Ωχ! Ηλέκτρα, μια παρωδία των τραγωδιών του Σοφοκλή και του Ευριπίδη, μια κωμική εξιστόρηση των παθών και των δεινών των Ατρειδών, γραμμένη σε έμμετρο δεκαπεντασύλλαβο στίχο από τον κ. Αλέξη Καλλίτση. Κείμενο σπιρτόζικο, ζωηρό, με ωραίες ατάκες- όχι για όλους τους ρόλους, ωστόσο με τη ροή μιας έμπνευσης, σε σκηνοθεσία των κ. Π. Φιλιππίδη και της κ. Ά. Παναγιωτοπούλου .
Ο εντεκαμελής θίασος, από το λειτουργικό σκηνικό –κ. Γ. Γαβαλάς, του ανακτόρου-παράγκας και με κοστούμια –κ. Ά. Μέντης , μιας λαϊκής συμβολιστικής μοτίβων του αρχαίου και του νεότερου Ελληνικού πολιτισμού, σε χρωματική έκρηξη και στυλιστική ανάμειξη, απευθύνθηκε στο κοινό στη θεατρική διδαχή από τη φόρμα του κωμικού- παρωδικού λόγου. Κοινωνιολογικές- ψυχολογικές αναφορές των συμπεριφορών, πολιτικοί υπαινιγμοί λαϊκότροπων ερμηνειών των γεγονότων, σεξουαλικότητα αναγνωρίσιμων υπερβολών στο πνεύμα των κωμωδιών, διακωμώδηση του πνεύματος των τραγωδιών σε έκφραση ερμηνείας, κριτική των θεατρικών ρόλων, παντομίμα, στο πνεύμα του κωμικού έργου.
Οι ερμηνείες των ηθοποιών από την αντίστροφη πλευρά των τραγικών προσώπων, έδωσαν έκφραση υπερβολής, χαρίζοντας το σφρίγος του θεραπευτικού γέλιου στην παράσταση. Ανάμεσα στις ατάκες ακούγονταν το γέλιο μικρών θεατών και αυτό των ενηλίκων σε ενδιαφέρουσα ερμηνευτική έκφραση του πώς και με τι γελάει κανείς…
Ο κ. Π. Φιλιππίδης ως Ηλέκτρα με τη φυσική άνεση που τον διακρίνει, κατέγραψε στην κίνηση και στα ηχοχρώματα του λόγου της φωνής, μια φιγούρα της τραγωδίας στην κωμική έξαρση. Δουλεμένη ερμηνεία σε φόρμες κωμωδίας και τραγικής εκφοράς ως την σατιρική έκφραση του δύσκολου κωμικού . Στο ίδιο πνεύμα κινήθηκε και η ερμηνεία του κ. Κρ. Κατσούλη στο ρόλο του ψυχολόγου, με ζωηρή εκφραστικότητα ανταποκρίθηκε στο παιχνίδι των ρόλων και στις εναλλαγές, δίνοντας το υπαινικτικό στο κωμικό πνεύμα ατακών της επιστήμης. Ο ρόλος του παιδαγωγού του κ. Δ. Μαυρόπουλου, είχε ενδιαφέρουσα αποτύπωση της κωμικής – τραγικής εξισορρόπησης σε ένα πνεύμα λαϊκής ευγένειας και με παλιομοδίτικη αμφίεση στο πνεύμα της τραγωδίας.
Ο Χορός των τριών κορασίδων σε συνδυασμό με τις μουσικές των αναγνωρίσιμων ακουσμάτων – μουσική κ. Λ. Μαχαιρίτσας , μεταξύ τραγικοκωμικών στάσεων, διακωμώδησε τα τεκταινόμενα, μίλησε για το επάγγελμα-ρόλο του χορού στους τραγικούς ποιητές και στην κωμωδία, αξιοποιώντας το πνεύμα του ρόλου συμμετείχε στο παιχνίδι της παντομίμας, συνδέοντας από την αρχή ως το τέλος του έργου τα μέρη της εξέλιξης σε συνδυασμό με τις φωνητικές υποδείξεις της Κ. Ά Παναγιωτοπούλου.
Ο Αγαμέμνων του κ. Γ. Σκιαδαρέση, ρόλος αδύναμος και ως κείμενο, αποδόθηκε με λαϊκότητα, χωρίς έκπληξη σε συνδυασμό με το ρόλο της Κλυταιμνήστρας της κ. Ε. Κων/δoυ, που είχε ενδιαφέρον αλλά όχι μεγάλη πλαστικότητα και μπρίο. Ο ρόλος του Αιγίσθου του κ. Μ. Ιωάννου, αποδόθηκε στο συνεπικουρικό πνεύμα του εραστή καρικατούρα. Ο Ορέστης -κ. Α. Φάϊς, υπέδειξε τη θεατρική μεταμόρφωση του ρόλου που κατακτιέται ως επανάληψη (πράξη των φόνων) με το αντίστροφο κωμικό της οιδιπόδειας εξάρτησης σε συνδυασμό με το κωμικό σεξουαλικά υπαινικτικό του Πυλάδη του κ. Χ.Σπανού.
Ωχ! Ηλέκτρα : το χειροκρότημα θερμό και το κοινό μας είπε:
-Ωραία η παράσταση να πάτε να τη δείτε.
-Γελάσαμε από καρδιάς κι ο Φιλιππίδης πρώτος.
-Παράσταση του κωμικού της βάζουμε οχτάρι.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
Σκηνοθεσία: Πέτρος Φιλιππίδης, Άννα Παναγιωτοπούλου
Σκηνικά: Γιώργος Γαβαλάς
Κοστούμια: Άγγελος Μέντης
Μουσική: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Χορογραφίες: Ελπίδα Νίνου, Θανάσης Γιαννακόπουλος
Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος
Μουσική διδασκαλία: Παναγιώτης Τσεβάς
ΔΙΑΝΟΜΗ:
Πέτρος Φιλιππίδης -Ηλέκτρα
Ελισάβετ Κωνσταντινίδου- Κλυταιμνήστρα, Γεράσιμος Σκιαδαρέσης- Αγαμέμνων
Δημήτρης Μαυρόπουλος- Παιδαγωγός,
Κρατερός Κατσούλης- Ψυχολόγος,
Σταύρος Καραγιάννης, Κυριάκος Μαρκάτος, Πάνος Σταθακόπουλος- Χορός
Αλμπέρτο Φάϊς- Ορέστης, Μάνος Ιωάννου- Αίγισθος
Χρήστος Σπανός- Πυλάδης
γράφει η Αγγελα Μάντζιου