάτρου.
Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στην ομάδα των ηθοποιών γιατί έδωσαν στοιχεία του εαυτού τους στην παράσταση,γιατί το θέατρο είναι μια δύσκολη υπόθεση, γιατί έριξαν φως σ’ ένα κείμενο αμφιλεγόμενο, γιατί ζωντάνεψαν ένα ταξίδι μύησης στη ζωή. Κυρίως στον σκηνοθέτη της παράστασης για το σθένος και την τόλμη του. Για το κατόρθωμα της υπέρβασης της σκέψης του δημιουργού Χένρικ Ίψεν στο έργο «Πέερ Γκυντ». Για την έμπνευση της τέχνης!
ΧΕΝΡΙΚ ΙΨΕΝ «ΠΕΕΡ ΓΚΥΝΤ»
ΚΡΑΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ (Κ.Θ.Β.Ε.)
ΘΕΑΤΡΟ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ
Χένρικ Ίψεν «Πέερ Γκυντ»
Μετάφραση-Διασκευή : Γιώργος Ξενίας
Σκηνοθεσία-δραματουργική επεξεργασία : Γιάννης Μαργαρίτης
Σκηνικά: Αγνή Ντούτση
Κοστούμια: Δημήτρης Κακριδάς
Μουσική : Δημήτρης Οικονομάκης
Χορογραφία-επιμέλεια κίνησης : Αμάλια Μπένετ
Φωτισμοί : Αλέκος Αναστασίου
Μουσική διδασκαλία : Νίκος Βουδούρης
Στίχοι τραγουδιών : Δημήτρης Οικονομάκης , Γιώργος Ξενίας
Βοηθοί σκηνοθέτη : Γιάννης Παρασκευόπουλος , Μανώλης Φουντούλης
Βοηθοί σκηνογράφου & ενδυματολόγου : Δανάη Παπά , Μαρία Μυλωνά
Οργάνωση παραγωγής :Πέτρος Κοκόζης
Διανομή με σειρά εμφάνισης
Διευθυντής σκηνής: Νίκος Νικολάου
Ώσε: Χρυσάνθη Δούζη
1ος Πέερ Γκυντ: Γιώργος Βουρδαμής-Μαυρογέννης
Ασλάκ ο σιδεράς: Νίκος Καπέλιος
Φίλοι του Ασλάκ: Γιώργος Κολοβός, Θανάσης Δισλής
Γαμπρός: Χρήστος Παπαδημητρίου
Πατέρας του Γαμπρού: Χρύσανθος Καγιάς
Μητέρα του Γαμπρού: Μομώ Βλάχου
Πατέρας Σούλβαϊγ: Έκτωρ Καλούδης
Μητέρα Σούλβαϊγ: Λαμπρινή Αγγελίδου
1η Σούλβαϊγ: Ειρήνη Φαναριώτη
Πατέρας της Ίνγκριντ: Γιώργος Γιαννώτας
Ίνγκριντ: Ειρήνη Καζάκου
Καλεσμένοι στον γάμο: Τρυφωνία Αγγελίδου, Λίλα Βλαχοπούλου, Δέσποινα Γιαννοπούλου, Γιάννης Παρασκευόπουλος, Κλαίρη Χριστοπούλου, Θάνος Φερετζέλης
2ος Πέερ Γκυντ: Χρίστος Στυλιανού
Γυναίκα με τα πράσινα: Ιωάννα Παγιατάκη
Γέρος του Ντοβρέ: Στέλιος Τράκας
Αυλικός των Τρολ: Χρύσανθος Καγιάς
Τρολ: Τρυφωνία Αγγελίδου, Λίλα Βλαχοπούλου, Μομώ Βλάχου, Θανάσης Δισλής, Ειρήνη Καζάκου, Νίκος Καπέλιος, Γιώργος Κολοβός, Χρήστος Παπαδημητρίου, Θάνος Φερετζέλης, Κλαίρη Χριστοπούλου
Δικαστικός κλητήρας: Μανώλης Φουντούλης
Αχθοφόροι: Γιώργος Κολοβός, Θανάσης Δισλής
Κάρι: Μομώ Βλάχου
Παιδί της γυναίκας με τα πράσινα: Θάνος Φερετζέλης
3ος Πέερ Γκυντ: Ιορδάνης Αϊβάζογλου
Μίστερ Κόττον: Έκτωρ Καλούδης
Μεσιέ Μπαλόν: Χρήστος Παπαδημητρίου
Χερ Φον Έμπερκοπφ: Γιώργος Σφυρίδης
Χερ Τρουμπετερστράλε: Γιώργος Γιαννώτας
Σκλάβοι: Γιώργος Κολοβός, Θάνος Φερετζέλης
Κλέφτης αλόγου: Θανάσης Δισλής
Ανίτρα: Δέσποινα Γιαννοπούλου
Χορεύτριες: Λίλα Βλαχοπούλου, Μομώ Βλάχου, Ειρήνη Καζάκου, Κλαίρη Χριστοπούλου
2η Σούλβαϊγ: Λαμπρινή Αγγελίδου
Μπεγκρίφενφελντ: Γιάννης Παρασκευόπουλος
Χούχου: Χρήστος Παπαδημητρίου
Φελάχος: Γιώργος Κολοβός
Τρόφιμοι ψυχιατρείου: Τρυφωνία Αγγελίδου, Λίλα Βλαχοπούλου, Μoμώ Βλάχου, Θανάσης Δισλής, Χρύσανθος Καγιάς, Ειρήνη Καζάκου, Νίκος Καπέλιος, Θάνος Φερετζέλης, Κλαίρη Χριστοπούλου
4ος Πέερ Γκυντ: Δημήτρης Σιακάρας
Καπετάνιος: Μανώλης Φουντούλης
Τιμονιέρης: Γιώργος Κολοβός
Μάγειρας: Θανάσης Δισλής
Παράξενος ταξιδιώτης: Γιώργος Σφυρίδης
Παντομίμα Ναυαγίου: Γιώργος Κολοβός
Κάποιος: Έκτωρ Καλούδης
Χύτης: Γιώργος Γιαννώτας
Μουσικός: Γιώργος Κολοβός
Χωρικοί: Τρυφωνία Αγγελίδου, Λίλα Βλαχοπούλου, Μομώ Βλάχου, Θανάσης Δισλής, Χρύσανθος Καγιάς, Θάνος Φερετζέλης, Κλαίρη Χριστοπούλου
Ηχητικά εφέ-αέρας: Τρυφωνία Αγγελίδου, Γιώργος Κολοβός, Θάνος Φερετζέλης.
Άγγελοι: Μομώ Βλάχου, Ειρήνη Καζάκου, Έκτωρ Καλούδης, Νίκος Καπέλιος, Χρήστος Παπαδημητρίου, Γιώργος Σφυρίδης, Στέλιος Τράκας
Η ηχογράφηση έγινε στο στούντιο Αpodrasi.
Ηχογράφηση-μίξη: Τάσος Φωτίου, Δημήτρης Οικονομάκης
Έπαιξαν οι μουσικοί: Τάσος Φωτίου (σαξόφωνο, νέι, κρουστά, φλογέρα), Απόστολος Μάρης (κανονάκι, νέι), Γιώργος Κατσάνος (πιάνο, πλήκτρα, βιμπραντονεόν, ιδιόφωνα), Σοφία Μαυρογιαννίδου (Φλάουτο), Ματθαίος Πετρόπουλος (ηλεκτρική κιθάρα), Δημήτρης Οικονομάκης (κοντραμπάσο, κιθάρες)