Η συνέντευξη με τον Γιώργο Χατζηαγόρου έγινε με αφορμή την έκθεση που πραγματοποιείται στο ισόγειο του Κέντρου Αρχιτεκτονικής του Δήμου Θεσσαλονίκης, Αγγελάκη 13, θεσσαλονίκη με τίτλο¨Συνάντηση των 2¨ από 22/9 έως 28/9/14, Των Γιώργου Χατζηαγόρου* και ‘Εφης Γανέλη
Αλήθεια Γιώργο θα ΄θελα να μάθω και να μάθουν και οι αναγνώστες για αυτήν την σύμπραξη λίγα περισσότερα, (παρατηρώντας την δουλειά και των δύο, της Έφης Γανέλη και την δική σου διαπιστώνουμε ότι και η θεματική αλλά και όλο το ύφος είναι εντελώς διαφορετικά), πως καταλήξατε στην σύμπραξη?
Η σύμπραξη αυτή προέκυψε καθαρά από την ανάγκη δυο φίλων να μοιράσουν στο κόσμο την διαφορετικότητα τους ως προς τον χαρακτήρα αλλά και την ματιά του καθένα ως προς το αισθητικό αλλά και την αντιμετώπιση πραγμάτων. Αυτή η διαφορετικότητα μας προκάλεσε τελικά να συνεργαστούμε.
Βλέπουμε ότι η δουλειά σου, όπως μου δήλωσες και νωρίτερα, είναι ανθρωποκεντρική θεωρείς ότι το θέμα αυτό είναι ανεξάντλητο ή δουλεύεις σε καινούργιες φόρμες και ιδέες? Τι θέλεις να μας δώσεις? Ο άνθρωπος αλλάζει μέσα στο χρόνο, αλλάζει με τα συναισθήματα, τις καταστάσεις, από το περιβάλλον του και χιλιάδες άλλους παράμετρούς που θα μπορούσαμε να συζητάμε για ώρες, αυτό από μόνο του νομίζω μου δίνει την ποικιλία στη δουλειά μου και όπως είπες μου δίνει ανεξάντλητες ιδέες και θεματικές πάντα με θέμα τον άνθρωπο. Στη τελική άνθρωποι είμαστε ας μας γνωρίσουμε.
Με την πρώτη ματιά τα έργα σου μας μιλούν για πράγματα σκοτεινά πολλές αποχρώσεις του μαύρου και γκρι, δεν χρησιμοποιείς έντονα χρώματα και εκεί που τα χρησιμοποιείς είναι καθαρά και με ξεκάθαρη θέση (και μιλώ για τον πίνακα που με σόκαρε), είναι απλά η πεσιμιστική διάθεση σου? ή επιτηδευμένα μας σοκάρεις για να μας περάσεις μηνύματα? Και ποια?, αν συμφωνείς με το δεύτερο σκέλος της ερώτησης.
Νομίζω ότι η διάθεση μου είναι διαφορετική αν συμφωνείς (χαχαχαχαχα γέλια). Νομίζω ότι οι καιροί το επιβάλουν και μου δίνουν το βήμα να δημιουργήσω έργα που σοκάρουν. Θέλω να βάλω τον θεατή σε σκέψη, να του θέσω ερωτήματα, να τον ταρακουνήσω. Τα μυνήματα είναι πολλά δεν είναι κάποιο συγκεκριμένο.
Που θα είχες εντάξει την ζωγραφική σου? Αν μου επιτρέπεται θα πω ότι είναι δυναμική ανατομία με ψυχογράφημα μαζί.
Έχεις συγκεκριμένες καλλιτεχνικές εμμονές ή κάθε κύκλος έργων είναι κάτι καινούργιο Έχω εμμονές, με κύρια εμμονή το σχέδιο. Ότι και να κάνω ακόμα και όταν κάνω διάλλειμα από ένα έργο σχεδιάζω. Αλλά κάθε νέος κύκλος δουλειάς μου διαφέρει, ο τρόπος, το υλικό το μέγεθος, μα θέμα πάντα ο άνθρωπος και το ανθρώπινο σώμα.
Πιστεύεις ότι η ζωγραφική δίνει λύσεις σήμερα στο σύγχρονο άνθρωπο, ως εφαρμογή έκφρασης? Εσύ προσωπικά με τα έργα σου αυτά έχεις βρει έναν τέτοιο δρόμο? Θα σου πω κάτι που μου έλεγε ένας καθηγητής μου στο πανεπιστήμιο. “Εσύ έχεις βρει τον τρόπο της αυτοψυχανάλυσης” (χα χα χα) Πιστεύω ότι η δημιουργία από μόνη της, σε οποιαδήποτε μορφή είναι κάτι μοναδικό!
Υπάρχουν έργα σου που δεν θέλεις να αποχωριστείς ποτέ όσα χρήματα και αν σου προσφέρουν? Ναι, είναι συνήθως οι προάγγελοι κάθε νέας μου δουλειάς αυτά που μου γεννούν τις καινούργιες ιδέες.
Θα προέτρεπες το παιδί σου σήμερα να γίνει ζωγράφος? (γνωρίζοντας ότι ζεις μόνο από αυτό) Αν ήταν αυτό που τον γεμίζει πραγματικά, ναι. Αν το έκανε ελπίζοντας να βγάλει χρήματα από αυτό, όχι.
Πιστεύεις στο Θεό? (ΧΑ ΧΑ) Δεν απαντώ
Τι θα πρέπει να ξέρει ο κόσμος για σένα όταν θα έχει αναγνώσει όλη αυτή την συνέντευξη, η τοποθέτηση σου θα ήθελα να γίνει μόνο για την καλλιτεχνική σου υπόσταση. “Η τέχνη δεν είναι αυτό που βλέπεις, αλλά αυτό που κάνεις τους άλλους να δουν.” (Edgar Degas)
Ευχαριστώ. Εγώ ευχαριστώ!
*Ο Γιώργος Χατζηαγόρου είναι 33 ετών, ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη.
Είναι απόφοιτος της ανωτάτης σχολής καλών τεχνών Αριστοτελείου πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης με ειδικότητα ζωγραφική. Σπουδές στις γραφικές τέχνες (γραφιστική) στο Πολυκλαδικό Λύκειο Θεσσαλονίκης και στο Ι.Ε.Κ. Ωραιοκάστρου. Έχει πτυχίο αγιογράφου από την ιδιωτική σχολή του Ι.Χ.Βράνου.
Τα τελευταία χρόνια διδάσκει στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση ως αναπληρωτής καθηγητής εικαστικών.
Παράλληλα έχει εργαστεί στα τμήματα ζωγραφικής του δήμου Πολίχνης και δήμου Συκεών ως καθηγητής ζωγραφικής. Έχει λάβει μέρος σε δεκατέσσερις ομαδικές εκθέσεις και σε δύο ατομικές.
Έργα του βρίσκονται μόνιμες και ιδιωτικές συλλογές (ένα από τα οποία στη μόνιμη συλλογή του Αθλητικού Μουσείου Θεσσαλονίκης). Υπήρξε πρόεδρος και μέλος του συλλόγου αποφοίτων σχολής καλών τεχνών Θεσσαλονίκης. Η πορεία του επίσης περιλαμβάνει συμμετοχές σε φιλανθρωπικές εκδηλώσεις και τοιχογραφίες σε δημόσιους χώρους.