Έχουμε μάθει να βρίσκουμε δικαιολογίες για αυτά που μας συμβαίνουν χωρίς να προσπαθούμε να τα αλλάξουμε. Βολευτήκαμε σε μία πλάνη και αναρωτιέμαι πόσα χρόνια θεωρούσαμε πως θα κρατήσει. Μάθαμε να ζούμε με τα πολλά. Και όχι αυτό δεν είναι κακό. Κακό είναι που μάθαμε να κάνουμε τις ψυχές μας σκληρές και αδιάφορες. Αδιάφορες για το οτιδήποτε δεν μας αφορά. Γεννήσαμε ανθρώπους στενόμυαλους και κολλημένους σε πράγματα και καταστάσεις. Ανθρώπους που αυτοκτόνησαν πριν καλά-καλά γεννηθούν . Ανθρώπους με ανασφάλειες και δισταγμούς. Ανθρώπους που είναι έτοιμοι να αλλάξουν στάση ζωής αλλάζοντας απλά κανάλι…
Κάναμε σκληρές τις ψυχές μας σε οτιδήποτε ξένο. Γίναμε ξενοφοβικοί , φοβηθήκαμε να δεχτούμε το διαφορετικό, το αλλιώτικο. Γίναμε ρατσιστές προς τους άλλους μα πάνω απ’όλα στους ίδιους μας τους εαυτούς που μας μάθαμε να ζούμε με την παραίσθηση του οτιδήποτε διαφορετικό είναι και κακό.
Μάθαμε να κάνουμε τους έξυπνους , τους μάγκες , τους δήθεν ,μάθαμε να καυχιόμαστε πόσο φιλόξενος λαός είμαστε αλλά ποτέ δεν μάθαμε να αγαπάμε ο ένας τον άλλον . Ο Έλληνας επιθυμεί να δείχνει ενωμένος στους ξένους την ίδια ώρα που «τρώγεται» για κάτι ασήμαντο με έναν συμπολίτη του.
Κάναμε την ρουσφετολογία συνώνυμο της βοήθειας. Και το χειρότερο(!) δεν μάθαμε ποτέ να αμφιβάλουμε για το οτιδήποτε . Μείναμε άπραγοι μπροστά σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που καθημερινά φεύγουν απ την Ελλάδα , που δεν τους προσφέραμε κάτι για να μείνουν εδώ. Ίσα-ίσα τους δώσαμε και μια κλωτσιά να φύγουν γρηγορότερα.
Μείναμε άπραγοι μπροστά σε όλους αυτούς που αυτοκτονούν καθημερινά και που δεν τους δείξαμε τελικά πόσο καλός λαός είμαστε. Που τελικά ποιοι είμαστε ούτε που ξέρουμε… Που το μόνο πράγμα που ξέρουμε είναι πώς να κατηγορούμε γι’αυτά που περνάμε και που ποτέ κανένας μας δεν κατηγόρησε τον εαυτό του και δεν σκέφτηκε πόσο φταίει ο ίδιος για όλα αυτά που του συμβαίνουν. Το μόνο που μας έμεινε να σκεφτόμαστε είναι αν τελικά μας ψεκάζουν ή όχι. Εκεί φτάσαμε…
Και εδώ αναρωτιέμαι το εξής… Τελικά μας ψεκάζουν ή αυτό-ψεκαζόμαστε; Μήπως τελικά αυτές οι αβάσιμες θεωρίες συνομωσίας που βασίζονται στις γραμμές που σχηματίζουν τα αεροπλάνα μας βολεύουν ; Μήπως θέλουμε οι ίδιοι να ψεκάζουμε τους εαυτούς μας δικαιολογίες και να κρυβόμαστε πίσω από αυτές; Για δες που μπορεί και αυτό να συμβαίνει!!!!
Δεν είναι τελικά το θέμα ακριβώς αν μας ψεκάζουν ή όχι και αυτό ίσως να μην αποκαλυφθεί και ποτέ. Το θέμα είναι να αλλάξουμε την νοοτροπία μας αυτή που μας έφτασε ως εδώ , αυτή που μας εξέθεσε , αυτή που δεν μας προστάτευσε ποτέ. Να μην είμαστε ¨Ελληνάρες¨ αλλά Έλληνες περήφανοι γι΄αυτά που οι πρόγονοι μας πάλεψαν και εμείς δεν μπορέσαμε να τα διατηρήσουμε ούτε στο ελάχιστο!
Τζούλια Μουρατίδου