Το αχ-(Ξαναδιαβάζοντας την Κερένια Κούκλα του Κων/νου Χρηστομάνου)- στοBlackBox
Το αχ,- Ξαναδιαβάζοντας την Κερένια Κούκλα- ένας στοχασμός καλλιτεχνικής αποτύπωσης στη μυσταγωγία του θεάτρου.
Το αχ, του έρωτα στον αέναο κύκλο της ζωής και του θανάτου.Ανάγνωση με νέους κώδικες μιας παλιάς, δραματικής ιστορίας. Από τη λογοτεχνία στο θέατρο, από τα τρία πρόσωπα της ιστορίας, στον διαχρονικό, τραγικό ανθρώπινο κύκλο. Στο αχ, του στεναγμού και της ευχής, στο αχ, του ονείρου και της οδύνης.
Βιργινία, Νικόλας, Λιόλια. Όταν ο έρωτας του ζευγαριούμαραίνεται και πεθαίνει – εξαιτίας της ασθένειας μαζί με το σώμα της Βιργινίας- και ξαναγεννιέται στο πρόσωπο του ίδιου άνδρα με την δροσιά της Λιόλιας, για να εκπληρωθεί το όνειρο της ευτυχίας. Εύθραυστης ευτυχίας, που δρέπει σαν νιόκοπο κλαδάκι αμυγδαλιάς, ο ανεξήγητος και αναίτιος θάνατος. Θάνατος του παιδιού, στην εικόνα μιας κερένιας κούκλας, που θα γεννηθεί στον πικρό κύκλο του δράματος. Θάνατος του διψασμένου για έρωτα προσώπου και θρήνος της Λιόλιας που θα παρηγορήσει η υπόσχεση της κερένιας κούκλας, για επιστροφή στον λαμπερό κύκλο της ζωής, στην αθανασία του έρωτα ως νίκη επί του θανάτου.Ύμνος νίκης του αίματος της ζωής, που θα γεννηθεί όπως τα λουλούδια, από το χώμα και το δάκρυ, σαν στοχασμόςστη ροήτου χρόνου των ανθρώπων.
Το αχ, παράσταση αφήγησης μιας παλιάς- αλλά όχι ξεπερασμένης- ιστορίας εφαπτόμενων κύκλων, επάλληλων διηγήσεων, αντηχητικών λόγων, στον επαναληπτικό κύκλο ζωής που κλείνει ως κλοιόςμοιραίου τέλους. Στη διπλή ανάγνωση της ιστορίας με τα διαφορετικά, γλωσσικά εκφραστικά όπλα στον κειμενικό άξονα, όπου οι ποιητικές εικόνες και η καθημερινή φράση ισορροπούν στα χρονικά χάσματα. Για να ειπωθεί το παλιό στη σύγχρονη εκδοχή, για να καταδειχθεί ο ουσιαστικός πυρήνας των πραγμάτων, των γεγονότων, των στοχασμών. Ο ανθρώπινος κύκλος.
Σκηνοθετικά-κ. Γ. Σκουρλέτης, μια ευφάνταστη επιστροφή αναδιήγησης, μέσα από το σύνθετο, εικαστικό, αναπαραστατικό τέχνασμα του θεάτρου, μια επιλογή έκφρασης που υπονοεί υπόβαθρο ανήσυχων αναζητήσεων,ως προβολή προβληματισμού θεατρικής πράξης. Ανατρεπτική παράσταση, νοηματικής ακρίβειας, δουλεμένης έκφρασης, αργής κίνησης, συναισθηματικής έντασης, με μια καθαρότητα δραματικής, μυσταγωγικής αποτύπωσης. Ατμόσφαιρα αισθητικής υψηλού επιπέδου, αισθαντικότητα καλλιτεχνικής ποιητικότητας, που έδωσε βάθος στις σχηματικές εικόνες των προσώπων, δημιουργώντας πολυεπίπεδες αποτυπώσεις, σε αναφορές συνολικής ανάγνωσης.
Οι ηθοποιοί αυτού του δραματικού αγωνίσματος, κινήθηκαν με τραγική μεγαλοπρέπεια στους επί μέρους κύκλους, με μια σοβαρότητα μελετημένης έκφρασης, που αποκάλυψε το στοχαστικό βάθος και τον πυρήνα των επιθυμιών, σε ένα αποτέλεσμα υποκριτικής συνδιαλλαγής, φιλοσοφικού χαρακτήρα. Τα λόγια τους ακούστηκαν με πολλές αποχρώσεις, αντήχησαν με ρευστότητα και βάρος, φωτίζοντας τη ρίζα της επιθυμίας τους, ακολουθώντας τη δράση του κειμένου στη διακύμανση της έντασης.
Σωματικότητα των επιθυμιών και εσωτερικές φωνές στο ημίφως, σ’ ένα σκηνικό τοπίο ποιητικής και ρεαλιστικής υπόδειξης πολύ ενδιαφέρον, με μιαν αύρα της παλιάς εποχής, με μια θαμπή αισθητική έκφραση στα κοστούμια, με τη διαχρονική-διαχωριστική ταυτόχρονα χρωματική επιλογή. Από το λευκό, στο χρώμα του πένθους του αφηγητή- παιδιού, στα λόγια εξιστόρησης, στις αυξομειώσεις της μουσικής. Λόγια, που ακούστηκαν σε μελαγχολικούς επιτονισμούς μουσικής και σε συνδυασμό με εκκωφαντικούς ήχους αεροπλάνων, ρομαντικών μελωδιών και εθνικού ύμνου, στον σπασμένο κύκλο του παρελθόντος- παρόντος. Παρελθόν μιας ιστορίας που ξεκινά από το τέλος, στο παρόν, ως εικόνα θανάτου. Εικόνα προοικονομίας του μέλλοντος, όταν ο αγέννητος καρπός της επιθυμίας των ανθρώπων θα ενσαρκωθεί ως παρηγορητική υπόσχεση ζωής.
Κειμενικός ποιητικός λόγος- κ. Γ. Μπασδέκη, διακριτών υπογραμμίσεων -από το κείμενο της αφετηρίας στη σύγχρονη εκδοχή-ως έκφραση εξιστόρησης των θεμάτων που αφορούν τη ζωή των ανθρώπων. Αφηγηματική δράση σε δύο επίπεδα, που εναλλάσσονται και συμπλέκονται στο όριο των επιθυμιών, στο υπερβατικό της θεώρησης του ορατού και αόρατου κόσμου, της σκοτεινής ύλης του θανάτου και της φωτεινότητας της ζωής, στο θαύμα του έρωτα.Έρωτας, επιθυμία, κατάκτηση, ευτυχία, ασθένεια, θάνατος, το αχ, σε αέναη επανάληψη.
Συγχαίρουμε τους δημιουργούς αυτής της ιδιαίτερης παράστασης για τηναισθητική και καλλιτεχνική τουςέκφραση.
Να τι μας είπε και το κοινό για την παράσταση: -Εικαστική ατμόσφαιρα, ωραίες ερμηνείες. -Ήταν σαν παραμύθι. -Ωραία παράσταση αναβίωσης μιας δραματικής ιστορίας. -Ήταν σαν να διάβαζες ένα βιβλίο.
Το αχ, ξαναδιαβάζοντας την Κερένια Κούκλα(1911) του Κων/νου Χρηστομάνου
bijoux de kant
Συντελεστές
Κείμενο: Γλυκερία Μπασδέκη
Σκηνοθεσία – Σκηνογραφία: ΓιάννηςΣκουρλέτης
Μουσική: ΚώσταςΔαλακούρας
Βοηθός Σκηνοθέτης: ΗλέκτραΕλληνικιώτη
Σκηνική εγκατάσταση: ΑντρέαςΚασάπης
Κίνηση: ΤάσοςΚαραχάλιος
Κοστούμια: ΔήμητραΛιάκουρα
Φωτισμοί: ΧριστίναΘανάσουλα
Φωτογραφίες: PHOTOHARRIE
Video trailer: ΓιώργοςΑποστολόπουλος
Artwork: Κωνσταντίνος Σκουρλέτης
Παίζουν:
Λένα Δροσάκη, (Βραβείο Μελίνα Μερκούρη 2015)
Δημήτρης Μοθωναίος, (Υποψήφιος για το Βραβείο Δημήτρης Χορν 2014)
Κατερίνα Μισιχρόνη
Μαίρη Συνατσάκη