Σκηνοθεσία: Φρανκ Κάπρα
Σενάριο: Φρανς Γκουντριτς, Άλμπερτ Χάκετ, Φρανκ Κάπρα
Παίζουν: Τζέιμς Στιούαρντ, Ντόνα Ριντ, Λίονελ Μπάριμορ
Υπόθεση: Ο Τζορτζ Μπέιλι, ένας καλόκαρδος και ονειροπόλος ιδιοκτήτης εταιρείας κατασκευών και στεγαστικών δανείων αποφασίζει να βάλει τέλος στη ζωή του πνιγμένος από τα χρέη. Ένας φύλακας άγγελος όμως έχει διαφορετική γνώμη.
Γιατί να την δω;: Ένα από τα μεγαλύτερα αριστουργήματα της έβδομης τέχνης και μακράν η καλύτερη ταινία του Φρανκ Κάπρα. Γυρισμένη σε μία περίοδο με έντονες πολιτικές και κοινωνικές αναταραχές, η ταινία καταφέρνει να αποδώσει με απλά μέσα και με στρωτή, στέρεα δομημένη αφήγηση τα ιδανικά της αλληλεγγύης που άρχισαν να εξαφανίζονται από την αμερικάνικη κοινωνία. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Κάπρα κατηγορήθηκε έντονα για την ταινία διότι θεωρήθηκε κομμουνιστική προπαγάνδα καθώς θεωρήθηκε ότι έφερνε έντονα φιλο-κομμουνιστικά μηνύματα. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο βρίσκουμε τον υπέροχο Τζέιμς Στιούρτ ο οποίος καταφέρνει να διαχειριστεί άψογα της συναισθηματικές μεταπτώσεις του ήρωα που ενσαρκώνει.
Η ταινία δεν έλαβε τις κριτικές και τον θαυμασμό που της άξιζε κυρίως λόγο του ανατρεπτικού νοήματος που θεωρηθηκε ότι έφερε. Αν και ήταν υποψήφια για πέντε όσκαρ τελικά δεν απέσπασε κανένα καθώς έπεσε πάνω στην ταινία του Ουλίαμ Ουάιλερ, Τα καλύτερα χρόνια της ζωής μας. Είναι γεγονός πάντως ότι το Αμερικάνικο Ινστιτούτο Κινηματογράφου (AFI) την κατατάσσει ανάμεσα στις εκατό καλύτερες ταινίες όλων των εποχών (μάλιστα βρίσκεται στην 12η θέση στην εν λόγο λίστα). Όπως και να χει πρόκειται για ένα διαμάντι που κατά την γνώμη μας φέρει έντεχνα το μήνυμα της ηθικής πτώσης της Αμερικής και της συγκέντρωσης του πλούτου στα χέρια λίγων. Η ταξική πάλη έχει σαν προμετωπίδα της την οικογενειακή γαλήνη (κάτι που ίσως ξενίζει τον σύγχρονο θεατή) αλλά τελικά είναι κοινώς παραδεκτό ότι η ταινία ήταν ιδιαίτερα τολμηρή για την εποχη που η Επιτροπή Αντιμερικανικών Ενεργειών ξήλωνε και έραβε!