Πρωταγωνιστεί στην παράσταση «Η κωμωδία του τυχαίου θανάτου ενός αναρχικού» του Ντάριο Φο την οποία και σκηνοθετεί σε μετάφραση Άννας Βαρβαρέσου που επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη στο θέατρο Αριστοτέλειο.
Συνέντευξη στον Σωτήρη Ζήκο.
Πείτε μας λίγα λόγια για την υπόθεση και τα πρόσωπα του έργου του έργου. Είναι η καλύτερη ίσως κωμωδία του Νομπελίστα συγγραφέα, ο οποίος για άλλη μια φορά, τα βάζει με την εξουσία. Στα γραφεία της κεντρικής Ασφάλειας του Μιλάνου, απ’ όπου εχει εκπαραθυρωθεί ένας αναρχικός κατά της διάρκεια της ανάκρισης, εισβάλει ένας τρελλός -τον οποίο υποδύομαι εγώ- μεταμφιεσμένος σε ανακριτή, ο οποίος έρχεται να ανακρίνει τους αστυνομικούς για τη δολοφονία του αναρχικού! Ο τρελλός, που τά ‘χει 400, κάνει τους αστυνομικούς να τρέχουν και να μη φτάνουν! Οι κωμικές καταστάσεις και οι παρεξηγήσεις διαδέχονται η μια την άλλη, οι αστυνομικοίν κλαίνε απο απελπισία κι ο κόσμος … κλαίει απ΄ τα γέλια!
Πάνω σε ποιον άξονα σκηνοθετήσατε την παράσταση; H παράσταση εχει ένα καταιγιστικό ρυθμό, τον οποίο υπαγορεύει το ίδιο το κείμενο, η ακρίβεια με την οποία έχει δουλευτεί είναι ακρίβεια ορχήστρας. Υστερα απο πολύ σκληρή δουλειά λοιπόν, καταφέραμε νομίζω, αυτά τα δύο στοιχεία, τα οποία θεωρώ και σκηνοθετικούς άξονες της παράστασης: Γοργούς ρυθμούς και ακρίβεια.
Δεν νομίζετε οτι οι ίντριγκες των αστυνομικών στο έργο ανήκουν σε άλλες εποχές και σήμερα απλώς θα επιβεβαίωναν κάποιες “επαναστατικές” προκαταλήψεις; Ο Ντάριο Φο, ανελέητος διώκτης της εξουσίας με όπλο πάντα το χιούμορ, αυτή τη φορά επέλεξε αστυνομικούς για πρωταγωνιστές του. Η εξουσία ήταν και θα είναι πάντα η ίδια, δεν αλλάζει ποτέ! Μπορεί ν αλλάζουν οι μορφές ή οι μέθοδοι, αλλά η ουσία της παραμένει ίδια: Σκληρη, αδυσώπητη, άδικη και αλιιμονο στον ανθρωπάκο που θα πέσει στα νύχια της!
Πώς βλέπετε τα θεατρικά πράγματα στην εποχή της κρίσης; Μήπως ο φόβος της επιβίωσης περιόρισε τα καλλιτεχνικά ρίσκα; Η αλήθεια είναι ότι στο θέατρο τα πράγματα, δεν είναι τόσο άσχημα, όσο αλλού. Δε λέω οτι η κρίση δε μας εχει χτυπήσει την πόρτα, μπορεί να μην κάνουμε τα εισιτήρια που κάναμε πριν 4-5 χρόνια, αλλά σε σύγκριση με άλλους χώρους, δεν δικαιούμαστε να γκρινιάζουμε! Ο κόσμος, ακριβώς γιατί τα προβλήματα είναι πολλά, θέλει να ξεσκάσει, να ξεχαστεί έστω για δύο ώρες. Δεδομένου δε , οτι τα περισσότερα θέατρα έχουν προσαρμόσει τις τιμές των εισιτηρίων τους, ο κόσμος ανταποκρίνεται σε μεγάλο βαθμό. Εδώ να σημειώσουμε, ότι εδώ και τρία χρόνια,σε κάθε μας παράσταση, υποδεχόμαστε 30 ανέργους, εντελώς δωρεάν. Γιατί πιστεύω, ότι το να συναισθάνεσαι τι συμβαίνει στο διπλανό σου, δεν είναι φιλανθρωπία, είναι πολιτισμός! Και οι Ελληνες ήσαν κάποτε πολιτισμένοι. Καιρός, να το ξαναθυμηθούμε!
info :
«Η κωμωδία του τυχαίου θανάτου ενός αναρχικού» στο Αριστοτέλειο.
Από την Τετάρτη 16 Οκτωβρίου έως την Κυριακή 3 Νοεμβρίου