Ο τύπος του τραγουδιού που σου αφήνει τα περιθώρια να το μεταφράσεις από την δική σου οπτική, σύμφωνα με τα δικά σου βιώματα. Ωδή στον έρωτα για μένα. Μπορεί ο στίχος να μην είναι καθόλου επιφανειακός μα παραμένει τόσο άμεσος. Δημιουργεί εικόνες. Σαν ένα προσεγμένο ποίημα.
Ακόμη θυμάμαι το ερώτημα σε καθηγήτρια:
”Για ποιον λόγο αυτό το τραγούδι να μην συμπεριληφθεί στις ανθολογίες που διδάσκονται; Σε τι υστερεί; Μόνο και μόνο επειδή είναι ο Σιδηρόπουλος;”
Χαμόγελο και φιλικό χτύπημα στην πλάτη. Συμφωνούσε.
Υ.Γ. Άλλαξαν οι καιροί αλλά ό,τι αξίζει με μανία θα το κρατάμε ζωντανό.
Στην Κ
Παύλος Σιδηρόπουλος από το άλμπουμ ”Φλου΄” που κυκλοφόρησε το 1979
Lyrics
Οταν κάποιο βράδυ θα σε ξυπνήσει απότομη η κραυγή σου
και τρέξεις στη μαμά σου να το πεις
και εκείνη τρομαγμένη μες στο ψυγείο κλείσει τη φωνή σου
θα ‘ναι αργά μεσάνυχτα και θα ‘χεις κουραστεί
Οταν θα αγαπήσεις το γέλιο σου και την αναπνοή σου
και δεις πως έχεις κάτι να μας πεις
στο πλάι σου ο άνθρωπος που διάλεξες βιτρίνα στη ζωή σου
τριάκοντα αργύρια αντίτιμο σιωπής
Πες μας τι θα γίνει αν κάποτε αγγίξεις το κορμί σου
και το ‘βρεις τσακισμένο απ’ τις πληγές
και γύρω σου κούκλες χλωμές ανίκανες να ακούσουν τη φωνή σου
και οι αλήθειες σου να σέρνονται στο πάτωμα γυμνές.
γράφει ο Φάνης Τσοκανάς