Γεννήθηκε με το το περιβόητο σουηδικό pop γονίδιο εγγεγραμμένο στο DNA της, ζει στο Βερολίνο, ταξιδεύει σε όλο σχεδόν τον κόσμο και τραγουδάει μοναχικούς στίχους–χρονογραφήματα χρωματισμένους με μαύρο χιούμορ, πάνω στις DIY electro pop μελωδίες που γράφει μόνη της. Η Molly Nilsson έδωσε συνέντευξη στην Δανάη Σοφία Βαρδαλή.
Πού βρίσκεσαι αυτή τη στιγμή που μιλάμε και ποια είναι τα νέα σου; Είμαι στη Νέα Υόρκη. Υποφέρω από ένα κρύωμα τις τελευταίες ημέρες αλλά πέρα από αυτό, όλα είναι μια χαρά.
Γράφεις μόνη σου τη μουσική σου, ανεβαίνεις μόνη σου στη σκηνή, διαχειρίζεσαι το label Dark Skies Association που έχεις φτιάξει. Είναι η μοναξιά μια «κατάρα» που προσπαθείς να γιατρέψεις με τη μουσική ή είναι τελικά απαραίτητη στη ζωή ενός καλλιτέχνη; Δεν μπορώ να μιλήσω για κανέναν άλλον πέρα από τον εαυτό μου και πώς το αντιλαμβάνονται, αλλά για μένα αυτός είναι απλώς ο τρόπος με τον οποίο έχω επιλέξει και προτιμώ τελικά να δουλεύω. Και φυσικά, πρόκειται για μία από αυτές τις περιπτώσεις που δεν μπορούμε να πούμε αν τελικά η κότα έκανε το αβγό ή το αβγό την κότα…
Πώς θα περιέγραφες τη σχέση σου με τη μουσική; Η μουσική είναι ένας πιστός σύντροφος στη ζωή.
Ποιο ήταν το έναυσμα που σε έκανε να θέλεις να αφοσιωθείς στη μουσική και πότε συνέβη αυτό; Πάντοτε ήμουν αφοσιωμένη στη μουσική με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους, αν και ξεκίνησα να γράφω τα δικά μου κομμάτια από τα 21 μου και μετά.
Εκτός από τα ταξίδια και τις διαρκείς μετακινήσεις τι άλλο σε ενέπνευσε για στο τελευταίο σου άλμπουμ «The Travels»; Αυτό που έχω να πω είναι πως δεν το ηχογράφησα ως ένα (concept) άλμπουμ για τα ταξίδια. Το είδα περισσότερο ως ένα ταξίδι μέσα στη ζωή, στο χώρο και το χρόνο.
Αν και με τόσα ταξίδια που κάνεις, μάλλον δεν περνάς και πολύ χρόνο στο Βερολίνο. Πώς θα περιέγραφες όμως την τωρινή μουσική σκηνή της πόλης για καλλιτέχνες όπως εσύ; Έχουν γίνει τα πράγματα ευκολότερα ή δυσκολότερα τελευταία, έχει επέλθει μήπως ένας κορεσμός από το πλήθος των καλλιτεχνών που έχει συγκεντρωθεί εκεί; Δεν ανήκω σε καμία συγκεκριμένη σκηνή -από τότε που ήμουν έφηβη σχεδόν- οπότε δεν μπορώ να σου απαντήσω με σιγουριά. Πάντως νομίζω ότι όσο πιο πολλοί άνθρωποι ασχολούνται με τη δημιουργία τόσο το καλύτερο. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι ποτέ μπορεί να υπάρξει υπερβολικά “πολλή” τέχνη.
Ονειροπολείς; Κανείς δεν πρέπει ποτέ να αποκαλύπτει τα όνειρά του.
Καλλιτεχνικά, τι θα σε ενδιέφερε να εξερευνήσεις από εδώ και πέρα; Εδώ θα απαντούσα το ίδιο ακριβώς με την προηγούμενη ερώτηση.
Έχεις μια ξεκάθαρη άποψη και αισθητική όσον αφορά το στιλ και την εμφάνισή σου. Ποια είναι τα στιλιστικά σου πρότυπα; Έχω αμέτρητους ήρωες. Το στιλ ωστόσο πηγάζει από μέσα μας.
Μιας και είναι η δεύτερη φορά που επισκέπτεσαι τη Θεσσαλονίκη, τι θα ήθελες να δεις ή να κάνεις αυτή τη φορά εδώ; Είμαι ερωτευμένη με τον Όλυμπο και πραγματικά εύχομαι να μπορέσω να τον ξαναεπισκεφθώ αυτή τη φορά.
info
the Residents bar
Κυριακή 17 Νοεμβρίου
έναρξη 22.30
είσοδος ελεύθερη