Σκηνοθεσία: Charles Chaplin
Παίζουν: Charles Chaplin, Virginia Cherril, Florence Lee
Υπόθεση: Ο αγαπημένος μας χαρακτήρας γνωρίζει και ερωτεύεται ένα τυφλό κορίτσι που πουλά λουλούδια στον δρόμο. Στην προσπάθεια του να το βοηθήσει οικονομικά γίνεται πυγμάχος, κάνει παρέα με έναν πλούσιο μέθυσο, καθαρίζει ακαθαρσίες ζωών από τον δρόμο και όλα αυτά με τον δικό του μοναδικό τρόπο.
Γιατί να την δω;: Αναγνωρίζω την «δυσκολία» που έχουμε οι άνθρωποι του σήμερα να παρακολουθήσουμε μία ιστορία που απουσιάζει ο διάλογος. Ίσως τα gag εκείνης της εποχής να μας φαίνονται λίγο ξεπερασμένα. Παρ’ όλα αυτά, η παρακολούθηση μίας τέτοιας ταινίας που κατατάσσεται στο πάνθεον των αριστουργημάτων αποτελεί από μόνη της εμπειρία. Η απολαυστική της ροή, το άφθονο γέλιο που προσφέρει ο Τσάπλιν, η καταπληκτική χρήση της κάμερας- πρωτοπόρας για εκείνη την εποχή, η «μαγκιά» του να πεις μία ιστορία και δη κωμική χωρίς να ξεστομίσεις ούτε μία λέξη είναι στοιχεία που καλύπτουν και με το παραπάνω τις απαιτήσεις ενός θεατή. Ο Τσάπλιν είναι μία κατηγορία μόνος του. Είναι ο πατέρας της κινηματογραφικής κωμωδίας και μαζί με τον Buster Keaton, τους αδερφούς Μαρξ, τον Harold Lloyd κ.α. βάζουν τις βάσεις για την μετέπειτα πορεία του είδους. Ξέχασα να σημειώσω ότι και σ’ αυτή την ταινία υπάρχει έντονο το στοιχείο της δυσκολίας προσαρμογής του ανθρώπου στους σύγχρονους ρυθμούς της μεγαλούπολης. Ο Τσάπλιν δεν σταμάτησε ποτέ να παίζει τον περιθωριακό που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο μπλεκόταν σε καταστάσεις που γι αυτόν έμοιαζαν ξένες και παράξενες ενώ για τους υπόλοιπους κατοίκους της πόλης φυσιολογικές και συνηθισμένες.