Σινεμά Ξανά! Αφιέρωμα στον ελληνικό κινηματογράφο στην Καβάλα!

Κάτι όμορφο γίνεται 156χλμ. μακρυά από την Θεσσαλονίκη, στην όμορφη Καβάλα. Εκεί, στην πατρίδα του Χειμωνά, του Βασιλικού, της Βαλάκου και άλλων σημαντικών προσωπικοτήτων πραγματοποιείται “μία μεγαλειώδης κινηματογραφική γιορτή” όπως την προλογίζουν τα μέλη  της Κινηματογραφικής Λέσχης Καβάλας στο ειδικό φυλλάδιο που έφτιαξαν. Από τις 8 μέχρι τις 11 Σεπτεμβρίου θα πραγματοποιηθεί ένα εξαιρετικό αφιέρωμα στους Έλληνες σκηνοθέτες που τιτλοφορείται ως «Σινεμά Ξανά» και έχει τύχει μεγάλης αποδοχής από το κοινό της Καβάλας.

«Το αφιέρωμα ξεκίνησε ως ιδέα πριν μερικούς μήνες όταν βρισκόμασταν στη διαδικασία διαμόρφωσης του θερινού προγράμματος στον κινηματογράφο Ζέφυρο», μας λέει ο Χρήστος Ζαφειριάδης, ο υπεύθυνος της Κινηματογραφικής Λέσχης Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών Κάβαλας, και συνεχίζει «βρεθήκαμε σε δύσκολη θέση διότι έπρεπε να επιλέξουμε μία, ίσως δύο το πολύ, ταινίες για το θερινό πρόγραμμα αλλά με αυτό τον τρόπο θα ήταν σαν να αδικούμε τις υπόλοιπες. Ξέρετε, ο ελληνικός κινηματογράφος είναι απόλυτα ενεργός τα τελευταία χρόνια, παράγοντας πολλές καλές ταινίες. Είναι κρίμα λοιπόν αυτές οι ταινίες να μη φτάνουν σε περισσότερο κόσμο που θέλει να τις παρακολουθήσει.»

Και δεν έχουμε παρά να συμφωνήσουμε μαζί του καθώς αν και η συγκυρία είναι δύσκολη εν τούτοις ο ελληνικός κινηματογράφος δημιουργεί μερικές εξαιρετικές ταινίες. Κάποιες απ’ αυτές έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει (εντελώς δωρεάν) το καβαλιώτικο (και όχι μόνο) κοινό και ταυτόχρονα να κουβεντιάσει με τους δημιουργούς που τιμούν το αφιέρωμα και την προσπάθεια με την παρουσία τους. «Ο εχθρός μου» του Νίκου Τσεμπερόπουλου, «Η αιώνια επιστροφή του Αντώνη Παρασκεύα» της Ελίνα Ψύκου, «Το δέντρο και η κούνια» της Μαρίας Ντούζα, «Δύσκολοι αποχαιρετισμοί, ο Μπάμπας μου» και «September» της Πέννυς Παναγιωτοπούλου , «Μαχαιροβγάλτης» και «Το μικρό ψάρι» του Γιάννη Οικονομίδη είναι οι ταινίες που κρατούν συντροφιά στο σινεφίλ κοινό της πόλης σ’ αυτό το πρωτότυπο και σημαντικότατο αφιέρωμα.

Αλήθεια όμως, το κοινό βλέπει ελληνικό σινεμά δεδομένης και της δυσκολίας διανομής σε αίθουσες της επαρχίας; Ο Χρήστος Ζαφειριάδης μας λέει με σιγουριά «Το κοινό πρώτα από όλα θέλει να βλέπει καλές ταινίες. Ακόμα και εγώ προσωπικά ως καθημερινός καταναλωτής, δεν μου αρέσει να διαχωρίζω το ελληνικό σινεμά από το ξένο, όλα κινηματογράφος είναι. Ίσως το εγχώριο να βρίσκεται λίγο πιο κοντά μας (άρα και λίγο πιο κατανοητό στα μηνύματά του όταν θέλει) αλλά αυτό δεν έχει και μεγάλη σημασία. Μπορεί ένας ξένος δημιουργός να καταφέρει να επικοινωνήσει με το κοινό ευκολότερα από έναν Έλληνα γιατί θέλησε να μιλήσει πιο απλουστευμένα. Η επικοινωνία δημιουργού-θεατή δεν είναι μόνο θέμα χωροχρόνου αλλά κυρίως έκφρασης. Η διανομή είναι μια άλλη ιστορία, περισσότερο απλουστευμένη στον τρόπο που διακινεί τις ταινίες. Οι δυσκολίες διανομής των ελληνικών ταινιών είναι μια πραγματικότητα που δεν μπορούμε να αποφύγουμε, αυτό που μπορούμε όμως να κάνουμε είναι να βρίσκουμε λύσεις. Και όπως βλέπετε λύσεις μπορούν να βρεθούν, αρκεί να κοιτάξουμε λίγο καλύτερα.»

Και είναι μεγάλη αλήθεια αυτό που λέει ο Χρήστος, ότι δηλαδή η κινηματογραφική γλώσσα είναι μία και αδιαίρετη. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι τα τελευταία χρόνια σπουδαίες ελληνικές ταινίες ταξιδεύουν όλο και περισσότερο στο εξωτερικό. Να αναφέρουμε τον «Κυνόδοντα» που έφτασε μέχρι τα Όσκαρ; Το “Miss Violence” που διέπρεψε στο Φεστιβάλ Βενετίας; Το «Μικρό Ψάρι» που έφτασε στο Φεστιβάλ του Βερολίνου, το οποίο θα χει την ευκαιρία να παρακολουθήσει το κοινό μέσω του αφιερώματος Σινεμά Ξανά στον κινηματογράφο Ζέφυρο την Πέμπτη 11/9 παρουσία του Νίκου Οικονομίδη, του Βαγγέλη Μουρίκη και του Μπάμπη Παπαδόπουλου;

Ένα ακόμα σημαντικό στοιχείο του αφιερώματος είναι η σημαντικότητα που έχει το να βλέπουμε ταινίες στον φυσικό τους χώρο, στον κινηματογράφο. «Οι ταινίες είναι για να βλέπονται σε μεγάλο πανί, με κλειστά φώτα, με κλειστά κινητά και χωρίς ήχους από καζανάκι και φασαρία» ανέφερε ο Νίκος Τσεμπερόπουλος στην προχθεσινή του παρουσία στην προβολή της ταινίας του στοχοποιώντας ουσιαστικά το «κατέβασμα» των ταινιών από το ίντερνετ. Ο Χρήστος συμπληρώνει σχετικά «Δυστυχώς ή ευτυχώς και το downloading είναι πραγματικότητα. Σίγουρα μια ταινία χάνει ένα μέρος της ουσίας όταν βλέπεται σε κάποιον υπολογιστή όμως θεωρώ ότι αυτή η κατάσταση δεν επηρεάζει το κοινό που θέλει να πάει στον κινηματογράφο. Οι ταινίες πάντοτε θα παίζονται στις αίθουσες διότι την μαγεία που παράγεται μέσα στο σκοτάδι δεν μπορεί να την αντικαταστήσει κανένας οικιακός υπολογιστής. Το θετικό σε αυτή την υπόθεση είναι ότι όσο εξελίσσεται η τεχνολογία τόσο εξελίσσονται και οι συνθήκες. Ένας σινεφίλ για παράδειγμα μπορεί να πληρώσει και να έχει στο σπίτι του μια ταινία σε πάρα πολύ καλή ανάλυση και στη συνέχει να στήσει μια οικιακή προβολή σε μια μεγάλη οθόνη ή με προτζέκτορα, η τεχνολογία μπορεί να του δώσει αξιοπρεπή αποτελέσματα. Το θέμα είναι να μάθουμε να μην συμβιβαζόμαστε με την μετριότητα αναζητώντας πάντοτε αυτό που θέλουμε. Άλλωστε το εχθρός του καλού θα είναι πάντα το καλύτερο και αυτό ισχύει σε όλους τους τομείς της ζωής όχι μόνο στις ταινίες.» Ελπίζουμε να μην έχουμε ξεχάσει αυτή την τελευταία φράση του Χρήστου και να επιζητούμε συνεχώς το καλύτερο, να προσπαθούμε γι αυτό και να υποστηρίζουμε όταν το βρίσκουμε.

Κάτι τέτοιο κάνουν και οι κινηματογραφικές λέσχες ανά την χώρα, το 27^ο συνέδριο των οποίων θα πραγματοποιηθεί στην πόλη της Καβάλας στις 12,13 και 14/9 στο Αμφιθέατρο Περιφερειακής Ενότητας Καβάλας. «Οι κινηματογραφικές λέσχες έχουν ως κύριο στόχο τους την ανάδειξη της κινηματογραφικής τέχνης και της αρετές της, άρα δεν θα πρέπει να επαναπαύονται, θα πρέπει να αναδεικνύουν το καλό σινεμά, από όπου και αν προέρχεται. Είτε αυτό είναι ελληνικό, είτε αμερικάνικο είτε ταϊλανδέζο, δεν έχει σημασία.» μας λέει ο Χρήστος και συμπληρώνει «Υποτίθεται ότι η ενασχόληση των μελών μιας λέσχης τους παρέχει το προνόμιο της εξερεύνησης και της γνώσης. Αυτή την γνώση οφείλουν να την μεταδώσουν προς τα έξω, να διαδώσουν τον καλό κινηματογράφο σε όσες περισσότερες γωνιές μπορούν. Αυτό ακριβώς προσπαθούμε κι εμείς να κάνουμε.» Κρίνοντας από την παρουσία του κοινού στις προβολές των δύο πρώτων ημερών του αφιερώματος, μάλλον πετυχαίνουν ως τώρα τον στόχο τους.

Το ελληνικό σινεμά και γενικότερα το σινεμά δεν έχει σύνορα, δεν διαχωρίζει κέντρο από την  επαρχία. Οι «μικρές» πόλεις είναι ικανές να κάνουν μικρά «θαύματα», να δημιουργήσουν τις κατάλληλες συνθήκες για την διεύρυνση της γνώσης γύρω από την τέχνη, να παράξουν νέες μορφές  έκφρασης ή να εξελίξουν τις ήδη υπάρχουσες. Δεν είναι άλλωστε λίγα τα παραδείγματα πόλεων της επαρχίας που διοργανώνουν μεγάλα φεστιβάλ- γιορτές που αγκαλιάζονται από το τοπικό αλλά και το παγκόσμιο κοινό. «Νομίζω πως οποιαδήποτε πόλη μπορεί να υποστηρίξει μια τέτοια προσπάθεια αρκεί όμως να υπάρχουν άνθρωποι από πίσω που θα προσπαθήσουν γι αυτό. Άνθρωποι που θα είναι διατεθειμένοι να στήσουν προβολές «με χώμα και νερό», ταγμένοι σε ένα στόχο χωρίς επανάπαυση, άνθρωποι που θα δώσουν όχι μόνο τον χρόνο τους αλλά και ένα κομμάτι της ψυχής τους γι αυτό που αγαπάνε περισσότερο.» μας τονίζει με καθαρότητα και περίσσιο πάθος ο Χρήστος, ο υπεύθυνος μίας δραστήριας Κινηματογραφικής Λέσχης  που έχει καταφέρει να φέρει τον κόσμο της Καβάλας ακόμα πιο κοντά στο σινεμά.  «Δεν είναι θέμα χρημάτων, αυτά μπορούν να βρεθούν.  Θέληση πρέπει να υπάρχει και διάθεση για να δημιουργήσουμε κάτι όμορφο. Όσο για την προσπάθειά μας στο «Σινεμα.Ξανά», η ανταπόκριση του κόσμου είναι εκπληκτική, γεμίζοντάς μας δύναμη για την συνέχεια.»

Το ευχόμαστε ολόψυχα! Καλή προβολή!

γράφει ο Ευριπίδης Ταρασίδης