Η ταινία της ημέρας: Submarine/ Το υποβρύχιο (2010)

Written by

Σκηνοθεσία: Richard Ayoade

Παίζουν: Craig Roberts, Yasmine Paige, Graig Roberts, Sally Hawkins

Υπόθεση: Ο 15χρονος Oliver Tate έχει να αντιμετωπίσει την ενηλικίωση του, τον ετοιμόρροπο γάμο τον γονιών του και τον ξαφνικό έρωτα του με την Jordana Bevan. Και όλα αυτά με γλυκύτητα, ειλικρίνεια και αθωότητα. Πως θα σταθεί απέναντι στην απότομη ωρίμανση του μυαλού και του σώματος του;

Γιατί να την δω;: Πολλοί το ονομάζουν Indie Comedy. Άλλοι New British Cinema.  Κάποιοι τρίτοι new comedy. Δεν ξέρω που ακριβώς ανήκει η συγκεκριμένη ταινία πάντως είναι κοινής αποδοχής ότι οι επιρροές της πηγάζουν από το βρετανικό σινεμά, τον Wes Anderson και τον Noah Baumbach. Ο πρωτοεμφανιζόμενος Richard Ayoade φτιάχνει μία γλυκόπικρη δραμοκομεντί γύρω από ένα ευαίσθητο θέμα, αυτό της ενηλικίωσης.

Απολαυστικός ρυθμός, πανέξυπνο χιούμορ, φορμαλιστικός εξπρεσιονισμός, ευφυές μουσικό ντύσιμο, βατή ιστορία, ειλικρινές τέλος. Αν για κάποιον λόγο το βρετανικό σινεμά μπορεί να νιώθει περήφανο αυτός είναι για την ειλικρινή του διάθεση απέναντι στον θεατή. Σ’ αυτό βοηθά και το προσωποκεντρικό του θέμα. Η κάμερα ακολουθεί τον Oliver Tate στην διαδρομή του προς την ενηλικίωση.  Αντιμέτωπος με τον αποτυχημένο και παρηκμασμένο γάμο των γονιών του, ο Oliver βρίσκει διέξοδο στον έρωτα. Δεν είναι σίγουρος αν θέλει να δραπετεύσει από την παιδικότητα που κουβαλά ακόμα αλλά η ήβη του δεν του επιτρέπει να κινηθεί ανεξάρτητος και ελεύθερος.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και ότι η προσέγγιση του θέματος δεν γίνεται από την μεριά του ενήλικου αλλά απ’ αυτή του έφηβου. Το υλικό αντλείται με γνώμονα την εφηβική ανησυχία και πηγάζει από την ιδιαίτερη σημειολογία του. Δραπετεύει από την ηθικολογική τακτική άλλων ταινιών που αναπόφευκτα οδηγεί σε τελικά συμπεράσματα που πολλές φορές μένουν μετέωρα με το άδετο προηγούμενο στόρυ. Ο Ayoade στην πρώτη του απόπειρα σχεδιάζει ένα κινηματογραφικό κόσμο που λείπει από το σινεμά, με μία παιδικότητα των πρώτων βουβών ταινιών του Μελιέ αλλά και μια τσαμπουκαλίδικη τακτική, παρακαταθήκη της βρετανικής του παιδείας. Ωραιότατες οι ερμηνείες των πρωταγωνιστών καθώς και ολοκληρωμένη η παραγωγή από την εταιρεία του Ben Stiler. Κατά τα λοιπά, η ταινία σάρωσε τα βραβεία στα φεστιβάλ που συμμετείχε και κατάφερε να συγκεντρώσει διθυραμβικά σχόλια απ’ όλους τους κριτικούς.