«Καφεδάκι, όχι Πρόζακ»…

Written by

«Μου το ‘πανε οι μάγισσες κι όλες οι καφετζούδες…» Έγραφε ο Μάρκος, ο Άγιος Ρεμπέτης, που από ότι φαίνεται κατάφερνε να εκτονώνει μόνο ένα μέρος από το ερωτικό του άγχος στην δημιουργία στίχων και μουσικής.

Γιατί ναι, δεν το ήξερες; Όταν ο έρωτας παραμένει βασανιστικά απροσάρμοστος και δυσλειτουργικός, ακόμα και οι ρεμπέτες του ντουνιά καταφεύγουν σε λιγότερο «περήφανες» μεθόδους όπως μαρτυρά ο στίχος.

Και σαν να μη του έφταναν μόνο οι καφετζούδες, συνεχίζει «μου το ‘πε και μια απ’ την Αίγυπτο, αχ… με τις φαρδιές πλεξούδες». Καθότι αν είσαι σκεπτικιστής, μια πιστοποίηση από την καφετζού,  δεν είναι ποτέ αρκετή. Χρειάζεται και μια πιο ‘ξωτική και αλλοδαπή προσέγγιση του προβλήματος…έτσι για την εγκυρότητα του πράγματος!

Και ενώ οι μάγισσες και οι καφετζούδες ανήκουν στην μαύρη λίστα των ψυχολόγων και της επιστημονικής σκέψης γενικότερα (που τα θέλει όλα μετρήσιμα και τεκμηριωμένα) δεν παύουν να είναι το λαικό Πρόζακ ή αλλιώς Ladose…των απανταχού κατατρεγμένων και ερωτοχτυπημένων της γης.

Θα μπορούσα μάλιστα να γράψω ένα νέο βιβλίο παραφράζοντας τον τίτλο «Πλάτωνας, όχι Πρόζακ» σε «Καφεδάκι, όχι Πρόζακ». Γιατί και το καφεδάκι έχει την δική του φιλοσοφία μιας και προσεγγίζει βαθιά υπαρξιακά θέματα και κάνει ορατά τα σεκλέτια της καρδιάς σε όποιον γνωρίζει να το διαβάζει. (Θέλει τέχνη το διάβασμα, είτε διαβάζεις Πλάτωνα, είτε το φλυτζάνι)

Εκεί μέσα, θα κάνω μια πλήρη καταγραφή από τα οφέλη που φέρνει α) η προσωρινή παύση άγχους την ώρα που η φλυτζανού αποκαλύπτει τα μελλούμενα που αποτυπώνονται στα ιερογλυφικά σχήματα του καφέ β) η ψευδαίσθηση ότι ορίζεις το παρόν επειδή «γνωρίζεις» το μέλλον γ) η ενστάλαξη της ελπίδας, θεραπευτικός παράγοντας για τους υπαρξιστές, ότι όλα θα πάνε καλά (αν η φλυτζανού φέρνει καλά μαντάτα) δ) η ψυχολογική προετοιμασία για την αποφυγή του σοκ (αν τα μαντάτα είναι κακά. Φαντάζεσαι να μην είχε ενημερωθεί εγκαίρως ο Μάρκος για το πόσο άτακτη ήταν η λεγάμενη; Μπορεί να μην είχε την ψυχραιμία να προλάβει να το κάνει στίχο).

Η καφετζού τέλος γίνεται η αφορμή για μια πρώτη εξομολόγηση του καημού σου. Άσε που σου δίνει την ευκαιρία για μια πρόβα αντίδρασης σε πιθανές εξελίξεις (αν θα κάνεις φόνο ή θα γράψεις στίχους δηλαδή)

Τιμή λοιπόν, στις παρεξηγημένες λαικές ψυχοθεραπεύτριες που τείνουν προς εξαφάνιση επειδή αποτελούν απειλή για τα οικονομικά συμφέροντα των μεγάλων φαρμακευτικών εταιρειών! Τιμή στη παραδοσιακή τέχνη του φλυτζανιού!

Άντε στην υγειά μας…Καφεδάκι φίλοι μου, όχι Πρόζακ!

… από την Ιωάννα Μακρίδου που διαβάζει Πλάτωνα και πίνει καφεδάκι συμμετέχοντας ενεργά στη διάσωση παραδοσιακών θεραπειών.