Δικός της… ή αλλιώς «όταν ο Joaquin Phoenix συναντά τον Spike Jonze»
Το ‘χουμε ξαναπεί από αυτό εδώ το βήμα: είναι πολύ σημαντικό ένας σκηνοθέτης να καταφέρνει να έχει δικό του στυλ και να το βελτιώνει ταινία με ταινία. Είχαμε πει για τον Wes Anderson, για τον Alfonso Cuaron και για άλλους. Ο σκηνοθέτης της ταινίας που θα κουβεντιάσουμε σήμερα είναι και αυτός μέλος της λίστα μας. Μιλάμε για τον Spike Jonze (αδυνατώ να καταλάβω πως προφέρεται σωστά στα ελληνικά!) ο οποίος χρόνια μετά το «Στο μυαλό του Τζον Μαλκοβιτς», το «Adaptation» και το «Where the wild things are» αναλαμβάνει εξ ολοκλήρου την συγγραφή του σεναρίου του “Her” (Δικός της) και βάζει ολόκληρη την σφραγίδα του στο νέο του δημιούργημα (είναι και στο team της παραγωγής). Στην τέταρτη του ταινία μεγάλου μήκους, έχει την τύχη να παίζει ένας από τους καλύτερους νέους αμερικανούς ηθοποιούς, ο Joaquin Phoenix. Το αποτέλεσμα; Να πάρουμε τα πράματα με την σειρά.
Αρχικά το στόρυ. Σε ένα όχι και τόσο μακρινό μέλλον, που η τεχνολογία έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας μας (πόσο ακόμα άραγε;) ο Theodore ένας αντικοινωνικός συγγραφέας ευχετήριων καρτών (πανέξυπνο!), πρόσφατα χωρισμένος από την γυναίκα (Rooney Mara) που αγάπησε όσο κανέναν άλλον στον κόσμο, βρίσκει παρηγοριά στο Λειτουργικό Σύστημα (ΛΣ) (φωνή της Scarlet Johansson) . Και τι ακριβώς είναι αυτό; Σκεφτείτε τον υπολογιστή σας με νοημοσύνη. Να σας μιλάει, να νιώθει πράματα, να εξελίσσεται, να ζηλεύει ακόμα και να κάνει σεξ μαζί σας (οκ, όχι με τους όρους που ξέρουμε σήμερα). Να είναι ο αντικαταστάτης του ερωτικού σας συντρόφου. Και το καλύτερο : μπορείς να το ανοίξεις ή να το κλείσεις όποτε εσύ γουστάρεις!
Το αποτέλεσμα αυτής της επίπλαστης και ψεύτικης σχέσης και επικοινωνίας, είναι η απομάκρυνση από τις αληθινές ανθρώπινες σχέσεις. Πόσο κοντά άραγε είμαστε στο να συμβεί αυτό; Θα μπορούσαμε να κάνουμε σχέσεις μόνο μέσω facebook? Πόσο έχουμε χάσει την επαφή με τους ανθρώπους γύρω μας; Πόσο τρομακτικό μας φαίνεται ένα μέλλον που οι άνθρωποι θα μιλάμε μόνο μέσω συσκευών; Έχουμε μάθει να παίρνουμε τα θετικά από την εξέλιξη της τεχνολογίας ή γινόμαστε έρμαια των νέων αναγκών που μας πλασάρουν; Πόσο μόνους μας κάνει η διαδικτυακή επικοινωνία; Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που θέτει η ταινία και μόνο απ’ αυτή την άποψη την κάνει πετυχημένη!
Να πούμε κάτι για τις ερμηνείες; Το θεωρείτε απαραίτητο; Κατ’ αρχάς παίζει όπως είπαμε και πιο πάνω, ο Joaquin Phoenix. Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε κάτι άλλο. Πολύ καλή για ακόμα μία φορά η (θεά) Rooney Mara στον μικρό ρόλο που είχε, αγνώριστη η- την αγαπώ- Amy Adams σε μία πολύ πειστική και μεστή ερμηνεία, και ερωτιάρα η φωνή της Scarlet Johansson. Ερωτεύσιμο καστ! Και μία παρατήρηση σ’ αυτό το σημείο: είδατε πόσο καλά παίζουν οι ηθοποιοί όταν έχουν καλό σκηνοθέτη; Ή μάλλον, σκηνοθέτη που ξέρει τι ακριβώς θέλει από αυτούς. Κάντε μία σύγκριση με την ταινία που μιλήσαμε τις προάλλες (Κλέφτρα Βιβλίων) και δείτε πως δύο πολύ καλοί ηθοποιοί (Geoffrey Rush και Joaquin Phoenix) με διαφορετική καθοδήγηση αποδίδουν διαφορετικά.
Εξαιρετικό décor, απίθανα χρώματα, λιτή σκηνοθεσία, παράξενα καδραρίσματα ώρες ώρες (ειδικά όταν περπατά ο Theodore στους δρόμους αλλά προφανώς δικαιολογούνται οι επιλογές του) υπέροχη μουσική υπόκρουση και γενικά μία καλοδουλεμένη ταινία που καλώς έγινε τόσος ντόρος γι αυτήν!
Μία και μόνο παρατήρηση: κάπου ένιωσα ότι το σενάριο πελάγωσε! Δεν ήξερε πώς να το τελειώσει! Το ‘χω παρατηρήσει και σε άλλες ταινίες με πρωτότυπο θέμα (τρανό παράδειγμα το Gravity). Πέφτουν με τα μούτρα στην ανάπτυξη της ιδέας και νιώθουν μεγάλη αμηχανία για το πώς θα πρέπει να κλείσουν το σενάριο τους.
Εν κατακλείδι: Μιλάμε για μία γλυκιά ταινία, που θέτει προβληματισμούς, που μας κάνει να νιώθουμε τρόμο ώρες ώρες και που μας κάνει να νιώθουμε αρκετά άβολα γιατί βλέπουμε πολλές φορές τον εαυτό μας στην αποξένωση του Joaquin Phoenix. Η πιο γλυκιά dramedy της χρονιάς!
Να την δω;: Εννοείται! Θα σε προβληματίσει αλλά θα περάσει πολύ ευχάριστα η ώρα σου!
Πόσο της βάζεις; : 7,5/10 και αυτό διότι κάπου στο τέλος ένιωσα πως δεν ήξερε ο Jonze πώς να το τελειώσει. Κάπου κοίλιαζε λίγο η ταινία αλλά ξανά προς την δόξα τραβούσε!
Λοιπά στοιχεία: Ο σκηνοθέτης δίνει την φωνή του στο μικρό εξωγηινάκι του video game του Theodore! Άκρως πετυχημένη φωνή! Επίσης, πολύ όμορφη η φωτογραφία του Hoyte Van Hoytema του οποίου παλιότερες δουλειές είναι «Let the right one in», «Και ο κλήρος έπεσε στον Σμάιλι» κ.α. Επίσης πολύ καλή δουλειά στην επεξεργασία χρωμάτων στο μοντάζ και εξαιρετική δουλειά από το team των visual effect της ταινίας. Δείτε την!Αξίζει! Από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς!