Με αφορμή την διαδικτυακή σειρά του ΑΝΤ1 “Τη μάνα μου τη λένε Γιάννη”, ο ένας εκ των πρωταγωνιστών, Παναγιώτης Καρμάτης, μίλησε στην Ιωάννα Λιούτσια και το thessaloniki-portal.gr
Πείτε μας δυο λόγια για την web σειρά του ΑΝΤ1 “Τη μάνα μου τη λένε Γιάννη”. Ποια είναι η υπόθεση; Είναι μία ανατρεπτική μαύρη κωμωδία που σχετίζεται με το πως μπορεί ν‘ αλλάξει η ζωή τεσσάρων παιδιών (3 αδέρφια και η αρραβωνιαστικιά του ενός) μέσα σε μία στιγμή από αυτό που έμαθαν και συνεχίζει ν’αλλάζει συνέχεια απ’τις εξελίξεις. Στην ουσία την ημέρα της ανοίγματος της διαθήκης του πατέρα τους, τους αποκαλύπτεται ότι η μητέρα τους ζει και την λένε πλέον Ιωάννη Αδαμόπουλο. Από αυτό το σημείο ξεκινά η δράση. Πρόκειται για μια μαύρη κωμωδία με πολλές ανατροπές, χιούμορ και μυστήριο σε σκηνοθεσία και σενάριο του Κωνσταντίνου Θάνου. Νέα επεισόδια προβάλλονται κάθε Τετάρτη και Παρασκευή, έως και μέσα Ιουλίου, από το www.netxix.gr , όπως ονομάζεται πλέον το web tv του ant1.
Το το διαφορετικό έχει μια διαδικτυακή σειρά σε σχέση με μια τηλεοπτική τόσο όσον αφορά τη δική σας δουλειά, όσο και το πώς την προσεγγίζει το κοινό; Όσον αφορά τον τρόπο δουλειάς οι διαφορές είναι ελάχιστες. Σίγουρα είναι πιο σύντομο το χρονικό διάστημα που πρέπει να παραδοθεί ένας κύκλος επεισοδίων ,αλλά νομίζω ότι το αποτέλεσμα είναι εξίσου καλό με μία καλογυρισμένη τηλεοπτική σειρά.
Όσον αφορά τώρα στο πως το προσεγγίζει το κοινό, αυτό είναι ένα μεγάλο ζήτημα, σίγουρα ακόμα ο κόσμος δεν εχει μάθει να παρακολουθεί μία σειρά μέσω του διαδικτύου και νομίζω ότι ποτέ δεν θα καταφέρει το διαδίκτυο να ξεπεράσει σε δημοτικότητα την τηλεόραση, και φαντάσου ότι το πιστεύω εγώ,ο οποίος ανήκω κατά κόρον στην γενιά του διαδικτύου και της τεχνολογίας.
Πιστέυω απλά ότι μία μικρή επιτυχία αν κάνει η τηλεόραση σε σειρά,εκπομπή ή οτιδήποτε άλλο, μπορεί να ξεπεράσει 100 καλές που μπορεί να δημιουργήθει και να προβληθεί μέσω του διαδικτύου.Μακάρι βέβαια να κάνω λάθος και να υπάρξει στο μέλλον μία ισσοροπία.
Για ποιο λόγο επιλέξατε να γίνετε ηθοποιός; Νομίζω ότι δεν θα μπορούσα ποτέ μα ποτέ στην ζωή μου να γίνω ένας δημόσιος υπάλληλος. Μ’αρέσει να κάνω διαφορετικά πράγματα στην ζωή μου να είμαι συνέχεια σε μία καλλιτεχνική, δημιουργική αναζήτηση και φυσικά να μην είμαι ποτέ ασφαλής και βολεμένος.Τρέλλα θα μου πεις,αλλά νομίζω ότι όλοι όσοι πραγματικα αγαπούν το επάγγελμα που αγαπώ και ‘γω,με τον ίδιο τρόπο σκέφτονται.
Σίγουρα παίζει ρόλο ότι είμαστε ψώνια με την δουλειά μας,όχι μόνο οι ηθοποιοί, αλλά όλοι όσοι αγαπούν την δουλειά τους, οποιαδήποτε και αν είναι αυτή,αλλά το αν είσαι ψώνιο με την καλή ή την κακή έννοια νομίζω ότι σε κρατάει ή σε διώχνει απ΄τον καλλιτεχνικό χώρο.
Ποιες είναι οι δυσκολίες που συναντάτε στο επάγγελμα αυτό; Πολλές. Αρχικά ανά τακτά χρονικά διαστήματα δεν ξέρεις αν θα έχεις δουλειά και αν θα μπορείς να επιβιώσεις από αυτό το επάγγελμα.Αυτή όμως είναι και η ομορφιά της «δουλειάς» μας και το λέω έτσι γιατί ποτέ στην ζωή μου δεν θεώρησα την ηθοποιϊα ως δουλειά. Οι ηθοποιοί είμαστε απ τους τυχερούς , ή μάλλον ήμασταν απ’ τους τυχερούς που κάναμε αυτό που αγαπούσαμε και πληρωνόμασταν πολύ καλά. Τώρα πια κάνουμε αυτό που αγαπάμε αν και δεν πληρωνόμαστε καθόλου καλά…(γέλιο) αλλά δεν πειράζει…….η αρρώστια και η τρέλλα παραμένει…….
Ποια είναι η μέχρι τώρα πορεία σας και τα σχέδια/όνειρά σας για το μέλλον; Τα σχέδια και όνειρα μου για το μέλλον είναι κατ’ αρχάς να φτιάξουν όσο είναι δυνατόν τα πράγματα στην ομορφότερη χώρα του κόσμου,την Ελλάδα, και να μπορέσει να ορθοποδήσει ξανά.
Όσον αφορά τα προσωπικά μου όνειρα….Να κάνω δουλειές και συνεργασίες που θα μου αρέσουν, να περνάω καλά και να μπορεί να ευχαριστιέται ο κόσμος, πράγμα που νομίζω ότι κάνω μέχρι τώρα στην μικρή σε διάρκεια καριέρα μου.