Πρέπει να ήταν Αύγουστος του 2011. Λίγο πριν την μεγάλη αλλαγή. Τότε κάμποσα χιλιόμετρα μακριά από την Θεσσαλονίκη ετοιμαζόμασταν με την μέχρι τώρα παρέα να ανοίξουμε σε ένα από τα μεγαλύτερα φεστιβάλ της Ηπείρου.
Το line up γνωστό από καιρό με Ζιώγαλα και 1550 αποτελούσε την μεγαλύτερη βλέψη που θα μπορούσαμε να έχουμε. Από ένα μικρό και όχι από τα πιο πετυχημένα μπαράκια της περιοχής (μια μίξη internet cafe με ροκάδικο με τον κλασσικό τύπο για αφεντικό που γουστάρει τα live για να καταλάβετε) θα βρισκόμασταν να κάνουμε sound check αμέσως μετά από ”ονόματα” όπως συνήθιζαν να λένε.
Κι όμως ήρθαν βραδιές, λίγο πριν την μεγάλη για εμάς εμφάνιση που το μυαλό μας ταξίδευε αλλού… Ακόμα και εκείνη την στιγμή που από το κοινό των πενήντα ατόμων αντικρίζεις δύο χιλιάδες και ωστόσο δεν τα χάνεις και αντιθέτως αποδίδεις και κερδίζεις τις εντυπώσεις, υπάρχει η πιθανότητα να κατέβεις από την σκηνή και να νιώθεις μισός. Κι ας μην το έχεις καταλάβει ή έστω κι αν προσπαθείς να πειστείς πως δεν το έχει καταλάβει.
Γιατί; Καμία επιτυχία δεν μπορεί να αντικαταστήσει την πραγματική ευτυχία. Τότε κάτι έλειπε.
Υ.Γ. Ευχαριστώ τον φίλο μου Βαγγέλη που μου θύμισε τις όμορφες εκείνες στιγμές μέσω αυτού του τραγουδιού.
Νίκος Ζιώγαλας – Θα σου φανερωθώ από το άλμπουμ ”Ό,τι πεις απόψε θα γίνει” που κυκλοφόρησε το 1987
Lyrics
Κάτι μας έφερε κοντά
πάνω που τέλειωνε η βραδιά
πάνω που έλεγα να φύγω
το βλέμμα σου με κράτησε ξανά
Το κατάλαβα μόλις σε είδα
ότι μάντεψες σωστά
πως ήθελα μωρό μου να ξεχάσω
τις αναμνήσεις μου και ήρθαμε κοντά
Μη μου κάνεις ερωτήσεις
ψέματα να μη σου πω
την αλήθεια αν θες να δεις
κλείσε τα μάτια σου
Θα σου φανερωθώ
θα σου φανερωθώ
Δεν ξέρω αν θα ‘μαστε μαζί για πάντα
τι πάει να πει παντοτινά
μα νομίζω πως μαζί σου υπάρχει μια ελπίδα
τα αδύνατα να γίνουν δυνατά
Μη μου κάνεις ερωτήσεις
ψέματα να μη σου πω
την αλήθεια αν θες να δεις
κλείσε τα μάτια σου
Θα σου φανερωθώ
θα σου φανερωθώ
γράφει ο Φάνης Τσοκανάς