Κι όμως, το να πηγαίνεις σε live, σε χώρους φιλόξενους, για να ακούσεις ανθρώπους ήρεμους και χωρίς βεντετισμούς, που κρύβουν οικειότητα στο τραγούδι τους δεν είναι καθόλου κακή συνήθεια. Κάθε άλλο μάλιστα.
Το να πας, λοιπόν, στη ζωντανή εμφάνιση του Μίλτου Πασχαλίδη στη “Ζωντανή Μαύρη Τρύπα” είναι κάτι πέρα για πέρα όμορφο για μια βραδιά. Προφανώς το σκέφτηκαν πολλοί αυτό, γιατί στ’ αλήθεια δεν έπεφτε καρφίτσα στο μαγαζί.
Λίγες φορές βλέπεις κάποιον καλλιτέχνη να συγκεντρώνει τόσο κόσμο, και μάλιστα κόσμο που ενθουσιάζεται τόσο πολύ, που τραγουδά τόσο δυνατά, ένα κοινό που γίνεται ένα σώμα, που ενώνεται. Και ήταν η πρώτη φορά που υπήρχε ηλικιακή σύγκλιση στο κοινό, όλοι σχεδόν γύρω στα 30-40.
Ο Μίλτος Πασχαλίδης εμφανίστηκε μαζί με την Μιρέλα Πάχου, η οποία εκτός του ότι τραγουδούσε έπαιζε πιάνο και ακορντεόν. Το πρώτο μέρος της εμφάνισης ήταν αφιερωμένο σε τραγούδια άλλων δημιουργών και τραγουδιστών, έντεχνα ή πιο ροκ, που ξεσήκωσαν το κοινό.
Στο δεύτερο μέρος ακολούθησαν τραγούδια από την προσωπική του πορεία, πιο μελωδικά. Μόνο ελάττωμα που θα μπορούσα να βρω ήταν μια έλλειψη επικοινωνίας με το κοινό στο ενδιάμεσο των τραγουδιών, όταν προσπαθούσε να πει δυο λόγια, να αστειευτεί. Υπήρχε χάσμα.
Τρεις όροφοι γεμάτοι ασφυκτικά για τον Μίλτο Πασχαλίδη που – για να πω την αλήθεια- δεν το περίμενα ότι έχει τόσο ρεύμα και τόσο φανατικό κοινό. Πάντως κι εγώ κι οι άλλοι περάσαμε καλά, κι αυτό είναι που μετράει όταν αποφασίζεις να βγεις έξω ένα βράδυ.
Να περάσεις καλά…