Αφήγημα μυθοπλασίας γύρω από το ίχνος ζωής και θανάτου του Ιωάννη Συκουτρή, το βιβλίο «Βερονάλ», αφορμάται από το γεγονός του θανάτου του, διερευνώντας τα αίτια που τον οδήγησαν ίσως στην επιλογή του, ως ανοιχτό υπαινιγμό, που υπερβαίνει την βολική άποψη του τέλους ένεκα φυσικών αιτίων. Δημοσιογραφική μεθοδολογία στην αναζήτηση στοιχείων, αναβίωση μιας εποχής , στο παράδειγμα ενός νέου επιστήμονα, που συνθλίβεται στο αδηφάγο περιβάλλον επιστημονικό και κοινωνικό, σε μια πολιτική συγκυρία και στο πρίσμα άγονων αντιπαραθέσεων και προσωπικών ματαιώσεων.
Τριτοπρόσωπη αφήγηση, στην οποία εμπλέκεται ευδιάκριτα και ο αφηγητής -συγγραφέας , παρακολουθεί τη ζωή, το επιστημονικό ταμπεραμέντο και το ερευνητικό πεδίο του Ιωάννη Συκουτρή, διαγράφοντας έναν κύκλο, από το παρόν του θανάτου στο παρελθόν της σύντομης ζωής του, που αιτιολογεί κοινωνικά και επιστημονικά την επιλογή αυτή, με μιαν υστερόγραφη επεξήγηση. Καλλιεργημένη γλώσσα αφήγησης, λογοτεχνικά στοιχεία σε υπόδειξη, καταγραφή- μελέτη της πορείας ζωής ενός προσώπου τραγικού και μιας αναπόφευκτης σύγκρουσης, που εξυφαίνεται μονομερώς ως μοιραία, λόγω χαρακτήρα και ατομικών επιλογών. Κριτικός σχολιασμός, με μιαν αποστασιοποιημένη και έκδηλη ειρωνεία, των πολιτικών- κοινωνικών και επιστημονικών δεδομένων, που ακουμπούν σε μιαν παράδοξη επικαιρότητα -τηρουμένων των αναλογιών – διαχρονικού -εν τέλει – τύπου. Ψυχογραφική αποτύπωση των ενεργειών και επιλογών ενός προσώπου, στο όριο της λογοτεχνικής μυθοπλασίας, που εμβαθύνει και διερευνά τα αίτια των ανθρωπίνων πράξεων . Παράθεση αποσπασμάτων, ως δείγματα επιστημονικής σκέψης, ερωτημάτων που απασχολούν τη δεδομένη στιγμή τον Ιωάννη Συκουτρή και αποκαλύπτουν το επιστημονικό εύρος και τις δυνατότητες διερεύνησής πριν την εξόντωση.
«Βερονάλ», βιβλίο αποκατάστασης της υστεροφημίας ενός προσώπου, ανοιχτής ερμηνείας του τέλους, στο όνομα ενός βαρβιτουρικού ιατρικού σκευάσματος, που η αστική ηθική αγνόησε συγκαλύπτοντας την ύστατη, ατομική επιλογή εξόδου από το μάταιο σχήμα.
«Ένας από τους λόγους που με ώθησαν να γράψω αυτό το αφήγημα είναι ότι ο πρωταγωνιστής του, περιώνυμος αυτόχειρας της Ελλάδας του εικοστού αιώνα, ενσαρκώνει μια από τις πτυχές της νεοελληνικής συλλογικής συνείδησης». σελ.68
«Ο ελληνισμός είναι ήπειρος απέραντη» σελ. 57
«Όσο έγραφα αυτό το αφήγημα πολλές φορές μπήκα στον πειρασμό να αναρωτηθώ τι θα γινόταν ο πρωταγωνιστής του αν είχε ζήσει». σελ. 140
«Στις 22 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1937, περί την δεκάτην πρωινήν,…» σελ.9
«Η Ελλάδα όμως δεν είχε το θάρρος ούτε καν να ομολογήσει πως ο Ιωάννης Συκουτρής αυτοκτόνησε». σελ. 157
ΤΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ
Βερονάλ
Εκδόσεις Μεταίχμιο