Η συνέντευξη έγινε με αφορμή την έκθεση που πραγματοποιήθηκε στο ισόγειο της Αρχιτεκτονικής, οδός Αγγελάκη 13 του Δήμου Θεσσαλονίκης. με τίτλο ¨Συνάντηση των 2¨ από 22/9/2014 έως 28/9/2014 Των Χατζηαγόρου Γιώργου και ‘Εφης Γανέλη*
Η συνέντευξη δόθηκε στον Νίκο Ιγνατιάδη
Αλήθεια Έφη θα ΄θελα να μάθω και να μάθουν και οι αναγνώστες για αυτήν την σύμπραξη λίγα περισσότερα, (παρατηρώντας την δουλειά και των δύο, του Γιώργου Χατζηαγόρου και την δική σου διαπιστώνουμε ότι και η θεματική αλλά και όλο το ύφος είναι εντελώς διαφορετικά), πως καταλήξατε στην σύμπραξη? Η συνάντηση των 2 – για μένα και το Γιώργο Χατζηαγόρου αποτελεί την εικαστική συνάντηση δύο φίλων και παλιών συνεργατών, τη συνάντηση δύο διαφορετικών τεχνοτροπιών – όπως θα δείτε και εσείς, και τη συνάντηση δύο διαφορετικών συναισθηματικών κόσμων και χρωμάτων, που αποτυπώνονται στα έργα μας.
Εφη (και σου μιλώ στον ενικό καθώς είμαστε παλιοί γνώριμοι…) πως θα περιέγραφες εσένα, και ποιόν τίτλο θα έβαζες εάν έκανες μόνη σου την έκθεση αυτή? Η πρώτη λέξη που μου έρχεται στο μυαλό είναι «ανήσυχη» όσοι με γνωρίζουν ξέρουν ότι βρίσκομαι σε μια αδιάκοπη κίνηση ,προσπαθώντας να χωρέσω όσο πιο Πολλά πράγματα μπορώ στη μέρα μου, γενικά μου αρέσει να ξυπνώ νωρίς το πρωί και να αξιοποιώ τον ελεύθερο χρόνο δημιουργικά, τώρα όσο αφορά τον τίτλο που έβαζα στην έκθεση θα ήταν «ταξίδι στη παιδική ηλικία»
Τι ήταν αυτό που σε έσπρωξε στην ζωγραφική? Και πως θα χαρακτήριζες τις δημιουργίες σου? Αρχικά ήταν η ανάγκη για δημιουργία σε συνδυασμό με την αγάπη μου για την τέχνη καθώς και τύχη να γνωρίσω ανθρώπους που μου έδωσαν το θάρρος να συνεχίσω να ζωγραφίζω και να θέλω συνεχώς να βελτιώνομαι. Στην πορεία ,πέρα από μέσο έκφρασης η ζωγραφική άρχισε να λειτουργεί χαλαρωτικά. Μια απεικόνιση με χρώματα της παιδικής ανεμελιάς.
Που θέλεις να οδηγήσεις το κοινό με αυτή σου την συλλογή? Πως θέλεις να αναγνώσει το κοινό την δουλειά σου? Επιθυμία μου είναι μέσα από τα έργα μου να ταξιδέψω το κοινό στην παιδική ηλικία. Φεύγοντας κάποιος από την έκθεση θα ήθελα να κρατήσει το συναίσθημα που θα του γεννήσει το νοσταλγικό αυτό ταξίδι στα παιδικά του χρόνια.
Τα έργα σου αυτά ως εικαστική έκφραση δεν θίγουν προβλήματα και δεν ακουμπούν τον σύγχρονο τρόπο ζωής που απαιτεί φρενήρεις ρυθμούς, παρά μας ταξιδεύει σε ιδεατούς κόσμους με λιβάδια κούνιες και χαρούμενα παιδιά, είναι καμπανάκι για το νόημα της ζωής που χάνουμε όλοι μας? Τα τελευταία χρόνια έχω την αίσθηση ότι περιβαλλόμαστε από ένα σύννεφο γεμάτο απαισιοδοξία γκρίνια, καταστάσεις που βιώνουμε όλοι καθημερινά .Στόχος της συγκεκριμένης δουλειάς μου είναι να αποτυπώσω την ξεγνοιασιά και την αισιοδοξία. Είναι μια διαφυγή από το μαύρο σύννεφο που κυκλώνει τον καθένα μας .
Όλες οι δουλειές σου έχουν αισιόδοξο χαρακτήρα και μηνύματα? Οι περισσότερες αν όχι ολες.
Ποια είναι η φιλοσοφία της ζωής σου γενικότερα? Πιστεύω πως όλες οι εποχές είναι δύσκολες, ωστόσο ,είναι στο χέρι μας να προσπαθούμε για το καλύτερο με οποία μέσα διαθέτουμε ,να βρίσκουμε λύσεις στις δυσκολίες και να βγαίνουμε ποιο δυνατοί από αυτές.
Αν θα έπρεπε με πέντε λέξεις να να γνωρίσει το κοινό τον χαρακτήρα σου, ποιες θα ήταν αυτές?Ανήσυχο πνεύμα ,δημιουργική ,αγχώδης, και… παιδί.
Ευχαριστώ.
* Έφη Γανέλη
Γεννήθηκε στη Λιβαδειά Βοιωτίας και τα τελευταία χρόνια κατοικεί στη Θεσσαλονίκη. Με σπουδές Γεωπονίας , ξεκίνησε την καλλιτεχνική της δραστηριότητα το 1997, πραγματοποιώντας ερασιτεχνικά βήματα. Tο 2007 παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής στο Εργαστήρι Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Δήμου Νεάπολης Θεσσαλονίκης οπού και παρουσίασε τα πρώτα της έργα. Με τη “Πινακοθήκη των χρωμάτων” Ελλάδος συμμετείχε: Στο Akashi Ιαπωνίας – Ιnternational Art Exchange Exhibitrion, Ιούνιος 2013. Στο Kobe Ιαπωνίας – Διεθνής Έκθεση Τέχνης Επιλεγμένων Καλλιτεχνών, Ιούνιος 2013. Στη Γκαλερί Ντεπώ Art, Μάιος 2013. Στην 1η Triennale Ζωγραφικής Τοίχου ενός παλιού τυπογραφείου στη Θεσσαλονίκη, Μάιος 2013. Στη Βοστόνη -Worcester state University, Δεκέμβριος 2012. Στον εκθεσιακό χώρο του Anna’s Restaurant στη Σκόπελο, Αύγουστος 2012. Στη Δημοτική Πινακοθήκη της Χίου, Ιούλιος 2012. Στη Ομαδική Ζωγραφική Τοίχου του ισογείου της Κεντρικής Δημοτικής Βιβλιοθήκης του Δήμου Θεσσαλονίκης, Ιούλιος 2012. Τον Ιούνιο του 2013 βραβεύεται με Fine Art Prize στη Διεθνή Έκθεση Τέχνης Επιλεγμένων Καλλιτεχνών στο Akashi της Ιαπωνίας. Τον Ιούνιο του 2012 παίρνει Έπαινο στην Κατηγορία της Ζωγραφικής του 2oυ Πανελλήνιου Διαγωνισμού του ΣΚΕΤΒΕ: “Παράλληλοι Δρόμοι”. Το 2014 υπό την αιγίδα της “Θεσσαλονίκης- Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα Νεολαίας 2014” συμμετέχει σε εικαστικές παρεμβάσεις με ομάδα νέων καλλιτεχνών και παρουσιάζει έργα της σε έκθεση ζωγραφικής με τίτλο “Συνάντηση των 2“, στην αίθουσα τέχνης του δήμου Νεάπολης Συκεών, ενώ παράλληλα μέσα από τη βιωματική αφήγηση παραμυθιών ζωγραφίζουν με παιδιά τους τοίχους σχολικών κτιρίων (Νεάπολης και Θεσσαλονικής) και στο χώρο του φεστιβάλ βιβλίου, σε ανοιχτή εκδήλωση για τους λιλιπούτειους αναγνώστες, ζωγραφίζουν την παραλία στο πλαίσιο της δράσης “ταξιδεύοντας στο παραμύθι”. Η καλλιτεχνική της πορεία περιλαμβάνει επίσης συμμετοχές : Στη φιλανθρωπική έκθεση τέχνης “Διαφορετικότητα”- Κέντρο Δια Βίου Μάθησης ¨Αναβάθμιση & Σύλλογος Οικογενειών Αμεα Νεάπολης Συκεών, Απρίλιο 2014.Στο “Εικαστικό Ημερολόγιο Γένους Θηλυκού” – Αίθουσα Τέχνης Δήμου Νεάπολης-Συκεών, Μάρτιος 2014. Στις “7 Ημέρες Τέχνη και Λόγος”- Κέντρο Πνευματικής Διακονίας του Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Ωραιοκάστρου Θεσσαλονίκης, Μάιος 2012
Τα έργα της είναι εμπνευσμένα από τη φύση – την τεχνολογία – τη μουσική – τα παιδικά παιχνίδια – τα παραμύθια … Χρησιμοποιεί μικτά υλικά και έντονα χρώματα που σε ταξιδεύουν σε χώρους και χρόνους μαγικούς….