Σκηνοθεσία: Malik Bendjelloul
Παίζουν: Rodriguez, Stephen Sugar Segerman, Dennis Coffey
Υπόθεση: Ο Rodriguez, κυκλοφόρησε την δεκαετία του ’70 έναν δίσκο που στις ΗΠΑ πούλησε το πολύ πέντε αντίτυπα. Το παράδοξο όμως είναι ότι στην Ν. Αφρική του απαρχάιντ, ο Rodriguez έγινε το απόλυτο ροκ είδωλο χωρίς ο ίδιος να το γνωρίζει! Δύο νοτιοαφρικανοί φαν του, ψάχνουν να δουν τι απέγινε το ίνδαλμα τους.
Γιατί να την δω;: Τα ντοκιμαντέρ αποτελούν ένα ιδιαίτερο είδος. Εξαιρετικά δύσκολα στο γύρισμα τους, με θέματα που πηγάζουν-αν όχι καταγράφουν- απ’ την πραγματικότητα, και αποτελούν μία ιδιαίτερη ματιά του εκάστοτε σκηνοθέτη-δημιουργού. Είναι η δική του πραγματικότητα. Είναι η αλλοιωμένη οπτική ενός σύνθετου πραγματικού κόσμου όπως αυτή στέκεται μπροστά στην κάμερα την στιγμή που πατάς το rec. Δύσκολα ένα ντοκιμαντέρ μεγάλης παραγωγής να μην είναι ωραίο. Γιατί έχουν έντονο το στοιχείο του πραγματικού και το παρουσιάζουν με τρόπο μυθοπλαστικό. Ναι, είναι μία άλλη μυθοπλασία το ντοκιμαντέρ. Είναι μία ιστορία που πηγάζει από πραγματικά συμβάντα, από πραγματικές καταγραφές αλλά η διήγηση του γίνεται με την πορεία μία ιστορίας. Με αρχή,μέση και τέλος
Αυτά τα στοιχεία, όχι απλά τα διαθέτει αλλά τα υπερβαίνει αυτό το θαύμα που ονομάζεται “Searching for the Sugar man”! Ο Bendjelloul, ο οποίος έφυγε από κοντά μας πριν μερικούς μήνες, είναι γνήσιος απόγονους του Flaerty, του Edgar Morin και άλλων σπουδαίων ντοικουμενταριστων. Το βασικότερο όμως χαρακτηριστικό της ταινίας είναι ότι μας παρουσιάζεται (μέσω του άρτιου μονταζ της) σαν μία ιστορία. Δύο νοτιοαφρικανοί που ψάχνουν έναν τραγουδιστή. Όταν θέλει να μας κάνει να πιστέψουμε ότι ο Rodriguez πέθανε, το καταφέρνει. Όταν θέλει να αναπτερώσουμε τις ελπίδες μας, το κάνει. Και όλα αυτά χωρίς την παρουσία ηθοποιών, χωρίς επαναλήψεις στις λήψεις, (σχεδόν) χωρίς στήσιμο. Είναι λοιπόν η απόλυτη μυθοπλασία που δημιουργείται από μία ιστορία (σχεδόν) μη σκηνοθετημένη. Είναι μία απόλαυση. Είναι ένας άθλος του σύγχρονου ντοκιμαντέρ, ενός είδους που εξελίσσεται δυναμικά και που όλο και περισσότεροι κινηματογραφιστές ψάχνουν και επενδύουν πάνω σ ‘ αυτό. Δίκαια κατέκτησε το όσκαρ εκείνης της χρονιάς και σάρωσε σε όποιο φεστιβάλ και αν συμμετείχε.