Διατηρώντας διακριτική παρουσία και με πλούσια καλλιτεχνική δράση στο χώρο της ουσιαστικής μουσικής, της jazz και των αυτοσχεδιασμών, η Νατάσσα Μάρε Μουμτζίδου μιλά στον Χρήστο Μιχαλέρη για το καλλιτεχνικό της γίγνεσθαι και τις φετινές της τακτικές παραστάσεις στο «Burlesque».
Ο «Λαγός του ότι να ‘ναι» είναι το τελευταίο σου πόνημα. Τι άλλο ετοιμάζεις, σκέφτεσαι αυτόν τον καιρό; Πώς θα περιέγραφες το καλλιτεχνικό σου στίγμα σήμερα; Χαίρομαι ιδιαίτερα που ξεκινούμε τη συζήτησή μας με την ιδιότητά μου ως συγγραφέα παιδικών παραμυθιών. Το συγκεκριμένο έργο αποτελεί μια εισαγωγή της παιδικής σκέψης στον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό, σκέψη και έκφραση μέσα από τη χρήση της ελληνικής γλώσσας. Είναι μια αντίστοιχη με τη μουσική μου παρουσία, προσπάθεια, να δοθούν νέες ερμηνείες στην προσέγγιση του κόσμου και να διαρρηχθεί ένα συμπαγές κατεστημένο συμπεριφοράς και σκέψης. Στο όνομα πάντοτε μιας λαμπερής και δημιουργικής σχέσης με τη ζωή και τους ανθρώπους. Αυτόν τον καιρό ετοιμάζω το επόμενό μου παραμύθι, το οποίο είναι μια πραγματικά συναρπαστική ναυτική περιπέτεια για την οποία θα μου επιτρέψετε να κρατήσω περαιτέρω μυστικό το θέμα της. Επίσης, σε συνεργασία με το «ApopsisTrio» ετοιμάζουμε τη νέα μας δισκογραφική δουλειά, που αφορά σε θέματα της ελληνικής παράδοσης μέσα πάντοτε από το πρίσμα της jazz και του ελεύθερου αυτοσχεδιασμού. Το καλλιτεχνικό μου στίγμα θεωρώ ότι είναι εξαιρετικά ευρύ. Μουσικά οι δουλειές μου εκτείνονται από τη Μεσόγειο, το ρεμπέτικο και την ελληνική παράδοση έως τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό και τη σύγχρονη μουσική. Συνεργάζομαι με καλλιτέχνες από όλους τους χώρους της jazz και της σύγχρονης μουσικής και τούτος είναι από μόνος του ένας εξαιρετικά ευρύς τομέας. Ασχολούμαι, όμως, με το κάθε τι. Είτε αυτό αφορά στην ιδιότητά μου ως μουσικού, συγγραφέα, ραδιοφωνικής παραγωγού, γραφίστριας, επιμελήτριας εικόνας και κειμένων, είτε αυτό αφορά στην ενεργή χαρά και συμμετοχή μου στη ίδια τη ροή της ζωής που τη θεωρώ ύψιστη καλλιτεχνική δραστηριότητα.
Τι σου είναι πιο επίπονο στην προετοιμασία μιας παράστασης; Επίπονες θεωρώ τις διαδικασίες προώθησης μιας παράστασης και όχι τις όποιες διαδικασίες προετοιμασίας της, καθώς αυτές είναι πάντοτε βαθύτατα ευεργετικές για εμάς που ασχολούμαστε με την ελεύθερη έκφραση και όχι με την σκληρή εμπορικότητα και τις αγωνίες που προκύπτουν από αυτή. Το αποτέλεσμα είναι ότι η σχέση που αναπτύσσεται τελικά με το κοινό είναι σχέση βαθιάς συγκίνησης και θα μου επιτρέψετε να πω, αμφίδρομα θεραπευτική.
Φέτος εμφανίζεσαι τακτικά στο «Burlesque»… Το «Burlesque» αποτελεί αυτή τη στιγμή τον πλέον πολύτιμο για τη Θεσσαλονίκη καλλιτεχνικό τόπο. Είναι μία σκηνή που δεν φοβάται τίποτα. Δεν φοβάται την καλλιτεχνική πρόκληση. Ο ιδιοκτήτης του, Κώστας Σκιπιτάρης, είναι μία θεσπέσια προσωπικότητα που ακτινοβολεί ενέργεια. Σκηνογράφος ο ίδιος, ερχόμενος από τη Νέα Υόρκη, μεταφέρει την αύρα της διεθνούς εναλλακτικής πρότασης. Θεωρώ τον εαυτό μου ιδιαίτερα τυχερό για τη φιλία του και την παρουσία του στα καλλιτεχνικά δρώμενα της πόλης μας.
Οι παραστάσεις μου στο Burlesque ποικίλουν θεματολογικά. Από classicjazzstandards έως τον Μάνο Χατζιδάκι και από τις ελεύθερες αυτοσχεδιαστικές παραστάσεις στη σύγχρονη μουσική τέχνη με μεγάλα ονόματα της jazz σκηνής, όπως ο διεθνής έλληνας κρουστός Νίκος Τουλιάτος.
Έχεις μια πλούσια καριέρα με πολύ ενδιαφέρουσες δουλειές που δεν πέρασαν από την πρώτη γραμμή της δημοσιότητας… Η δημοσιότητα είναι ένα επίσης εξαιρετικά ασαφές και ασταθές πεδίο. Στο χώρο που ανήκω καλλιτεχνικά, οι δουλειές μου έτυχαν μεγάλης δημοσιότητας και στήριξης. Ευρύτερα, δεν είναι δυνατό να υποστηριχθούν οι εναλλακτικές δουλειές σε μεγάλη έκταση. Εκείνο που είναι εξαιρετικά σημαντικό να σημειωθεί είναι ότι στις πλέον πρόσφατες παρουσιάσεις και συνεργασίες μου, αναπτύχθηκε μια ισχυρότατη δυναμική που προσελκύει συνεχώς κοινό από άλλα είδη σε έναν χώρο που δεν ανήκει στα αυστηρά εμπορικά καθιερωμένα πλαίσια.
Πόση πρωτοτυπία χωράει στη νέα μουσική σήμερα; Αν και θεωρώ ότι δεν υπάρχει πλέον παρθενογένεση στη μουσική και ενδεχομένως η ωραιότερη μουσική να έχει ήδη παιχτεί, πιστεύω πως το πνεύμα και η φαντασία του ανθρώπου εξελίσσονται συνεχώς. Είναι ατέρμονα πεδία φωτός και ενέργειας και έτσι ο άνθρωπος βρίσκει πάντοτε τρόπους να πρωτοτυπεί.
Πώς σου φαίνεται η όλη εξέλιξη με την πορεία της καταγεγραμμένης μουσικής, με την ευκολία παραγωγής της, χωρίς cd ή και ελεύθερα διανεμόμενης στο internet; Μου φαίνεται εξαιρετικά δημιουργικό. Η μουσική πληροφορία έχει απελευθερωθεί. Συναντούμε στο διαδίκτυο αριστουργήματα από μη «καταξιωμένους» εμπορικά καλλιτέχνες που δεν τους υποστήριξε καμιά δισκογραφική και πιθανότατα δεν θα μπορούσαμε ποτέ να τους ανακαλύψουμε. Δεν ξέρω αν είμαι και η ίδια υπέρ πλέον της «τυπωμένης» δισκογραφίας. Είμαι μάλλον θαυμάστρια της ελεύθερης πληροφορίας.
Μέσα από το «πρίσμα» σου πώς σχολιάζεις την περιρρέουσα ατμόσφαιρα; Έχεις δει νέες ιδιαίτερα εμπνευσμένες δουλειές που να προκλήθηκαν σε αυτό το παρόν; Εσένα σε έχει εμπνεύσει η κρίση και πώς; Η κρίση για την τέχνη λειτουργεί θεραπευτικά. Είναι κάθαρση, αναθεώρηση και επανεκτίμηση. Η τέχνη έχει στόχο να βοηθά τον άνθρωπο πνευματικά, ψυχικά και πιστέψτε με και σωματικά, όπως έχει αποδειχθεί ιατρικά. Σε μια εκφυλισμένη από το «φαίνεσθαι» κοινωνία, η τέχνη έμεινε στα αζήτητα από τον ευρύ κόσμο, έγινε ελιτισμός. Τώρα, εισέρχεται εκ νέου στην καρδιά της κοινωνίας γιατί τη χρειαζόμαστε για να στηριχθούμε ψυχικά και πνευματικά στην τρέχουσα δοκιμασία μας. Ακούω εξαιρετικές νέες δουλειές και παρατηρώ να αναπτύσσονται ραγδαία οι εναλλακτικές μουσικές σκηνές και οι έντιμες καλλιτεχνικές προτάσεις.
Ποια απ’ όλες τις μουσικές σου δραστηριότητες απολαμβάνεις περισσότερο; Τις ελεύθερες αυτοσχεδιαστικά παραστάσεις και τις μουσικές της μεσογείου που παρουσιάζουμε με τους συνεργάτες μου μέσα πάντοτε από το πρίσμα της jazz.
Ποιο μακρινό μουσικό απωθημένο ή όνειρο έχεις; Δεν έχω κάποιο μακρινό όνειρο παρά μονάχα τους οραματισμούς του τώρα. Εύχομαι να με αξιώνει ο Θεός να ζω πάντοτε μέσα στη μουσική που τόσο αγαπώ.
«Burlesque», Σκρα 10,
Τ: 6976568624, 6947 351142