Η λέξη έξοχη είναι μικρή για την παράσταση που απολαύσαμε στο Αριστοτέλειο σε σενάριο και ερμηνεία του Γιώργου Γαλίτη και σκηνοθεσία του Βλαδίμηρου Κυριακίδη, μια παράσταση ιδιαίτερη και αντισυμβατική, μια παράσταση χειμαρρώδη σε εμπνεύσεις και ευρηματική, θυελλώδη και απολαυστική.
Τα ραδίκια ανάποδα, έκφραση που δηλώνει το οριστικό τέλος της ζωής υπό μία μορφή μάλλον σκωπτική , ακολουθεί ο συμπαθέστατος ηθοποιός σαν τίτλο του σπονδυλωτού κωμικού του έργου, με εξαιρετικές ανατροπές στην ουσία του νοήματος των επικηδείων και της συνήθειας στους ύμνους προς τους ενθάδε κείνται νεκρούς.
Οι δεκατρείς επικήδειοι που εκφώνησαν οι δεκατρείς διαφορετικές μορφές ήταν αναμφίβολα μεστοί σε έμπνευση και ιδέες, παράξενοι και μοναδικοί, εκκεντρικοί και σπάνιοι, δημιουργήματα μιας καλλιτεχνικής προσωπικότητας με χαρίσματα στη μεταμφίεση και στη χροιά της φωνής.
Ο αξιωματικός, ο κουλτουριάρης χωρικός, η πάμπλουτη χήρα, ο ιερέας , ο κλέφτης, ο μάγειρας, ο Κρητικός ήταν κάποιες από τις μορφές που ενεδύθη ο χάρος για να ξεμπροστιάσει τον νεκρό, να αυτοπροβληθεί, να φέρει τα πάνω κάτω, να καταπλήξει παρευρισκόμενους και να μεταφέρει το γέλιο στους θεατές.
Σε μια δύσκολη περίοδο από οικονομικής πλευράς, κατεδάφισης των ανθρώπινων δικαιωμάτων και κατακτήσεων, παραστάσεις όπως αυτή αποτελούν το μοναδικό αντίδοτο,το πιο αποτελεσματικό φάρμακο και τη διέξοδο για μερικές ευτυχισμένες και χαρούμενες ώρες.
Ο Γιώργος Γαλίτης ήταν εξαιρετικός στη διπλή αποστολή του, τη συγγραφή του υπέροχου έργου και την μεταφορά των δέκα τριών ηρώων στο σανίδι κατά τρόπο μαγευτικό, η δε σκηνοθεσία του Βλαδίμηρου Κυριακίδη θαυμάσια.
Αξίζει να δούμε και να ξαναδούμε αυτή την εκπληκτική παράσταση.
Κριτική από τον Βαγγέλη Ραφτόπουλο