“Η φόνισσα” του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη στο Θέατρο Τ, κριτική παράστασης

Written by

Πολυφωνικό χορικό αναλόγιο με τα μαγικά υλικά της θεατρικής απεικόνισης, το παραστατικό σχεδιάγραμμα της λογοτεχνικής συνθήκης της Φόνισσας.

Μοντέρνα η ανάγνωση του έργου με σκηνοθετικές  γραμμές  που βασίστηκαν στο κείμενο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και στο ζωηρό αποτύπωμα- διήγηση των εικόνων του.

Οι  φωνές των γυναικών που πλαισίωσαν ιριδοσκοπικά την μορφή της Φραγκογιαννούς, ιδωμένης στο δαιδαλικό  ψυχογραφικό στίγμα του κοινωνικού νησιωτικού τοπίου, ανέδειξαν  το πολυσύνθετο κράμα της γυναικείας ψυχής στο απείκασμα   της γιάτρισσας-γραίας Χαδούλας.

Παρακολουθήσαμε την ζωή της βασανισμένης μορφής μέσα από την εξιστόρηση των παθών της τόσο  στο περιβάλλον της οικογένειας που γεννήθηκε όσο και  σ’ αυτό που εντάχθηκε ύστερα από τον γάμο της και ακούσαμε τις σκέψεις της, όπως πλατύνθηκαν μέσα της ως πικρό καταστάλαγμα, ανοίγοντας  σαν κύκλοι στους κορμούς των δέντρων, αποκαλύπτοντας το βάρος των χρόνων στον χρόνο της ζωής της.

Η αναπαράσταση είχε μια αδιόρατη τρυφερότητα, ειρωνεία και θλίψη.  Η φυσικότητα  της εξιστόρησης και η εγγύτητα προς τους θεατές, έδειξε εκφραστικά  τον μικρό και μεγάλο κύκλο ένταξης της ασήμαντης μορφής, αντιμέτωπης με τον εαυτό της, με τον κοινωνικό της περίγυρο, τον Νόμο, τον Θεό και τη φύση.

Οι ερμηνείες είχαν μια διεισδυτική θέρμη πλαισιώνοντας την μορφή της Φραγκογιαννούς, αναδεύοντας φωνές γυναικών σε διάφορα στάδια της ζωής, κοινωνικής, οικογενειακής,  θρησκευτικής. Η ώριμη στιβαρότητα της κ. Έ. Σταμούλη έδειξε άλλη μία φορά πως το σθένος έχει εσωτερικές ρίζες και η ουσία είναι στην αλήθεια του ηθοποιού.

Αυτήν την έκφραση ουσίας  αποτύπωσε η παράσταση με έναν μετατοπιστικό τρόπο στην εικόνα της, με μελαγχολικά τραγούδια-μπαλάντες στη μουσική, φωτίζοντας τη σκοτεινή φύση της παρόρμησης και του ενστίκτου,  όπως  έδειξε η καταβύθιση του δημιουργού στην ψυχοσύνθεση αυτής της κοινωνικής-θεατρικής μορφής.

Ευρηματική και η έκθεση του σκηνογραφικού τοπίου στον χώρο της σκηνής, ως μικρογραφία αντικειμένων και όγκων των πραγμάτων της καθημερινότητας, στην προοπτική του κλειστού  ορίζοντα της ζωής των γυναικών και του αντίλαλου της βοής του κόσμου.  

Η Φόνισσα        

Προσαρμογή κειμένου: Νικηφόρος Παπανδρέου, Πάνος Δεληνικόπουλος, ο θίασος
Σκηνοθεσία – Μουσική Επιμέλεια: Πάνος Δεληνικόπουλος
Σκηνικά – Κοστούμια: Μαρία Καραδελόγλου
Κίνηση: Σοφία Παπανικάνδρου
Φωτισμοί: Αθηνά Μπανάβα
Βοηθός σκηνογράφου – ενδυματολόγου: Σοφία Τσιριγώτη
Φωτογραφίες: Τάσος Θώμογλου
Επικοινωνία: Λία Κεσοπούλου
Γραφιστικός σχεδιασμός: Μαριέττα Πανίδου
Μοντάζ trailer: Εύη Μίνου
Κατασκευή σκηνικού: Γιώργος Μαυρόπουλος
Κατασκευή κοστουμιών: Δέσποινα Γωνιάδου

 ΠΑΙΖΟΥΝ (με αλφαβητική σειρά)
Σοφία Βούλγαρη
Έλσα Καρακασίδου
Ζωή Λαζαριώτου
Αρετή Πολυμενίδη
Στον ρόλο της Φόνισσας η Έφη Σταμούλη