Σαλώμη –θέατρο Αυλαία Ars Moriendi * η κριτική μας

Written by

Μοντέρνα παράσταση, σκηνοθετικά ενδιαφέρουσα, με σκέψεις πίσω από το εικονικό της πλέγμα,τελετουργική κίνηση και μουσικές επιλογές που εξέφρασαν την ανησυχία και το μελαγχολικό βήμα της αναζήτησης ευτυχίας ως την υποταγή και τον θάνατο. Εξουσιαστική μανία κατοχής στον κύκλο ενός χορού και μιας αλλοπρόσαλης επιθυμίας.

Τα επτά πέπλα του  μυθικού χορού, αποτέλεσμα απαίτησης μιας έντονης επιθυμίας ενός βασιλιά και μιας ενστικτώδους μητρικής απαγόρευσης,  κόκκινες κλωστές σε υπαινιγμούς παραμυθιών και αίματος,  φώτισαν με τη λάμψη τους, την επιθυμία του επιθυμητού προσώπουως την υπέρβαση μιας κατάκτησηςκαι στο τρίπτυχο Ηρώδης-Σαλώμη-Ιωάννης. Στου σκοτεινού σκηνικού χώρου την αίθουσα και ως το κελί του προφήτη, κόμποι νημάτων αποτρόπαιων σκέψεων. Σε  αντιστοιχήσεις επικοινωνίας τριών- κάθε φορά-  προσώπων, σε άνισο αποτέλεσμα λόγων- σιωπής. Υποκριτικά, από την πλευρά των ηθοποιών που κλήθηκαν να δώσουν υπόσταση στους σχηματικούς χαρακτήρες του έργου, μια έκφραση ειρωνικής ανάγνωσης που ανέσυρε το σκοτεινό βάθος του ερωτισμού των προσώπων, στα ακατάληπτα λόγια τα  εκφρασμένα προς όλες τις κατευθύνσεις του κενού χώρου και ως την κατάρα του προφήτη. Κατάρα που απευθύνεται στη γυναίκα. Επιθυμία που αφορά όλα τα πρόσωπα. Εξουσία, αδυναμία και υποταγή του έρωτα ως τον θάνατο του Ιωάννη, στη λάμψη ενός πάθους με τυφλή έκφραση, με φωτισμούς που δημιούργησαν ατμόσφαιρα και έδειξαν το στίγμα των ρόλωνστα κοστούμια.

Σαλώμη, κείμενο αδιάφορο και λίγο που η σκηνοθετική ματιά –κ. Θ. Νίκας,  του έδωσε συμβολική  κίνηση  και θεατρική ψυχογραφική έκφραση.Παράσταση που σκηνοθετικά υπερέβη- ως ένα βαθμό-  τον άξονα του κειμένου και με φαντασία, χωρίς συγκίνηση, υπογράμμισε στο αισθητικό της πλαίσιο, το αρρωστημένο πάθος της εξουσίας, το ά-λογο της επιθυμίας και το ακατάληπτο της έκφρασης, που αγγίζει όλα τα πρόσωπα για λίγο στην ακμή μιας αιχμής. Εξουσία, ομορφιά, λόγος προφητικός, ένστικτο και ραδιουργία σε πυροδοτική κίνηση θανάτου.

«Σαλώμη» του Όσκαρ Ουάιλντ από την Ομάδα Θεάτρου Ars Moriendi

Μετάφραση: Στέλλα Αλισάνογλου
Σκηνοθεσία: Θάνος Νίκας
Σκηνική εγκατάσταση: Πηνελόπη Χατζηδημητρίου
Φωτισμοί: Θάνος Νίκας
Γραφιστική Επιμέλεια: Ελευθερία Μαυρίδου

Ηθοποιοί: Πασχάλης Αραμπατζής, Ευρώπη Αργυροπούλου, Ελευθερία Μαυρίδου, Elio Phoebus Beiko, Αλέξανδρος Νικολαΐδης.

–Σαλώμη (Salome, 1891),έργο που  ο Ιρλανδός συγγραφέας Όσκαρ Ουάιλντ έγραψε στο Παρίσι και στα Γαλλικά. Έκδοση του 1893, παρουσιάστηκε στο Παρίσι το 1896,ενόσω ο συγγραφέας βρισκόταν στην φυλακή.